Terug naar Ouders
Online Thema-pagina
Ouders Online

Home

n.a.v. de misstanden bij de stichting KLOKK, koepel landelijk overleg kerkelijk kindermisbruik o.a. vastgesteld door het rapport van de REBEL group i.o. van het min VWS. het zelfde VWS die als eindverantwoordelijke niet ingrijpt betreft het verkwanselen van de belangen van de slachtoffers in ruil voor de status en macht positie voor haar solistisch optredende directeur guido klabbers die zonder mandaat spreekt en politiek bedrijft namens de slachtoffers, zichzelf een salaris toegekend heeft van 6150,00 euro pmnd en 50% van het subsidie geld in eigen stichting steekt, is gestart met de publicaties hierover op onze face book site https://www.facebook.com/groups/1553698738267249/

dit betreft o.a. het pro actief zusterorganisaties en alle andere relevante partijen op de hoogte te brengen van de werkwijze van  www.klokk.nl

 

*** Doe mee, in wikipedia  stijl, met het vervolmaken van ons inspirerende  vertellerboekje in Jip en Janneke taal over de (sociaal emotionele) ontwikkeling van onze kinderen en de keuzes die we kunnen maken, om hen gelukkig te laten zijn.
Tot stand gekomen m.b.v. ervaringsdeskundige ouders, vrienden en kinderen. Geschreven voor ouders, kinderen en ALLEN die  iets voor onze kinderen kunnen betekenen, om kinderen gelukkig te laten zijn en blijven.
Volg ons ook op de F B groepen: 'Geluk ben je zelf',
'Enjoy life ande be crative', 'Vakbondvanouders' 

Verteller, ervaringsgenoot, Ludo Hardeman vraagt uw reacties, aanvullingen op zijn verteller boekje, gratis te lezen en te downloaden vertellerboekje met de titel;

 

'‘Geluk ben je zelf’

 

 

Geluk ben jezelf. Ervaar ons inspirerend verhaal, in wikipedia stijl, van een
ervaringsdeskundig kind, later vader, schrijver en dichter, over gelukkig zijn en blijven.
jan. 2015

Geluk = ben je zelf. Ben je jezelf, dan voel je je ook vrij om te zeggen wat je voelt, vindt en denkt. Je bent dan verbonden met jezelf en je kunt je dan ook verbonden voelen met anderen en de natuur. Wat je dan liefdevol met elkaar deelt, met wie dan ook en waar dan ook, blijft voor altijd bestaan.

Gelukkig kan ik nu iedereen uitnodigen om mijn gevoelservaringsverhalen en die van anderen te leren kennen. Het schrijven en het herschrijven ervan in gewone mensentaal, startte als vanzelf, alsof het zo moest zijn, net zoals mijn gedichten ontstonden. Lees ze op F.B. groep: Enjoy life and be creative.
Dit verhaal kan jong en oud inspireren, het gaat over het gelukkig zijn en blijven.

Het gelukkig zijn, dit is HET onderwerp waar we allemaal elke dag weer, mee bezig zijn. Van kind af aan, ieder op zn eigen manier en we hebben daar echt ALLES voor over. Mijn verhaal kan een inspiratie zijn om bij een onbalans, ‘ het zich ongelukkig voelen’, wat een positief signaal is van ons eigen ik, ZELFSTANDIG de weg naar je persoonlijke balans, je structurele geluksgevoel, weten te hervinden.
Met als uitgangspunten: eerlijkheid, oprechtheid en compassie, op de 1ste plaats naar jezelf toe, want pas dan kun je dat ook zijn naar anderen toe.
Dit, noem het ‘het zijn-isme’, is een levenswijze gebaseerd op eenieders eigen liefdevolle ik. Ons pure innerlijke kind, zoals we allemaal geboren zijn, gelukkig.


Dit verhaal gaat over- en is geïnspireerd door mijn gevoelservaringen en die van anderen.
Die vele mooie mensenmensen, die zich vrij voelden om dat liefdevol met mij te delen. Dat gebeurde al van af mijn tienerjaren, tijdens mijn verblijven in Upper Hamlet, een Boeddha-zen klooster in Thenac Frankrijk , in 2010, 2104 en in 2015.
Allemaal mooie cadeautjes, die dit ervaringsverhaal verder lieten groeien en bloeien.
Door deze ervaringsverhalen, relevante kennis en informatie vrij / gratis te delen, ‘krijgt’ iedereen meer, kan iedereen ge-inspireert te geraken.

Ieder mensenleven begint met de geboorte van het ‘van huis uit’ liefdevolle innerlijk gelukkige kind, gevoed door de spontaan ontstane liefde van de moeder, dat kind dat vervolgens zijn/haar sociaal emotionele ontwikkeling zal ervaren. Dit in vorm van het ontmoeten en doorleven van gevoelservaringen, waarbij het zich afwisselend gelukkig en ongelukkig zal voelen.
Het komt voor keuzes te staan, die het kind alleen of samen met anderen maakt en die het doorleeft, met maar EEN streven: gelukkig te kunnen blijven. Waarbij het kind het meest gebaat is bij- en recht heeft op het zichzelf zijn en blijven, een liefdevolle wijze van behandeling door iedereen, met name door de ouders.  DIT is van het grootste belang voor het geluk van het kind, voor ons allen en voor ons voortbestaan. Mijn verhaal is ook mijn ode aan het kind die ons, volwassenen, elke keer weer opnieuw op een liefdevolle wijze, DE weg wijst. Het kind is puur, het veroordeeld, pest en discrimineert niet, is in balans en daarom gelukkig. Mede daarom is het realiseren van ‘nationaal monument voor het kind’, een ode aan het kind, mijn wens.

Mijn eigen levensverhaal* begint met mijn heftige gevoelservaringen, betreft de mishandelingen thuis, die ik al vanaf zeer jonge leeftijd onderging. Die voortgezet werden in een katholiek internaat. Over het ontstaan ervan, het voortbestaan en mijn liefdevol omarmen ervan, het doorleven en het delen ervan. kortom, over het verwerken ervan en het: een plek geven.

Mijn groei verhaal met de titel ‘Geluk ben je zelf’ is in digitale vorm, gratis te lezen, te kopiëren en te delen op internet, v.v. bronvermelding. Die bron plek is:
www.oudersaanzet.nl  Kijk ook op de  Face Book site' s: Geluk ben je zelf, Monument voor het kind, Vakbondvanouders. Veel plezier, balans, zelfliefde en veel geluk.

Verteller Ludo Hardeman, een liefdevolle vader van 3 mooie kinderen.
Namasté: ik eer en respecteer het innerlijke kind van iedereen.

DE ONTSTAANSGESCHIEDENIS EN DE HET PAD VAN MIJN EIGEN LEVENSVERHAAL
* Dit hoofdstuk gaat over mijn gevoelservaringen: Als peuter leed ik al onder het dictatoriale gezag van mijn ouders, die allang zichzelf niet meer waren en mij vanaf mijn eerste levensjaren lichamelijk en geestelijk mishandelden. Volwassenen/ouders die d.m.v. oneigenlijk gebruik van hun macht mij met geweld dwongen te worden zoals zij geworden waren, a.g.v. hun opvoedingswijze / trauma en hun hersengebruik. Zij waren ervan overtuigd dat zij het goed deden. Een diep geworteld gedrags-patroon, m.a.g. gevolg het ontstaan van een ‘tunnelvisie’. ( een zeer beperkt hersengebruik) Van binnen voelden zij natuurlijk ook wel dat dit niet klopte.

Ook ik voelde van binnen dat dit niet klopte en vroeg ik me steeds meer af waarom dit gebeurde.
Dat besef groeide rond mijn 8/9 de jaar. Ik veranderde van een introverte naar een steeds meer extrovertere jongen. Besprak voortaan thuis en met IEDEREEN om me heen, wat er gebeurde binnen ons gezin met mij, mn 3 broers en moeder. Ik ging mn moeder en 3 broers beschermen tegen het geweld van mn vader, bleef er echter alleen voor staan en werd zo de bliksemafleider. Mn moeder zei: je broers lijden nu minder, jij past je niet aan en dus is dit je eigen schuld. Mn oudste broer koos de voor hem veiligste weg, hij kopieerde mn vaders gedrag en voerde zo de psychische druk op mij ook op. Mijn verzet werd steeds heftiger, ik ging mn vader ‘terugslaan’. Dit veroorzaakte bij hem een dusdanige grote angst voor het verlies van zijn macht en status, dat hij mij daarom op mijn 11de  bijna van mn leven beroofde. DIE bewuste dag, dat was tevens de dag dat president Kennedy vermoord werd.

Mij ‘geestelijk kraken’, dat is mijn ouders ook daarmee niet gelukt. Dat heb ik te danken aan het in stand houden en weer meer op de voorgrond zetten van mijn verbindend voelen, denken en handelen, (een maximaal hersengebruik). Daardoor had ik, ook al op jonge leeftijd, een redelijke kritische kijk op mijn eigen gedrag en het gedrag van anderen om me heen. Dit heeft mij, vlak na die bewuste dag, doen laten voelen en beseffen dat ik moest kiezen. Kiezen voor mezelf, voor mijn eigen ik, of ermee kappen. Ik koos voor het 1ste en daarom ben ik er nog, ik was veranderd van binnen uit. Het gedrag van de anderen om me heen veranderde niet. Ik was en bleef tot op heden het zwarte schaap, het fysieke geweld verminderde wel iets.

IK moest na die bewuste dag zo snel mogelijk het huis uit om erger te voorkomen. Dat leidde tot  mijn plaatsing in het als streng bekendstaande katholieke frater internaat de Westerhelling in Nijmegen. Hun doelstelling was destijds en is nog steeds: jongeren begeleiden om er gelukkige mensen van te maken. De liefdeloze misdadige invulling die de fraters destijds daaraan gaven, maar ook hun recente reactie op hun misdadig gedrag van toen, dit n.a.v. een off. erkenning van mishandelingen die ik in 2014 ontving, is een omgangsvorm waar ook de huidige paus nu openlijk afstand van doet. Respectloos gedrag, oneigenlijk gebruik van macht en status en het schenden van het mensenrecht te zijn wie je bent.

Mij ‘ geestelijk kraken’ lukte ook die katholieke geestelijken niet. Want mijn verbazing was groot toen ik ervoer dat die fraters de mishandelingen tijdens mijn verblijf op dezelfde wijze en met hetzelfde doel voortzetten. Dit terwijl zij beweren dienaren van hun liefdevolle god te zijn. Na een vlucht destijds bracht de politie mij terug, ondanks het feit dat ik hen vertelde over de mishandelingen daar.

Vanaf mijn 8/9de jaar nam mijn creativiteit, fantasie, optimisme en gevoel voor humor steeds meer toe, humor relativeert veel voor mij. Ik (her)ontwikkelde ook een goed gevoel voor het waarnemen en kon en kan goed de rust in mezelf vinden. Rond mijn 15de vond ik wat ik altijd al vermoedde, de 1ste  volwassene, een vader van een jeugdvriend van me, die mij accepteerde zoals ik ben.
Muziek, vooral soul muziek, werd voor mij een ontspanning en een inspiratie. Net zoals de groeps- verbondenheid die ik zocht en vond binnen de Indonesische cultuur, mijn vaders geboorte land, waar hij zijn jeugd doorbracht.

Ik heb een mooi en liefdevol (gezins)leven ervaren. 33 jaar samengeleefd met mn levenspartner, onze 3 mooie kinderen zien opgroeien en ervaren hoe hun gaven zich ontwikkelden, waarbij het jezelf zijn voor mij centraal stond. Mn zoon en jongste dochter hebben hun slechthorendheid daarbij niet in de weg laten staan en hebben beiden nu ook 1 kind. Mijn eigen ik heb ik nooit helemaal verlaten en ik heb daarom de geweldspiraal doorbroken, m.b.v. mijn gift, mijn hoogbegaafdheid.

MISHANDELINGEN EN HET PIJNLIJK ZWIJGEN, M.A.W. HET ONTKENNEN.
Er heerst tot op de dag van vandaag een ’pijnlijk zwijgen’ over dit onderwerp, binnen ons thuisgezin, nog bestaande uit mij en mijn 3 broers, maar ook bij mijn familie. De meesten ooms en tantes, inclusief vele van hun kinderen, waren getuigen. Bijna Iedereen wist en weet dat dit mishandelen niet had mogen plaats vinden, maar niemand deed iets. De broer van mn vader, een politiecommissaris, wilde mij thuis met zijn gummiknuppel aframmelen, dit werd voorkomen. Buitenstaanders en professionals geloofden mij niet, vanwege de macht en status positie van mn ouders en hun charmant gedrag. Dit ‘pijnlijk zwijgen’ werd destijds ook al bij mijn ouders hun ouderlijk thuis zo gedaan, vernam ik later, ook daar zijn onacceptabele dingen onbespreekbaar verklaard. Dit gedrag werd overgenomen door mijn ooms en tantes en zo ervaren door mijn neven en nichten en wellicht weer door gegeven aan hun kinderen. Het ‘pijnlijk zwijgen’, is slechts tijdelijk te doorbreken door humor, dat ontdekte ik al als kind.

RECENTE HERBELEVING TRAUMATISCHE GEVOELSERVARINGEN
De oorzaak van mijn herbeleving was een erkenning van mijn mishandelingen binnen de kerk, het internaat de Westerhelling. De eerste erkenning ooit. Dit bewust weer opnieuw willen doorleven heeft als streven het een nog betere plek te kunnen geven Mijn doorlevingsplan: een bezoek aan de Westerhelling, het herschrijven van mijn ervaringsverhaal ‘Geluk ben je zelf’  en het herstarten van mijn streven, gestart in 2010, een ‘Nationaal Monument voor het Kind’ te realiseren.
 
MIJN 1ste EN OFFICIELE HERKENNING VAN MISHANDELING BINNEN DE KERK EN HUN REACTIE EROP.
Voor die gemelde mishandelingen kreeg ik in juli 2014 plots een vrij onpersoonlijke erkenning. Vreemd genoeg niet van de Westerhelling fraters zelf, maar van de Konferentie Nederlandse Religieuzen, het KNR. Daarom nam ik, na 50 jaar, mail contact op met de Westerhelling en na een formele antwoordbrief kreeg ik, met moeite en via het KNR, frater Gerard de Haan aan de telefoon. Hij legde mij als 1ste op niemand anders nog te benaderen behalve hem, zijnde de hoogste frater in Nederland en daarbuiten. Hij vertelde mij over hun belangrijk werk, zei dat mijn internaatverblijf van korte duur was geweest en dat de door hen gepleegde misdrijven verjaard zijn. Vervolgens bood hij mij hun ‘verplichte’ excuses nogmaals aan. Naderhand schreef hij dat mijn leerling dossier, a.g.v. een fusie, overhandigd was aan derden en dat dit de juiste gang van zaken was. Dat is wederrechtelijk handelen, een leerling dossier overdracht zonder toestemming van het bevoegd gezag en nadelig voor mij, antwoordde ik hem. Ik vroeg ook hem het ‘Nationaal monument voor het Kind’ te gaan sponseren, dezelfde vraag stelde ik al in 2010 telefonisch aan alle Nederlandse bisschoppen, daar is nooit een antwoord opgekomen.

DOOR DIT VERHAAL OP TE SCHRIJVEN EN TE DELEN HELP IK MEZELF EN KAN IK ANDEREN INSPIREREN Mijn zoektocht, mijn vele avonturen binnen allerlei culturen, hebben voor mij bewezen wat ik altijd al voelde. Die reis heeft mij nog dichter bij mijzelf gebracht en laten beseffen: ’Geluk ben je zelf’
Wij kunnen bewust er voor kiezen om onze kinderen liefdevol te benaderen en te behandelen.
Hun zelfliefde respecteren, het kind laten zijn EN blijven wie het is. Zo behouden kinderen hun blijvende verbondenheid met zichzelf en met alles om het kind heen. Ontstaat er een blijvend respect voor eigen en andermans zijn, lichaam, bezit, kennis en de natuur. Laten we bewust zijn van het feit dat de natuur zonder de mens kan voortbestaan, maar de mens niet kan overleven zonder de natuur.
Bewust zijn en worden is liefdevol zijn en dat stopt geweld, pesten, verspilling, hebzucht, etc.

GELUK BEN JE ZELF 1

ERVARINGSVERHALEN VAN DE VERTELLER EN ANDEREN OM TE INSPIREREN

Dit 1ste deel is een ode aan het kind. Het daar onder staande deel 2 is een ode aan volwassenen.

Iedereen:
- kent het gevoel van geluk, je gelukkig voelen, in balans zijn, m.a.w. je zelf zijn. *
- heeft hetzelfde voor ogen: zo gelukkig mogelijk te willen zijn en blijven.
- kiest daarvoor zijn/ haar eigen pad en omgangsvorm, met zichzelf en met anderen.
- kent ook het gevoel van het zich ongelukkig voelen, een belangrijk en positief signaal van je eigen ik.
- heeft gevoel en ervaart en doorleeft gevoelservaringen.
- is als liefdevol kind begonnen aan het afleggen van het pad: ‘de levensweg’.
- voelt ’de taal’ en kent ‘het pad’ van het ‘liefdevol zijn’ de enige echte universele ‘taal’.

DE universele taal waar iedereen als elkaars gelijke gezien en gevoeld word. Waar het verschil met anderen, zoals eigen ’aardigheden’, als een aanvulling gezien en gevoeld word en niet als een reden gebruikt wordt om elkaar op af te rekenen.

EEN EERBETOON AAN HET KIND: EEN MONUMENT VOOR HET KIND, IN GESCHREVEN VORM
Ons aller begin is de geboorte, waarbij moeders onmiddellijk en als vanzelf verliefd worden op hun kind, dit is het gevolg van een spontane aanmaak van haar lichaamseigen drugs.
Elk kind voelt dat, neemt dat waar, dat liefdevol zijn, dat verliefd zijn op het kind, dat delen van die moederliefde. De moeder deelt haar zelfliefde met haar kind onvoorwaardelijk, het kind ervaart dat.

Onvoorwaardelijk liefde delen behoeft zelfs geen gesproken woord, het wordt waargenomen. Liefdevolle aanraking, spraak/ geluid en beelden, kunnen dit gevoel verder versterken.
Dit waarnemen en voelen is iets wat elk mens van huis uit heeft, altijd zal behouden en herkennen. Ook al hebben sommigen dat, om wat voor reden dan ook, onderdrukt.

Elk kind:
-  heeft en voelt van huis uit balans, waardoor het kind zichzelf goed voelt, zich gelukkig voelt.
-  is goed zoals het geboren is en wil dat gelukkig zijn meteen vasthouden, gelukkig blijven.
- deelt dat fijne gevoel, spontaan, met iedereen om het kind heen.
- is zichzelf, speelt geen ‘rol’,
maakt geen onderscheidt in geslacht, huidskleur, uiterlijke kenmerken, beperking, leeftijd, etc.
- is van huis uit,
puur, onbevangen, onbevooroordeeld, geestelijk rein, onbeschadigd,
- is uniek omdat het weliswaar alle menselijke kenmerken en gaven in zich heeft, maar die gaven zich op verschillende manieren, tijdstippen en ’niveaus’, kunnen manifesteren.
- gebruikt zijn/haar hersenen naar vermogen, waaronder de verbindingen tussen hun beide hersenhelften: hun mannelijke en vrouwelijke hersenhelft, hun waarneemgedeelte, etc.
- voelt, denkt en handelt juist daarom verbindend en is daardoor in staat om zich op die verbindende wijze maximaal te ontwikkelen op sociaal emotioneel vlak, om zo gelukkig te kunnen blijven.
- is juist daarom in staat om: creatief, leergierig, nieuwsgierig, vol verwondering en maximaal verbonden met zichzelf te zijn, daarom voelt het kind zich niet eenzaam.
- voelt door die verbondenheid met zichzelf ook een verbondenheid met de anderen om het kind heen.
- kan zich alleen voelen op het moment dat er niemand bij het kind aanwezig is.
- heeft, naar vermogen, respect voor zichzelf en voor anderen, voor het eigen lichaam en dat van anderen.
- heeft naar vermogen respect voor het eigen bezit en het bezit van anderen en is daarom ook verbonden met- en heeft respect voor de natuur.
- is daarom ook liefdevol voor zichzelf, ‘’spreekt’’ daarom de enige echte universele taal, de taal van het liefdevol zijn naar zichzelf en deelt dat met alle anderen om het kind heen.
- maakt op een eigen manier van jongs af aan, via signalen zoals met hun gevoel / hun lichaamstaal en geluid/ spraak, kenbaar waar het behoefte aan heeft, om gelukkig te zijn, gezond te zijn en te blijven. Zie de web site
http://www.beteringesprek.nl/ van Elke de Quay over baby taal.
- heeft natuurlijk ook eten, drinken en onderdak nodig.
- ervaart natuurlijk ook het ontwikkelen van het Gedrag, Gedragspatronen en Automatsich Gedachten, GAGG:
- 1- als het gaat om de sociaal emotionele ontwikkeling en het creatief zijn, creëren
- 2- als het gaat om b.v. iets in elkaar te zetten, het maken, het samenstellen, puzzels maken, etc.
- 3- als het gaat om eenvoudig en praktisch GAGG, zoals het kleren aan doen, veters strikken, etc.
- is waardevol, het meest waardevolle wat wij het kind kunnen geven is het kind liefdevol benaderen en begeleiden, betreft opvoeding en onderwijs, waarbij het kind centraal staat. Het is een mensenrecht om jezelf te ogen zijn en blijven.
- heeft een liefdevolle benadering en aanraking nodig, van ouders en van ALLEN rondom het kind, om zo gelukkig en gezond te kunnen blijven.
- elk kind voelt dat aan, neemt dat waar, dus ook de mate ervan.
- elk kind is een bron van inspiratie, van herkenning van onszelf en onze uiterlijke en innerlijke eigenschappen, onze eigen ‘’aardigheden’’. Het kind is als het ware de reïncarnatie van onszelf.
- elk kind is een mooi liefdevol voorbeeld voor ons allemaal, met name voor volwassenen.

Deze vorm van benadering bevordert tevens: het hersengebruik, de hersengroei en de sociaal emotionele ontwikkeling van elk kind vanuit het balansperspectief, bevordert hun gezondheid en dus ook de totale lichaamsontwikkeling van het kind.

Laten wij ervoor zorgen dat ''het licht '' van het kind blijft stralen, want als je
''het licht'' ziet, zie je ook meteen alle kleuren van de regenboog.

ELK KIND HEEFT RECHT OP EEN LIEFDEVOLLE BENADERING EN LIEFDEVOLLE AANRAKING
Een liefdevolle benadering voorkomt en bestrijdt de ontwikkeling van het tijdelijk en structureel ongelukkig worden. Is DE voorwaarde om het ongelukkig zijn te zien als een belangrijk en positief signaal van je eigen liefdevolle ik.
Het voorkomt en bestrijd het ontstaan van ongewenste GAGG, wat een gevolg kan zijn van:
- de wijze van het hersengebruik: lineair of verbindend,
- de fysieke samenstelling van de hersenen, zoals hersenafwijkingen, dan wel het ontbreken van delen van hersenen.

Door het kind en allen daaromheen als elkaars gelijke te behandelen, voorkom je het ontstaan en het  oneigenlijk gebruik van macht. Zo creëer je bewustzijn en bestrijd je geweld, discriminatie, pesten, etc. Wij volwassenen kunnen daarvoor kiezen en onze kinderen bewust DAT voorbeeld geven.

HOE HOUD JE DAT JEZELF ZIJN, GELUKKIG ZIJN EN VOELEN, ZELFSTANDIG VAST ?
- Het jezelf zijn en blijven, als liefdevol kind en tijdens je sociaal emotionele ontwikkeling op weg naar je  pubertijd en vervolgens je hele verdere levensweg ?

- Wat heb je nodig om in balans te kunnen blijven en bij een onbalans de weg naar je balans liefst ZELFSTANDIG te kunnen hervinden.

- Wat is de oorzaak en het nut van het: ‘’zich ongelukkig voelen’’, het zich eenzaam voelen, DE signalen van een onbalans. Een liefdevolle en waardevolle waarschuwingen van je eigen ik.

Gevoelservaringen zijn onze unieke, onmisbare en enige levenslessen die er toe doen om in balans te kunnen blijven en bij een onbalans de weg zelfstandig naar onze balans te hervinden. 
Gedrag, Gedragspatronen en Automatische Gedachten, GGAG, worden tijdens de sociaal emotionele ontwikkeling van een kind gevormd. Voor die ontwikkeling is de periode tot aan hun pubertijd  DE belangrijkste periode in het leven van het kind. Het kind gaat het ontwikkelde en gevormde GAGG tijdens de pubertijd zelfstandig toepassen, testen. De verdere sociaal emotionele ontwikkeling duurt voort tot ong. hun 25 tot 27ste levensjaar, pas dan zijn hersenen volgroeit.

GEVOELSERVARINGEN LIEFDEVOL BESPREKEN
Elk kind:
- komt in aanraking met gevoelservaringen, dit zijn ervaringen waar je gevoel bij betrokken is.
- is van huis uit eerlijk, oprecht en heeft, dan wel ontwikkeld naar vermogen, compassie.
- beleeft die gevoelservaringen vanuit ‘’het zijn’’ van het kind, zoals het kind van huis uit is, liefdevol.
- maakt gevoelservaringen mee en doorleeft dit meer dan eens. Dit meemaken en doorleven wordt de ‘’sociaal emotionele ontwikkeling van het kind’’ genoemd.
- verdient het, om tijdens die ontwikkelingsfase, liefdevol, zichzelf kwetsbaar opstellend, benaderd te worden door in ieder geval ALLE volwassenen om het kind heen, met name betreft opvoeding en onderwijs. (Gronings universitair onderzoek toont aan dat leerkrachten inmiddels de belangrijkste opvoeders geworden zijn.)
- verdient het om in die ontwikkelingsfase van allen te horen en te ervaren, dat het gevoelservaringen meemaken en doorleven heel normaal is en dat die noodzakelijk zijn.
- verdient het te horen dat het durven doorleven daarvan moed vereist, zij daarvoor geprezen dienen te worden en zij moeten weten dat alle kinderen en ook alle volwassenen dat allemaal ook zo ervaren hebben.
- moet elke keer weer gedurende dat ontwikkelingsproces van allen steeds opnieuw horen en weten dat het normaal en noodzakelijk is, om daarbij de grenzen op te zoeken en soms te overschrijden.
- moet horen dat dit de allerbelangrijkste en onmisbare levenslessen zijn voor de sociaal emotionele ontwikkeling van het kind en dat dit iets positiefs is.
- moet weten dat het gelukkig zijn, gelijk is aan het zichzelf kunnen en mogen zijn en dat dit niet egoïstisch is. Het is tevens een mensenrecht.
- wat bewust wordt, van uit zichzelf dan wel m.b.v. anderen, is daarmee liefdevol.
De gewenste aanpassingen om zich (weer) gelukkig te voelen is dan het streven, geen doel op zich, de ’snelheid’ waarmee dit gebeurd is ook niet van belang.
- is van huis uit leergierig en geeft zelf aan waar de interesses van het kind liggen, door DAAROP te reageren, verloopt het leerproces van het kind, ook het sociaal emotionele, het best, daar heeft het kind de meeste baat bij.
- heeft recht op gevoelservaringsgericht opvoeden en onderwijzen, m.b.v. o.a het rollenspel, lessen in het omgaan met je  emotie's, liefst voor hun pubertijd al.
- moet ervaren dat het toepassen en ondergaan van lichamelijk en geestelijk geweld onaanvaardbaar is en onmiddellijk gestopt dient te worden.
- moet horen dat dat het gevolg is van het oneigenlijk gebruik van macht en status.
-  elk slachtoffer, dader en omstander, heeft recht op een liefdevol benadering.
- moet geleerd worden zichzelf te kunnen verdedigen tegen mentaal maar ook fysiek geweld, noem dat geen vechtsport maar zelfverdedigingsvaardigheden.
- moet weten dat het zichzelf in noodweer verdedigen, een terechte en toegestane handeling is.
- elk kind heeft recht op het spelen van het rollenspel als voorbereiding op gevoelservaringen die het kind opdoet, op zal gaan doen, in zijn/haar leven, begin hier mee het liefst al voor de pubertijd.

 
WIJ VOLWASSENEN HEBBEN DE KEUZE BETREFT ONZE ONDERWIJS EN OPVOEDING METHODE:
KIEZEN VOOR HET WELZIJN VAN HET KIND. HET KIND CENTAAL STELLEN OF ANDERE BELANGEN
Het KIND voelt zich het best, het gelukkigst en ontwikkeld zich op alle gebieden het makkelijkst en best, als het zichzelf mag zijn en blijven. Het kind is dan liefdevol voor zichzelf en zal dat liefdevol zijn als vanzelf delen met allen rondom het kind en zo ook bij anderen dat gevoel activeren.
Stel het welzijn van kind daarom centraal en reken het kind niet af op algemene vooraf vastgestelde tijdgebonden doelen, met een vast begin en een verplicht te bereiken eindpunt, zonder of door onvoldoende rekening te houden met de individuele gaven van het kind.

Recent Nederlands onderzoek van het VUmc. : ‘’Het kinderbrein: van chaos naar orde’’ toont aan dat het kind gedurende haar / zijn ontwikkeling heel goed in staat is om ‘ontwikkelingsachterstanden’ op bepaalde gebieden op een later tijdstip in te lopen.

In Finland is het geven van cijfers bij wet verboden.

Ons huidige lineaire afdwing onderwijs en opvoedingsmethoden, waarbij geen of onvoldoende rekening gehouden wordt met de gaven van het individuele kind, is niet respectvol en niet liefdevol. Het kind kan dit voorbeeldgedrag gaan nadoen en ook ‘het afdwingen’ bij zichzelf en bij anderen als middel inzetten om doelen te bereiken en dit op die wijze gaan delen met anderen.
Deze afrekencultuur is DE oorzaak van het ontstaan van onbalans, van het pesten, het domineren, het discrimineren, het toepassen van geestelijk en lichamelijk geweld, hebzucht, etc.

We willen onze kinderen van alles leren op een steeds jongere leeftijd om hun prestaties te bevorderen en vergeten steeds meer om het kind te leren om goed met zichzelf om te gaan.

INVLOEDEN OP DE GEVOELSERVARINGEN EN OP DE BALANS VAN HET KIND
Rolmodellen zoals de moeder die liefdevol haar moederrol vervult, die rol die niet voor niks automatisch start bij de geboorte van het kind met het verliefd zijn op haar kind, ervaart het kind al.
Verder zijn alle volwassenen rondom het kind, maar ook andere kinderen, voor het kind een rolmodel voorbeeld.
Ook als het gaat om rollen die gespeeld worden, zoals te zien in (teken)films, theaters, e.d.
Het kind wordt daardoor beïnvloed, liefdevolle rolmodellen zijn waardevol voor het kind.
De mate van beïnvloeding van het kind hangt af van de mate van de hoeveelheid van indrukken en boodschappen en de eigenschappen van de boodschappen.
Het hangt af van zaken zoals b.v.: veel of weinig geweld, rustige of onrustige beelden en geluiden, doelen vooropstellen, dan wel dwingend opleggen zoals: macht, status, het ideale uiterlijk en het presteren, het ons voorhouden dat macht en status DE weg naar geluk is.   
Die beïnvloeding hangt ook af van boodschappers die het kind vertrouwd, zoals ouders, broers en zussen.

BALANS VAN HET KIND BEWAREN
Elk kind hecht zich al snel, als baby al, aan optische kenmerken b.v. het gezicht van moeder, vader, maar ook de akoestische standaard geluiden rondom het kind.

Elk kind neemt ook veel waar in die periode, zoals het belangrijkste: de moederliefde.
Een te grote wisseling van mensen en omgevingen om het kind heen kan verstorend werken.
Probeer het kind een gebalanceerd aanbod te bieden van optische en akoestische indrukken.
Houdt het verbindend voelen, denken en handelen in stand bij het kind, waardoor het kind ook de balans tussen de mannelijke en vrouwelijke hersenhelften weet te behouden en verder kan gebruiken tijdens de sociaal emotionele ontwikkeling. Hun creativiteit blijft zo ook behouden.
Daar ligt het structurele geluksgevoel van ons allen.

Elk kind is gebaat bij rustmomenten, de ontwikkeling van het kind vergt zowel fysiek als mentaal veel energie van het kind, dat is aan het einde van de dag goed merkbaar. Besteed de morgens aan energie vretende dingen en s ’middags aan eenvoudige ontspannende dingen.

Let op ALLE signalen van het kind en neem die ALTIJD serieus, ongeacht of ze ‘’juist of niet juist’’ door het kind waargenomen, dan wel ingeschat zijn.  
Elk kind geeft zelf aan, laat voelen, of het goed in zijn / haar vel zit.

Leer het kind rustmomenten te nemen. Stress, met name een structurele te hoge stress beleving, beperkt de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling van het kind en hun hersengroei en verzwakt tevens hun afweersysteem enorm.

POSITIEVE ERVARINGEN OPDOEN MET GEVOELSERVARINGEN VOOR KINDEREN EN VOLWASSENEN.
Vertrouw op die manier het kind, opdat het kind het vertrouwen in zichzelf kan bewaren en gevoelservaringen in de nabije toekomst met vertrouwen tegemoet kan zien en zo nodig delen met anderen. Zo blijft het kind verbonden met zichzelf en is pas dan ook in staat verbondenheid met anderen te kunnen voelen. Kan pas dan respect kan hebben voor zichzelf en dus ook pas dan voor anderen, respect voor het eigen lichaam en het eigen bezit en daarmee ook respect hebben voor dat van anderen en de natuur.

Het kind zal zich daarom niet eenzaam voelen, ook niet als er geen andere mensen om het kind heen zijn. Het kind leert zo de angst buiten de deur te houden als gedragspatroon en bij het ontstaan van angst, weet het kind daarmee om te gaan en weet het kind bij wie het terecht kan om vertrouwde en onafhankelijke hulp te vragen.

Het kind zal zo de taal van het liefdevol zijn behouden en kan dit delen met anderen. Die anderen die op hun beurt daardoor geïnspireerd raken en dat ook zo gaan doen.
Dit delen hoeft niet altijd een liefdevolle reactie op te leveren. Anderen kunnen b.v. niet of tijdelijk niet naar hun liefdevolle kant, soms helemaal niet en zo kun je hen daarmee zelfs bang maken en afstoten of agressie veroorzaken. Vertel het kind dan, dat dit niet aan de liefdevolle benadering van het kind ligt. Vertel dat het tijdelijk of structureel afstand bewaren naar die persoon een goede weg kan zijn voor het kind en de ander. Daarmee weet het kind dat het liefdevol zijn altijd goed is.

VERTROUWEN VAN HET KIND, IN JEZELF EN DAT DELEN MET DE ANDER
Hoe kun je het vertrouwen van een kind krijgen en behouden. Dit om te trachten te voorkomen dat het kind schaamte ontwikkeld. Het kind eigen gevoelservaringen als een persoonlijke tekortkoming ervaart wanneer het daardoor in onbalans raakt of geraakt is en niet zelfstandig weer in balans kan komen. Het delen van die ontstane onzekerheid, het praten daarover met anderen, juist angst opwekt bij het kind. Die angst weer een beperking van het hersengebruik veroorzaakt, tot het ontwikkelen van: een trauma, het Stockholm syndroom, een tunnelvisie, etc.

Dat kun je bewerkstelligen door jezelf kwetsbaar op te stellen, als ‘hun gelijke’, zeggen dat je dit ook zo beleefd hebt en een onbalans, het ongelukkig voelen, het angstig voelen heel normaal is.
Op die manier heeft en houd het kind het vertrouwen in zichzelf, durft het zich zelf te zijn en durft het vrij te vertellen wat er van binnen bij het kind speelt, wat het voelt, wat het ontdekt.

Geef aan dat je weet dat gevoelservaringen prettig en minder prettig kunnen voelen, dat je ook zonder een al te beangstigend gevoel deze ervaring kunt beleven door dit als spel te spelen, het rollenspel. Vooral aan te raden als het om gevoelservaringen gaat waar het kind een onbalans ervaart, waar het kind angst voor heeft, het liefst voor hun pubertijd, maar ook tijdens en erna.
Leg uit hoe angst ontstaat, wat het doel ervan is, wat effectieve van nature aanwezige angst is en wat een leermoment angst is en wat het met je eigen ik doet. Hoe de omgeving dat ervaart en daarop inspeelt.

Zo kan het kind, onder begeleiding, zonder angst en straffeloos, een rol spelen, in het bijzijn van anderen. Op die manier het kind het bijbehorende gevoel opwekken en ervaren, het effect daarvan ervaren op het kind zelf en bij andere rollen spelers.
Zo leer je hen bij een onbalans de juiste weg te kiezen en niet afhankelijk te worden van anderen, slaafs te worden aan anderen, verslaafd te worden.

HET ROLLESPEL: DE BELANGRIJKSTE GEVOELSERVARINGSLES VOOR KINDEREN.
Speel:
het elkaar complimentjes geven betreft ‘je bezit’,  ’je kennis’, je uiterlijk en je ’zijn’,
het je zelf zijn,
het spelen van een rol,
het niet of gedeeltelijk je zelf zijn
het elkaar afrekenen, het discrimineren
het ‘succes’ hebben en het zo genoemde ‘falen’,
het domineren (pesten) en gedomineerd (gepest) worden,
het eerlijk en het oneerlijk zijn,
het oprecht en het niet oprecht zijn,
het trachten jezelf in te leven in een andermans gevoel, de empathie. meer kan niet, want voor iemand voelen en denken, dat is onmogelijk en dat is ook niet respectvol,
het roddelen: het namens anderen spreken zonder hun medeweten, toe- of instemming,
het spreken en beslissen namens een ander, zonder hun mede weten, in- of toestemming,
het manipuleren op individueel niveau en het effect ervan op individueel en groepsniveau en op jezelf,
het spel waar de eerlijkheid alleen een rol speelt als het goed uit komt, feitelijke een manipulatie van je zelf, je eigen ik,
het medelijden hebben en het compassie hebben,
het oneigenlijk gebruik van macht en status, wat het ‘pijnlijk zwijgen’ kan veroorzaken,
het ontstaan van en het in stand houden van dit ‘’ pijnlijk zwijgen’’ en de gevolgen ervan,
leg het ‘’pijnlijk zwijgen’’ uit, dat is het individueel verdringen van de eerlijkheid, een eigen waarheid creëren en leg uit wat de gevolgen daarvan zijn op individueel niveau en in groepsverband, 

HET ROLLEN SPEL: BEWUSTWORDING EN LES IN HET LEREN OMGAAN MET GEVOELSERVARINGEN.
- Bepreek tijdens het rollenspel en/of daarna alles over het innerlijke opgewekte vanzelf ontstane gevoel daarbij. Wat veroorzaakte een fijn en wat een minder fijn gevoel, waarom is dat zo en wat gebeurd er dan van binnen. Het gaat immers over het opwekken van lichaamseigen drugs.
- Hoe ga je om met die gevoelens, wat zijn de voordelen ervan en de gevaren, gevaren die met name bij een onbalans groot kunnen zijn.
- Doe dit m.b.v. individuele gesprekken en groepsgesprekken. Vertel ook over ‘de familie opstelling’

* Het rollenspel: ’De familie opstelling’, maakt duidelijk dat de reacties van onbekende anderen, d.m.v. het spelen van rollen van mensen die zij niet kennen, zoals je vader, moeder broer of zus, oom of tante, vriend etc. door jou zelf geactiveerd worden bij die voor jouw onbekende anderen.
Die voor jou onbekende anderen, zullen vervolgens die rollen exact zo na spelen als dat die jou bekende mensen dat doen in jouw eigen omgeving. Dat is een zeer hulpzame bewustwording.

Daar leren kinderen het meest van en dit is het allerbelangrijkste voor hun balans ontwikkeling, voor hun gelukgevoel en het zelfstandig weten vast te houden en het zelfstandig weten te hervinden van hun geluksgevoel.

INNERLIJKE VERANDERING CONSTATEREN
Hoe voel je, weet je, merk je dat er een innerlijke verandering heeft plaatsgevonden ?
Elke innerlijke verandering richting onbalans of balans, je toegenomen dan wel afgenomen zelfliefde, wordt ook door anderen om je heen gevoeld, waargenomen en bevestigd door je daarvoor te prijzen, dan wel te bekritiseren. Zoals de opmerkingen: wat is er met je, voorheen was je zo leuk, ik herken je niet meer en anderen vinden dat ook zo, ik ben niet de enige die dat denkt. Dit komt omdat die personen hun invloed op jou verliezen en dit gedrag heeft niks te maken met het liefdevol zijn. Dat gevolg geeft soms de indruk alsof je op een ‘’eiland’’ zit, maar blijf je bij jezelf komen als vanzelf andere mensen die op dezelfde wijze hun levensweg willen doorleven op je pad, m.a.w. mensen die het liefdevol zijn nastreven.

GEVOELSERVARINGEN OPDOEN: IN HET ‘’ECHTE LEVEN’’ EN DE VOORDELEN VAN HET ROLLESPEL.
Het streven daarbij is, om zelfstandig gelukkig te kunnen blijven en bij een onbalans zelfstandig de weg naar de balans zelfstandig weten te hervinden.
Waarbij de uitgangspunten eerlijkheid, oprechtheid en compassie zijn.

-1- Het geluksgevoel beleven vanuit een balans, dan wel het liefdevol willen streven naar die balans en hoe je dan om kunt gaan met je lichaamseigen- en lichaamsvreemde drugs.

-2- Het geluksgevoel beleven vanuit een onbalans is, waarbij het streven dan wel het doel is om het geluksgevoel op te wekken m.b.v. lichaamseigen, dan wel lichaamsvreemde drugs en het omgaan daarmee. M.a.w. de ene gevoelskick na de andere gevoelskick beleven / nastreven.

- Waarom werkt dat zo en welke keuzes heb je zelf.
- Welke keuzes hebben anderen, kinderen en volwassenen, om je heen.
- Wat zijn de gevolgen van die keuzes.

Vertel het kind dat het eerlijk en oprecht zijn naar zichzelf, de belangrijkste voorwaarde is om geluk te kunnen ervaren. Pas als je eerlijk en oprecht naar jezelf toe kunt zijn, kun je dat ook naar anderen om je heen zijn.

Vertel dat oprechtheid en eerlijkheid, zeggen wat je vindt, voelt en denkt, respectvol is naar jezelf toe en naar anderen. Dan weten anderen hoe je over dingen voelt en denkt, ook al is dat niet wat ze het liefst zouden willen horen. Je kunt immers niet denken of voelen voor een ander, als je dat toch doet kan er een verkeerde inschatting plaatsvinden. Je denkt en voelt dan zonder instemming van die ander en dat zelf invullen ervan kan weer een rol gaan spelen in jouw denken, voelen en handelen. 

Vertel het kind wat zich ongelukkig voelt, een onbalans ervaart, zoals angst / stress, wat dat is.
Het is een gevolg van geestelijke overbelasting / moeheid en/of een gevolg van geestelijk en/of lichamelijk geweld, een vorm van het zich ongelukkig voelen.
Het is een vorm van een onbalans, een tekort aan zelfliefde, het onvoldoende jezelf zijn.

Een onbalans kan ontstaan bij het zogenoemde ‘falen’ maar ook bij het behalen van (grote) ‘successen’, dit veroorzaakt en versterkt de automatische aanmaak van lichaamseigen drugs.
Die lichaamseigen drugs veroorzaken een tijdelijk gevoel van ‘het zich gelukkig voelen’ en kan je zo, bij een onbalans, je steeds weer meer laten verlangen naar dit tijdelijk fijn voelen, kost wat kost.
Dit ontstaat a.g.v. het willen bereiken van doelen zoals status en macht en het je zelf daarop willen afrekenen of a.g.v. het jou daarop afrekenen gedaan door andere mensen om je heen.
Dit is vaak het gevolg van de overtuiging dat macht en status de geluksbrengers zijn in je leven.
Status en macht heb je niet nodig om gelukkig te kunnen zijn.

Vertel het kind wat dat doet met je lichaam, je gevoel.
Stress wekt automatisch o.a. het stress hormoon cortisol in je lichaam op.
Vertel dat door stress en zeker de structurele stress je (hersen)groei, hersengebruik en je gezondheid belemmert wordt.
Dit omdat je afweer mechanisme dan hoofdzakelijk bezig is je stress te bestrijden. Dat komt omdat je geest een wanorde en chaos ervaart in je hoofd. Vaak het gevolg van het lineair denken en handelen, m.a.w. niet of onvoldoende ín stand hebben en houden van het verbindend voelen, denken en handelen. Stress is een gevolg van het onvoldoende streven om liefdevol te zijn naar jezelf.
Bespreek dat vooral op een rustige plek.
Vertel het kind dat deze stress een belangrijk en liefdevol, dus positief, signaal is van je eigen ik.
Met als streven je duidelijk te maken waar het nu echt om gaat in je leven: Je balans, zelfliefde, je geluk. Het gaat immers altijd om het jezelf zijn, vertel dat daar je geluksgevoel ligt, je gezondheid, het goed voor jezelf zorgen. De balans ligt tussen je mannelijke en vrouwelijke hersenhelft kenmerken in.

Vertel het kind over de voor en de nadelen van het ontstaan, het zelfstandig opwekken en de werking lichaamseigen drugs en het toedienen van lichaamsvreemde drugs.

Vertel dat lichaamseigen drugs aanmaken iets natuurlijks is, waar elk mens mee te maken krijgt.
Dat dit spontaan ontstaat, maar ook opgeroepen kan worden d.m.v. het rollenspel en dat je het best op een liefdevolle wijze daarmee om kunt gaan en liefdevolle begeleiding het best is.
Vertel over de werking ervan op individueel niveau, maar ook in groepsverband en dat dit een grote invloed kan hebben in positieve en negatieve zin.

HET VERSCHIL TUSSEN COMPASSIE EN MEDELIJDEN.
Vertel het kind dat het medelijden, het zichzelf grenzeloos opofferen voor anderen, het grenzeloos mede gaan lijden met anderen, alleen maar kan uitmonden in het jezelf structureel wegcijferen, m.a.g. dat je je eigenwaarde teniet doet. Je de ander zijn eigen gevoelservaringsproces kan ontnemen, omdat zij dit proces niet zelf hoeven te doorlopen, jij doet dat immers voor hen.
Deze wijze van opoffering is vorm van onderdanigheid, met als oorzaak onvoldoende zelfliefde.
In extreme gevallen kan dit leiden tot het ontwikkelen van het Stockholm syndroom. Dit is het tegenovergestelde van ‘’gelijkheid voor allemaal’’ en heeft als gevolg het zich ongelukkig voelen, stress, burn out, etc.
Dit is een vorm van liefdeloos zijn en een liefdeloos voorbeeld voor anderen om je heen, het zijn met name kinderen die dat voorbeeld gedrag kunnen gaan nadoen.
Liefdeloos zijn voor jezelf, kan ook bij anderen om je heen het liefdeloos zijn activeren.

Vertel het kind dat het al zijn/haar kanten en ontwikkelingen het beste liefdevol kan benaderen en omarmen, ook die die angst opwekken. Het kind heeft geen ‘’goede en slechte kant’’ en noem het kind niet ‘’ een slecht kind’’, die bestaan immers niet. Het kind kan wel dingen doen die niet gewenst of verboden zijn, of ondergaan, zoals fysiek en geestelijk geweld.

VOOR EN NADELEN VAN DE WERKING VAN LICHAAMSEIGEN EN LICHAAMSVREEMDE DRUGS
Lichaamseigen en lichaamsvreemde drugs, kunnen een gevoel aangenaam versterken. Dat is bij een balans een fijn en onschuldig iets. Extreem gevaarlijke lichaamsvreemde drugs daar gelaten.
Bij een wankele balans en zeker bij een onbalans, kan dit fijne gevoel opgewekt door lichaamseigen en lichaamsvreemde drugs ook een leerweg zijn, indien er liefdevol mee om wordt gegaan.
Zowel door het individu kind als ook anderen in haar/zijn omgeving.
Er schuilt ook een gevaar in bij een onbalans en wel dat dit door lichaamseigen drugs tijdelijk opgewekte fijne gevoel het doel wordt, i.p.v. de liefdevolle leerweg. M.a.w. het goed functioneren en het geluksgevoel van iemand of iets afhankelijk wordt. Afhankelijk wordt van het tijdelijke gevoel van deze zelf opgewekte lichaamseigen- dan wel zelf toegediende lichaamsvreemde drugs, dat noemt men dan een verslaving.

SOCIAAL EMOTIONELE ONTWIKKELING EN DE WERKING VAN LICHAAMSEIGEN EN LICHAAMSVREEMDE DRUGS
Door deze liefdevolle wijze van benaderen van het kind, waarbij sommige thema’s leeftijd gebonden kunnen zijn, leert het kind de weg en de noodzaak van het scheiden van hoofd- en bijzaken.
D.m.v. het verbindend voelen denken en handelen in stand houden c.q. dit weer herinzetten.
Zo (her)ondekt en (her)gebruikt het kind het verbindend voelen, denken en handelen, uiteraard naar vermogen.

Het structurele geluk zit in de balans tussen je mannelijke en vrouwelijke herseneneigenschappen. Niet in het kost wat kost bereiken en uitoefenen van status / macht, geluk is niet afhankelijk van het hebben van een levenspartner, je geaardheid, je huidskleur, je religie, je uiterlijk, een beperking, etc.

Vertel het kind dat het leven kunnen leven iets is om te waarderen, te vieren, in het heden, nu.
Dat je daarvoor niks anders nodig hebt dan, liefdevol zijn voor jezelf, eten, drinken en onderdak.
Dat het leven beleven iets om dankbaar voor te zijn, elke dag weer, om dankbaar te zijn voor het delen van het liefdevol zijn van anderen om je heen en bewust ervan te zijn dat al het andere slechts luxe, welvaart is.
Dat het welzijn op de 1ste plek komt en je balans, je geluk niet afhankelijk is van welvaart.
Het gaat erom wie je bent en niet wat je hebt en kunt.
Het geluk zit niet in het bereiken wat anderen voor je tot doel gesteld hebben, in het ‘’pleasen’’ van anderen.

Vertel het kind van de mogelijkheid te streven naar meditatie. Zelfrust leidt tot zelfbewustzijn, zoals meditatie m.b.v. ademhalingstechnieken, b.v. toe te passen vlak voor het afleggen van spannende gebeurtenissen, zoals een test, een examen, een operatie, etc.
Vertel dat dit slechts een streven hoeft te zijn en niet meer, want ook mediteren moet je leren en het mediteren is nooit een doel op zich.
Een link naar eenvoudige informatie is :
http://www.aandacht.net/basisoefeningen

Mediteren is ook een uitstekende mogelijkheid om o.a. goed met lichamelijke pijn om leren gaan. Dat kun je trachten door je geestelijke en (psychosomatische) lichamelijke pijn te aanvaarden als alleen maar een belangrijk signaal van je lichaam. Vervolgens proberen daar verder zo weinig mogelijk, liefst niks verder mee te doen als dat signaal aanvaarden en een weg vinden om er goed mee om te gaan.
Dit kan dat de pijnbeleving reduceren, zelfs laten verdwijnen in voorkomende gevallen. Daarvoor is een goede voorbereiding en een goede balans of het streven daarna wenselijk.
De pijnbeleving uitschakelen door je eigen lichaam geschiedt bij traumatische ervaringen meestal automatisch, dit geschiedt door de automatische aanmaak van lichaamseigen drugs, die je dan verdoven voor die pijn.

ONBALANS TOT AAN EN VOORBIJ HET TOELAATBARE EN HET GRENZEN STELLEN
Het overschrijden van grenzen van het toelaatbare, denk aan fysieke en/ of geestelijke mishandeling gericht tegen het kind en/of gepleegd door het kind, of volwassenen, dienen onmiddellijk gestopt te worden, dit behoord een plicht te zijn voor iedereen!
Grenzen aangeven, stellen en bewaken is ook liefdevol zijn voor jezelf en voor anderen. Zo leer je het kind ‘’de weg’’ liefdevol af te leggen en in het heden te leven en te genieten van het moment.

OOK die zo net genoemde excessen dienen vervolgens op diezelfde wijze besproken een aangepakt te worden met daders, slachtoffers en omstanders, als hier in dit verhaal omschreven. Immers agressie, domineren, het gepest worden en het wegkijken of optreden van omstanders, veroorzaken de aanmaak van lichaamseigen drugs en kunnen een onbalans veroorzaken en/of versterken. Het be- en veroordelen ervan zonder dit duidelijk te maken, zal de verleiding laten blijven bestaan om dat  gevoel weer op te gaan zoeken, dit opzoeken kan dan ook structureel blijven/worden. Dit is dan een soort verslaving geworden, een verslaving aan die zelf opgewekte lichaamseigen drugs, a.g.v. het niet in staat zijn om de echte balans weer te hervinden.

ALLES WORDT INGEZET, DUS OOK HET ONEIGELIJK GEBRUIK VAN STATUS EN MACHT, OM HET GELUKSGEVOEL TE BEREIKEN EN VAST TE HOUDEN.
Het maximale gevoel met het ‘’een zijn’’ met alleen maar jezelf, vind plaats wanneer je lichaamseigen drugs, opgewekt door jezelf dan wel door dit proces er naar toe te delen met anderen, is het orgasme. Wellicht vergelijkbaar met de ‘bijna dood ervaring’.

Dit zelfde gevoel opwekken kan ook door het gebruik van lichaamsvreemde drugs zoals o.a. heroïne en cocaïne. Die stoffen geven dezelfde kick als het orgasme, iets wat dus ook gevoeld wordt als het hoogst haalbare fijne gevoel. Maar ook die lichaamsvreemde drugs toedienen en dat na elke uitwerking ervan voortdurend herhalen, brengt geen balans teweeg, geen structureel gevoel van geluk.
Dit het kan wel een (gevaarlijke) leerweg zijn om te gaan beseffen dat dit pad niet het juiste is.

Status en macht vergaren en uitoefenen geeft ook een kick, een fijn gevoel, dat komt ook door opgewekte lichaamseigen drugs. Bij een onbalans leidt dat tot oneigenlijk gebruik van macht en status. Zo ontstaat de tunnelvisie, dat is een beperkt gebruik van de hersenen. De daaruit voortvloeiende eigen overtuiging dat hun gebruik van macht en status op een correcte wijze toegepast wordt. Die zo ontstane tunnelvisie is het gevolg van het actief zijn van slechts het ego gedeelte van de hersenen, dan ontbreekt contact met de rest van de linker hersen helft, maar ook met de rechter hersenhelft totaal. Het welzijn wordt daarmee buiten spel gezet.

Het ondergaan van dominant gedrag, het gepest worden, het zich afhankelijk voelen, veroorzaakt angst. Angst is een slechte raadgever omdat angst, vooral heftige angst, delen van de hersenen uitschakelt. Alles wordt immers gericht op het bestrijden van die angst, waarbij het verbindend voelen, denken en handelen weg kan vallen. Dit beperkt hersengebruik kan dan leiden tot verkeerde beslissing voor de korte maar ook voor de lange termijn. Een onbalans, het zich ongelukkig voelen, kan het resultaat worden.


ONBALANS A G V DE TOEKOMSTDOELEN ALS STATUS EN MACHT GELIJKSTELLEN AAN HET GELUK
De opbouwperiode na de 2de wereldoorlog bracht een grote verbondenheid teweeg, maar ook systemen en structuren die de mensen dienden, om zo hun welzijn te verbeteren.
Het omslagpunt, waar welvaart steeds meer voorrang kreeg op welzijn, is een voorbeeld van oneigenlijk gebruik van macht en status. Zo ontstond onze hedendaagse ik cultuur. Welvaart, het kapitalisme, werd en wordt als het nieuwe geloof voorgehouden aan ons en onze kinderen.

Doelen stellen, zoals macht en status vergaren en uitoefenen, dit wordt ons en onze kinderen al tien tallen jaren voor houden als DE weg naar het geluk. We leggen dit steeds dwingender op aan onszelf en onze kinderen. Dit veroorzaakte en veroorzaakt het verlies van de verbondenheid met onszelf en dus ook met alle anderen en alles om ons heen.
Die kinderen van toen zijn nu aan de macht en zij doen precies wat hen voorgehouden is.

Vanaf die omslagperiode kreeg het neo-liberalisme steeds meer voorrang. Dit is een lineaire denk- en handelwijze, waar het op de 1ste plaats gaat om het  product, de dienstverlening, deze voorrang te geven op het welzijn van de mens.
Inmiddels gaan 70% van alle berichten, die ons en onze kinderen al tientallen jaren dagelijks bereiken, over het activeren van onze mannelijke kant van onze hersenen.
Zo maken we onszelf en onze kinderen wijs, dat DE weg naar ons geluk macht en status is.
Die invloed op met name kinderen is groot. Het gevolg daarvan is dat dit gelooft werd en wordt en daarom door velen ervaren als DE geluksbrenger voor nu en de toekomst. Het kost wat kost willen bereiken van die doelen, zoals succes, status en macht, veroorzaakt een tunnelvisie, bij diegene die wel status en macht vergaard hebben en omdat zij toch geen structureel geluk gevonden hebben volharden zij in die weg en kunnen maar geen genoeg macht en status, lees geluk, krijgen.

Iedereen en alles wat hun doelen, status en macht verkrijgen, in de weg staan, bedreigen de weg naar het vermeende individuele geluk. Dus wordt alles ingezet, ook het oneigenlijk gebruik van macht en status, om dat vermeende geluksdoel te bereiken, sommigen gaan daarin wel heer ver.

De angst die opgewekt wordt status en macht in te moeten leveren, veroorzaakt ook een beperkt gebruik van de hersenen, angst is een slechte raadgever omdat het relativeren dan onvoldoende of niet plaats vind. De angst voor het verliezen van welvaart, kan leiden tot het besef dat je welvaart niet nodig hebt om gelukkig te kunnen zijn, maar het kan ook veroorzaken dat men volhardt in het streven van het behoud van macht en status en men desnoods letterlijk ten strijde trekt.

GEVOELSERVARINGEN GEBRUIKEN OM LIEFDEVOL HET GAGG OM TE BUIGEN, TE OMZEILEN.
Gevoelservaringen meemaken en doorleven, waarbij een grens opgezocht, dan wel overschreden is, is reden om erover te spreken, op een liefdevolle en zich zelf kwetsbaar opstellende wijze, keer op keer en wel door alle betrokkenen. Meermaals, want dat bespreken wil niet zeggen dat dat bij de 1ste keer tot een innerlijke overtuiging zal leiden bij het kind, om vervolgens zelfstandig de weg weer te kunnen kiezen naar de balans.
Het gaat immers om het vast gewortelde GGAG. Dat geldt ook voor de andere betrokkenen.
Daar is moed voor nodig, prijs het kind daarvoor, want het bekende pad wordt immers verlaten. Vertel het kind dat dit proces zich daarom vaker voor kan/zal doen, dat dit normaal is. Leer het kind zo om liefdevol voor zichzelf te blijven door geduld met zichzelf te hebben. Des te vaker een gevoelservaring doorleefd is bij het ontstaan van GAGG, des te meer die vast geworteld is in een GAGG. Des te intensiever deze zijn geweest , b.v. bij het beleven van intimiteit met een partner of bij het opdoen van een (jeugd) trauma, des te moeilijker het is  om dat GGAG te veranderen, dan wel te omzeilen.
 
Het jezelf en betrokkenen keihard en onomwonden, dus zonder rekening te houden met anderen,  vertellen wat je dwarszit, mondeling of op schrift, kan ook enorm helpen. Dit kan je helpen om datgene los te laten wat je dwars zit om voldoende jezelf te kunnen zijn. Dat kan een schrikeffect voor iedereen hebben, inclusief jezelf, men noemt dat wel het catharsis effect en ongewenst GAGG doorbrekend werken.

Het verbindend voelen, denken en handelen is de beste methode om veranderingen aan te brengen bij jezelf, dit maakt het mogelijk om naar vermogen kritisch naar het eigen GGAG en dat van anderen te kijken. Dit maakt ook het omzeilen van het GAGG makkelijker, om zo langs een andere weg een nieuw GAGG vinden.

Vertel het kind vooraf dat als het niet direct lukt om veranderingen aan te brengen van binnen uit, het kind zichzelf daarop niet afrekent. Vertel dat niet ‘het doel’ de weg is naar verandering maar ‘de weg ernaar toe’’ het streven is om die liefdevol af te leggen, dat is de weg naar verandering van binnen uit.
Het hen aangeleerde lineair denken en handelen kan in een (extreem) doorgedreven vorm tot ook tot een soort tunnelvisie leiden. Dan wordt het grootste deel van de mannelijke hersenhelft uitgeschakeld en is er geen verbinding meer met de vrouwelijke hersenhelft, aldus recent Amerikaans onderzoek.
Dit onderzoek gaat over het overmatig activeren van het ego, het gevolg van het overmatig najagen van doelen zoals status en macht. Een klein gedeelte van de mannelijke hersenkant is dan slechts nog actief, de rest niet en er is ook geen verbinding meer met de vrouwelijke hersenhelft.
M.a.g. tunnelvisie gedrag, dit ligt m.i. ten grondslag aan het ontstaan van de ‘’ik cultuur’’.

Dit toenemende tunnel visie gedrag bracht en brengt steeds meer de overtuiging dat men zelfstandig  de juiste weg weet te bepalen en wel op een steeds jongere leeftijd. Dan hebben we het over de weg naar status en macht, hun vermeende geluksdoel. Men voelt zich oppermachtig en zoekt antwoorden en raad op het internet. De invloed van ouderen met hun gevoelservaringskennis en kennis, de invloeden van cultuur/ religie e.d. nemen steeds verder af, of het moet het doel kunnen dienen wat ze nastreven: het bereiken en uit oefenen van macht, hun vermeende bron van geluk.

Terrorisme heeft daarom ook niks te maken met geloof of cultuur etc. Het is het oneigenlijk gebruik maken van macht a.g.v. een ontevredenheid over de macht en status positie, waar de onderwerpen zoals geloof en politiek slechts een hulpmiddel zijn en ook oneigenlijk ingezet worden om de macht en status positie te vergroten.


HET GEVOLG VAN HET DECENNIA LANG OVER ACTIVEREN VAN DE MANNELIJKE KANT VAN DE MENS Van alle boodschappen die wij en onze kinderen dagelijks ontvangen, gedurende alreeds tientallen jaren, is 70% gericht op het activeren van onze mannelijke hersenkant. Die invloed over-activeert het ego denken van de mens. Voor mannen, maar met name voor jongens en jonge mannen die pieken in hun testosteron vanaf hun pubertijd, leek en lijkt dit de beste weg te zijn om te volgen en daarmee bereiken ze ook nog eens hun geluk, is hen verteld.
Dit geldt ook steeds meer voor vrouwen, die eind vorige eeuw heel begrijpelijk hun mannelijke kant zijn gaan herontdekken en dit zijn gaan inzetten om hun plek in de maatschappij te versterken, het zo genoemde feminisme.
Voor mannen was dat aanvankelijk een schrikbeeld, maar al snel draaide dat om en werd dat juist een versterking voor hen en de wijze van het dominerend gedrag van de man.
Dit veroorzaakte het ontstaan van de ‘’ik cultuur’’ en versterkte dat nog eens. Dit was de basis van onze huidige cultuurcrisis, die steeds meer ten koste gaat van ons welzijn. Het logisch gevolg was het ontstaan van onze huidige milieu- en financiële crisis.
Ons nieuwe westerse geloof schijnt het kapitalisme te zijn geworden met i.p.v. het woord amen, het woord groei.
Onze huidige chaos is de voorbode van verandering.

DE IK CULTUUR BRACHT DE HUIDIGE CULTUURCRISIS, M.A.G. EEN MILIEU EN FINANCIELE CRISIS.
Deze ik cultuur is het gevolg van onze opvoeding en ons onderwijssysteem, waar doelen zoals macht en status ons en onze kinderen werd voorgehouden als DE weg naar het geluk. Die kinderen van toen zijn nu aan de macht en zij doen nu precies wat hen is voorgehouden. Zij die daarin ‘’slagen’’ bereikten dat meestal door het inzetten van alle denkbare middelen en kunnen er maar geen genoeg van krijgen en zij die ‘’falen’’ zoeken ook steeds extremere vormen om alsnog te kunnen ‘’slagen’’.
Door beide groepen wordt ons welzijn steeds meer ondergeschikt gemaakt, a.g.v. het najagen van doelen als macht en status. Deze tunnelvisie van de machthebbers zien de oplossing gelegen in tomeloze economische groei, dit is dus niet de oplossing, maar de probleemveroorzaker.

GELOVEN, CULTUREN, NORMEN EN WAARDEN, VERSUS ‘’GELOVEN’’ IN JE ZELF
Probeer vooral jezelf te vertrouwen, in jezelf te geloven door je balans te houden en weten hoe je die moet hervinden, daar ligt je geluksgevoel. Laat dat niet afhangen van een ander, dan wel een geloof in iets of iemand anders, of van iets wat je in DE TOEKOMST nog wil en zou kunnen bereiken.
 
Hoe komt het toch dat we van alles bedacht hebben om daar gebruik, dan wel oneigenlijk gebruik van te maken, om zo onze status en macht te vergaren, te vergroten en toe te passen op een wijze dat dat tot een chaos leidt, onze leefwereld bedreigt en dus de mensheid?

SPROOKJES, FANTASIEN, HET GELOVEN EN RELIGIES.
SPROOKJES BESTAAN NIET, MAAR STOUTE KINDEREN BESTAAN OOK NIET.
Als je het kind sprookjes verteld en erbij verteld dat dat niet echt is, dat het kind dit niet moet geloven, voor echtwaar aannemen, ook al omdat het niet tastbaar noch zichtbaar is, activeer je hun fantasie. Fantasie, is iets wat je jezelf voorstelt in je hoofd. Je kunt ook iets bedenken, fantaseren, wat je in het echt wel uit kunt voeren. Zo voed je de fantasie, de verbeeldingskracht van het kind, op een mooie manier en leer je het kind daarmee om te gaan.

Als je het kind verteld over een religie, wat een geloof is in iets wat niet tastbaar noch zichtbaar is, ligt de vergelijking van het kind met een sprookje voor de hand. Het kind vervolgens vragen, ja soms opleggen, hierin te geloven, te zeggen dat dit nu wel echt is en dat er geloofsregels zijn die opgevolgd moeten worden. Dat er aangewezen personen zijn en/of bedachte niet meer in leven zijnde figuren zijn, die bepalen of je wel of niet gelukkig bent, mag zijn en kunt blijven, die voor jou bepalen of je een goed mens bent of niet, daar snapt het kind waarschijnlijk dan niks meer van.
Het gaat er nu ineens over, om een te volgen en te gehoorzamen 100% perfecte niet zicht/tastbaar figuur, die vaak god genoemd wordt, te gehoorzamen. Een voorbeeld als rolfiguur, die in bijna alle opzichten nooit te evenaren zal zijn door een mens, waar je ook niet mee kunt praten.
 
Dit kan het gevoel van ongelijkheid dus onvolmaaktheid oproepen t.o.v dit rolmodel, die god, en daarmee dus ook de onderlinge ongelijkheid creëren t.o.v. anderen om je heen. M.a.w. je eigen ik kan daar niet echt aan voldoen en wordt dan ook niet geaccepteerd.
Dit creëert het gevoel van het niet goed genoeg (kunnen) zijn en het ongelukkig worden daardoor.
Ook al is deze weg zelfstandig gekozen, uit vrije wil en dat is pas het geval als je volwassen bent natuurlijk.

Als een geloof opgelegd / afgedwongen wordt, vooral bij kinderen, ontstaat er een verplichte levenswijze, dit is dus geen vrije keuze meer. Kinderen nemen dit geloof dan aan voor waar en volgen die geloofsregels, die ook weer voorgesteld worden als DE weg naar hun geluk. Een geloof dat hen niet tijdens het leven, maar pas na de dood beloond of bestraft, voor het wel of niet (voldoende) volgen van die geloofsregels.
Onderdanigheid daaraan kan leiden tot het overdragen aan deze bedachte of niet meer in leven zijnde figuren van de verantwoording van je handelen, dit bij hen neer te leggen met de reden dit is immers: ‘’ de wil van …..’’,  hoor je hen dan zeggen. Dit Is dan immers jouw van hogerhand onontkoombare lot, waar jezelf toch niks aan veranderen kunt.

Dit zo aanvaarden, wil ook zeggen dat het aanvaarden onder deze druk, bij volwassenen dan wel bij kinderen een GGAG kan worden. Die zij op hun beurt als zijnde de norm, ook weer aan anderen op willen leggen. Die persoonlijke druk, dan wel deze druk als groep opleggen en accepteren, veroorzaakt dat anderen dat in hun omgeving dit ook zo (moeten) gaan toepassen.
Het strijden voor een geloof waar een onderscheid gemaakt wordt tussen gelovigen en ongelovigen, waar de laatsten zich dienen te bekeren tot dit geloof, dan wel daartoe gedwongen worden, gaat uit van ongelijkheid en is niet liefdevol. Dit beperkt je vrije wil en dus het jezelf mogen zijn.

INNERLIJKE STRIJD MET MEERDERE BEDACHTE PERSOONLIJKHEDEN IN JEZELF
Vertel de kinderen dat er echt geen engeltje, noch een duiveltje in het kind ‘’woont’’, je hebt geen meerdere persoonlijkheden in je, dat ben je allemaal zelf. Leer dit dan ook kinderen niet aan.
Want je bent er zeker niet bij gebaat om meerdere persoonlijkheden in jezelf te creëren, immers die maken het aantrekkelijk om die de schuld te geven van het je ongelukkig voelen en maakt het in balans zijn en houden daardoor alleen maar nog lastiger, want uiteindelijk ben je dat allemaal zelf.

Bij een heftige onbalans kan dit voorbeeldgedrag van gelovigen leiden tot het ontwikkelen van meerdere in je hoofd bedachte persoonlijkheden, als overlevingsstrategie of vlucht voor je eigen ik.

De angst is bang voor de liefde

STRIJDEN VOOR EEN GELOOF WERKT BIJ VOORBAAT STATUS VERHOGEND BIJ GELOVIGEN 
Een onbalans, een ontevredenheid over de mate van je status en machtspositie kan leiden tot het doel om die status en machtspositie te vergroten. Immers al tientallen jaren lang houden we onszelf en onze kinderen voor dat daar ons geluk te vinden is. Iedereen die dat doel in de weg staat, staat als het ware je persoonlijk geluk in de weg.
Status en macht geven aan die strijders die zich op die wijze voor een geloof of politiek doel willen gaan zetten, is voor velen de drijfveer om die strijd tegen die ongelovigen en afvalligen te gaan strijden. De mate van hun status en macht wordt daardoor automatisch vergroot. Alleen al als iemand maar bekend maakt om voor deze doelen te gaan strijden vergroot dat al zijn/haar status.
Dit kan leiden tot het opofferen van eigen levens, om het geloof te dienen, waarbij de belofte dan zeker in de hemel te komen, een drijfveer zijn, bij mensen met een grote onbalans.

ERVARINGEN OPDOEN MET GEVOELSERVARINGEN VAN HET KIND VOOR EN DOOR HET KIND
Het kind afrekenen op gevoelservaringen die het kind meemaakt en/ of doorleefd en het daaruit ontstane GAGG, is zeer schadelijk voor het kind. Gevoelservaringen, ook als die grensoverschrijdend zijn, als iets negatiefs benoemen, zal voor het kind ertoe leiden dat de enige weg om de sociaal emotionele ontwikkeling goed te doorlopen op basis van een door hen zelf gemaakte keuze, deze levenslessen een negatieve lading gegeven wordt. Hen wordt zo die eigen keuze en die weg, hen ontraden en ontnomen. Dit zal vervolgens voor het kind ook leiden tot een beperking van het gebruik van de hersenen en de groei ervan en een mogelijke negatieve invloed hebben op de eventueel aanwezige erfelijke belasting van de hersenen.

Dit zal leiden tot ongewenste ontwikkelingen van- en ongewenst gedrag bij het kind, die niet langer de mogelijkheden ter beschikking heeft om dit zelfstandig op te lossen op basis van eigen keuzes.
Het kind wordt daardoor onzeker van zichzelf en raakt daardoor verwijderd van zijn/ haar eigen ik. Dit gaat ten koste van het zelfvertrouwen, de zelfliefde van het kind en daarom gepaard met geestelijke pijn, een gevoel van afwijzing.

Om dit proces naderhand om te keren, om de weg naar je balans weer zelfstandig te hervinden, zeker bij ervaren van een (jeugd)trauma, is heel veel moed, energie, geduld en een liefdevolle benadering nodig. Immers de geestelijke pijn bij het opdoen en doorleven van deze daaraan voorafgaande gevoelservaring(en), zoals b.v. een trauma kan groot zijn.
Het opnieuw doorleven, keer op keer weer en soms m.b.v. therapie waarbij een herbeleving in gehypnotiseerde toestand opgeroepen wordt, is vaak nog veel heftiger / pijnlijker, dan de pijn bij het ontstaan van ( b.v. een jeugd trauma), van die oorzaak van de verwijdering van je eigen ik.
Dit is soms echter de enige weg om dit te helen.

Keur daarom de door het kind gekozen weg, die onder die druk  uit zelfbehoud tot stand gekomen is, zoals a.g.v.  van een (jeugd) traumatische ervaring NOOIT af. Dit geldt in principe ook voor volwassenen die onder (extreem)hoge druk beslissingen moeten nemen.
Dit is voor diegene DE overlevingsstrategie geweest in die omstandigheid van destijds. ( zoals b.v. het ontwikkelen van  het Stockholm syndroom)
Hen daarop afrekenen veroorzaakt het verlies van het vertrouwen in het kind / de volwassene zelf.
En kan het kopiëren van dit trauma veroorzakend gedrag van hun rolmodellen tot gevolg hebben en  leiden tot het zelfstandig gaan toe gaan passen van hetzelfde gedrag op anderen.  

VASTLOPEN A.G.V. DOELEN STELLEN: STEL DAN NIET WEER NIEUWE (goed bedoelde) DOELEN VOOR.
Kinderen kunnen geestelijk vastgelopen a.g.v. het stellen van doelen voor en door zichzelf, dan wel voor en door anderen. Dit zijn lineaire denk processen, waar het denken en handelen richting doel centraal staat en niet het welzijn van het kind zelf en dus ook niet zijn / haar individuele (groei) mogelijkheden. Het verbindend voelen, denken en handelen, maakte plaats voor het denken en handelen, het welzijn speelt dan een ondergeschikte rol.

Des te meer doelen centraal staan, zoals het willen bereiken van status en macht, des te beperkter het hersengebruik in de mannelijke hersenhelft, wat zelfs kan leiden tot het compleet afsluiten van de vrouwelijke hersenhelft, met zorg en welzijn kenmerken. Dit was onlangs de uitkomst van  een Amerikaans onderzoek, met als onderwerp het ego. De ‘tunnelvisie’ die zo kan ontstaan is het gevolg van het extreem dominerende ego.

Stel het kind dan geen nieuw doel voor. Zelfs niet als dat het beste voor het kind zou zijn, dat begrijpt een kind niet. Je geeft dan het advies hetzelfde te gaan doen, de weg bewandelen van het stellen van doelen en dat was nu juist de reden dat het niet goed gaat.
Probeer het kind te overtuigen dat het gaat om een streven te hebben, waar het om ‘’de weg er naar toe’’ liefdevol af te leggen gaat. Vertel dat het doel juist niet alle middelen heiligt.
Dit lineair proces van het naar doelen werken, waarbij het denken en handelen, wel of niet verbindend, centraal staat en het verbindend voelen weg gevallen is, heeft het kind geen goed gedaan.

De balans is alleen te hervinden en te behouden, als BEIDE hersenhelften naar vermogen gebruikt worden bij het handelen, het voorbereiden, uitvoeren en evalueren van het GGAG betreft het kind.
Het kind is dus gebaat bij het weten te hervinden van het verbindend voelen, denken en handelen, om DE WEG weer als het belangrijkste streven te leren herkennen. Op die wijze is de kans het grootst om het GGAG kritisch zelf te kunnen bekijken en dat te veranderen, dan wel om een omweg te creëren.

Gedragsverandering afdwingen levert slechts tijdelijke veranderingen. Het afdwingen gaat m.b.v het opwekken van angst voor het verlies van: status en macht, genegenheid, van naasten, het er niet bij horen, etc.
Dit afdwingen gebeurt ook wel op basis van de dreiging en de uitoefening van geestelijk en/of lichamelijk geweld.
Dan wel op basis van het dreigen van het ontnemen van de mogelijkheid van het ontwikkelen van de vaardigheid om status en macht te verkrijgen. Uitsluiting.

Het bereiken en uitoefenen van status en macht wordt immers veel te vaak voorgehouden als DE weg naar ons geluk. Geef het kind niet de indruk dat ‘het afdwingen’ DE methode is om gedrag te veranderen en dat dit DE methode zou zijn om je geluk te bereiken.
Het risico bestaat dan dat het kind die wijze van gedragsaanpassing afdwingen, het kind dit na gaat doen en dit ook gaat toepassen op anderen, als zich bij anderen ongewenst gedrag voordoet, of uit eigen belang. Vervolgens kan dit gedrag, ‘het afdwingen van verandering’, als gedragspatroon weer getriggerd worden door anderen bij het kind zelf. Met alle gevolgen van dien voor het kind voor de gehele verdere levensweg en de omgeving van het kind.

Met het beginnen van het testen en toepassen van de eigen gevoelservaringen en het GGAG, treed de fase van de pubertijd in. Het verloop daarvan is afhankelijk in hoe het GGAG zich voor die tijd ontwikkeld en / of vast geworteld heeft. Hoe het rollenspel hen heeft voorbereid op het omgaan met lichaamseigen en lichaamsvreemde drugs, immers de meest heftige gevoelservaring, het orgasme, is het volgende om mee leren om te gaan. 

Kinderen die het verbindend voelen, denken en handelen in stand hebben weten te houden, hebben. de beste vooruitzichten om tijdens hun pubertijd, dat testen van hun GGAG, zichzelf te voorzien van een kritische eigen kijk op hun eigen GGAG en dat naar vermogen zelfstandig aan te passen.

 

#################################################################################

GELUK BEN JE ZELF

 

Deel twee, een ode aan volwassenen:

IEDEREEN WIL ZICH, HET LIEFST ELKE DAG, GELUKKIG VOELEN.

Iedereen is de hele dag, elke dag weer opnieuw, bezig met het gelukkig willen zijn en het zich zo gelukkig mogelijk voelen. Daar hebben we echt ALLES voor over. Iedereen kiest daarin zijn/haar eigen weg. Dit m.b.v. hun voelen, denken en handelen, op basis van hun reeds opgedane en de nog te doorleven gevoelservaringen. Om zo hun balans te behouden, dan wel bij een onbalans de weg te hervinden naar hun balans. Liefst zelfstandig. Lukt dat niet of onvoldoende, dan m.b.v (ervarings)deskundigen, medicatie / drugs of d.m.v. het opwekken van lichaamseigen- en het toedienen van lichaamsvreemde drugs.

WANNEER VOEL(DE) JE JE GELUKKIG.

Als je volwassenen vraagt wanneer zij zich gelukkig voel(d)en hoor je vaak het antwoord:
tijdens mijn kindheid, mijn verliefdheid, gedurende mijn relatie met mijn levenspartner of in het bijzijn van mijn gezin, familie, vrienden, vriendinnen.
Vele mensen voelen zich ook gelukkig:
tijdens hun verblijf in de natuur, tijdens omgang met beesten en tijdens vakantie.
Dat hoor je omdat dit allemaal omstandigheden waarin ‘’het afrekenen’’ niet of in mindere mate plaats vindt. Waar het veel makkelijker is om anoniem ongestoord jezelf te kunnen zijn.
Op vakantie in het bijzijn van mensen die je niet kennen, bij dieren en in de natuur.

JE PERSOONLIJKE GELUKSGEVOEL, JE BALANS, HET ‘’JE ZELF ZIJN’’ EN RELATIE(S)

De mate van je zelfliefde, je balans, je eigen geluksgevoel, bepaalt welke relatie vorm nagestreefd wordt, c.q. zich aandient. Of het nu om vrienden of levenspartners gaat, je trekt als vanzelf die mensen aan die jou de weg wijzen naar je balans, dit ervaar en voel je wederzijds.
Deze gevoelservaringen/ levenslessen stoppen pas met het zichzelf aandienen, als je van binnenuit veranderd bent. Dat veranderen, daar moet je niet allen liefdevol voor jezelf willen zijn en blijven, maar daar heb je ook moed voor nodig, want op dat gebied jezelf gaan begeven dat is nieuw en dus beangstigend.

Om in balans te komen moet je ook leren los laten. Dat los laten is niet meer dan die gevoelservaringen los laten die je in de weg zitten om je zelf te kunnen zijn en blijven. Alle andere gevoelservaringen die je liefdevol met jezelf en anderen beleefd hebt waren en blijven altijd mooi, dus dat hoef je niet los te laten.
Soms helpt het om ook die tijdelijk wel los te laten, als een soort time out. 
Gevoelservaringen blijf je altijd onthouden, m.a.w. ze blijven bestaan, gaan nooit helemaal weg.

JE SAMEN GELUKKIG VOELEN

De mate van je open- en eerlijkheid en je compassie voor jezelf, bepaalt de mate van een liefdevolle en respectvolle relatie.

EEN RELATIE OP BASIS VAN HET STEVEN NAAR GELIJKHEID, HET LIEFDEVOL WILLEN ZIJN

-^- Een relatie die als uitgangspunt heeft en nastreeft: eerlijkheid, oprechtheid en compassie.

Dit gaat uit van een persoonlijke balans bij beiden individuen, dan wel dat beiden daar liefdevol daarnaar willen streven, keer op keer.
Een relatie waar beiden ervoor kiezen om liefdevol te zijn en mocht dat ff niet lukken gewoon weer opnieuw starten met liefdevol te zijn, naar zichzelf en dus ook naar de ander.
M.a.w. een gevoelsverbondenheid nastreven.
Dit hangt af van de mate dat je jezelf met je zelf verbonden voelt. De mate van je zelfliefde bepaalt de mate van het delen van die zelfliefde met de ander.

Het delen van je zelfliefde van je balans, uit zich door de mate van het je jezelf vrij voelen en blijven voelen om te zeggen wat je vind voelt en denkt, met als uitgangspositie het steven naar een optimale eigen balans, het eigen (geluks)gevoel.
Dat in het heden te willen delen met de ander, om zo die belevening van het jezelf zijn, je geluksgevoel, over en weer te versterken.
En je bij een onbalans, je elk voor zich, in principe zelfstandig in staat bent de weg naar je eigen balans te hervinden. Waarbij niet het medelijden, maar compassie de ondersteuning is over en weer in de relatie, tezamen met eerlijkheid en oprechtheid naar jezelf en naar de ander.

Er is maar 1 eerlijkheid, hoe mensen vervolgens hun eigen waarheid in vullen dat is aan hen.
Het liefdevol (willen) zijn is de universele taal der liefde, iets wat door iedereen hetzelfde gevoeld wordt en waar ‘’het spreken’’ eigenlijk overbodig is. Waar iedereen zichzelf mag zijn en blijven, waar iedereen gelijk is en waar nooit ruzie is. Ontstaat er onenigheid dan wordt die door liefdevol omarmd en zo of opgelost of geaccepteerd, of leidt het tot een liefdevolle scheiding tussen personen.
Door liefdevol te zijn, kunnen zelfs de zwaarste gesprekken een opluchting betekenen, een fijn gevoel geven.
Of de uitkomst nu is het voortzetten van een relatie of het be-eindigen ervan.

VERLIEFDHEID, EEN GELUKZALIGMAKEND GEVOEL

Het verliefd worden en zijn, is het herkennen van jezelf, je wensen en je dromen in EEN ander persoon. Deze gelijkgestemdheid en gelijkvoelendheid, samen met vaardigheden die de ander heeft en jij niet of onvoldoende naar jouw mening, veroorzaken een fijn gevoel van herkenning van jezelf in de ander. Je voelt je vrij om jezelf te zijn en te zeggen wat je voelt, vindt en denkt en zo te handelen.

Je bent dan eigenlijk verliefd op jezelf en deelt dat gevoel met de ander, die daar ook voor kiest.
Je deelt dat gevoel met die ander die dat ook zo voelt en dat delen versterkt dit gevoel, das mooi toch. Je lichaam begint dan lichaamseigen drugs aan te maken. Dit fijne gevoel wordt daardoor steeds verder versterkt. Soms zover versterkt dat je alles mooier voelt en ziet als het in werkelijkheid is. Verliefdheid duurt meestal een aantal maanden tot een half jaar.
Die lichaamseigen drugs, zoals endorfine en dopamine, geven je bij een verliefdheid een gevoel van high zijn, ze kunnen je grotendeels afsluiten van de buitenwereld, van de buitenbeelden en van de buitengeluiden om je heen. Alsof je met zn tweeën in een cocon zit. Je wilt zoveel mogelijk bij elkaar zijn, zo veel mogelijk elkaar aanraken. Dit vergemakkelijkt het jezelf in staat brengen van extase, het kunnen krijgen van een orgasme, immers je zult bepaalde gedachten uit moeten schakelen en dat is precies wat er dan heel gemakkelijk gebeurd. Immers als je bepaalde gedachten niet uit kunt schakelen, komt een orgasme niet tot stand.

Bij het letterlijk met elkaar EEN worden ontstaat er heel snel een gevoel van grote verbondenheid, iets wat zich dan zeer snel en zeer sterk ineens vasthecht in onze hersenen.
Bij mensen die veel wisselende intieme contacten hebben, neemt dit gevoel af en kan zelfs leiden tot het zich geheel niet meer gevoelsmatig kunnen verbinden met zichzelf en dus ook niet meer met een andere persoon.

Net zoals bij alle Gedrag, Gedragspatronen en automatische Gedachten, GGAG, wordt dit ook nog eens geactiveerd en versterkt door aan dit GGAG gerelateerde:
aanrakingen, waarnemingen/ gevoel
beelden, stemgeluid, geuren ( feromonen )  materialen, voorwerpen
gedrag, beelden, geluiden en geuren van andere personen in de leefomgeving, etc.

Verliefd zijn is een aangename staat van onbalans, voor personen die een goede balans als basis hebben. Dan is deze tijdelijke staat van verliefdheid helemaal geen belemmering, juist iets fijns en ook geen belemmering om hun balans weer zelfstandig te hervinden.

Bij en onbalans kan deze staat van verliefdheid, een structurelere onbalans veroorzaken, door de neiging van het steeds weer opzoeken van deze tijdelijke staat van geluk, waaronder het beleven van intieme contacten en het orgasme, de ultieme opwekking van een lichaamseigen drugs.

Je wilt zoveel mogelijk bij elkaar zijn en elkaar zoveel mogelijk aanraken, omarmen en kussen.
Je meest intieme beleving ‘’het orgasme’’ wil je delen met de ander. Dit hoogtepunt is, in de staat van verliefdheid, het meest intens gevoel wat je kunt bereiken.

De bijna dood ervaring ken ik niet persoonlijk, wellicht is die nog sterker, deze ervaring laat de meeste mensen nu juist status en macht afzweren als levensdoel / geluksdoel, aldus een aantal ervaringsverhalen die met mij gedeeld zijn en verricht wetenschappelijk onderzoek.
 
Vergelijkbare ervaringen kun je ook kunstmatig opwekken door o.a. het gebruik van lichaamsvreemde drugs zoals heroïne of cocaïne. Die maken dezelfde stofjes aan in je lichaam als die die vrijkomen bij het orgasme. Het is dus ook een geforceerde manier van het tijdelijk uitschakelen van gedachten en gevoelens die je in de weg zitten om je ultieme geluksgevoel te kunnen bereiken.
Het orgasme wordt bij dit drugsgebruik niet vaak niet meer nagestreefd, het gebruik werkt soms als een soort vervanger daarvan, maar soms juist als een stimulator.

Lichaamseigen en lichaamsvreemde drugs zijn ook doeltreffend voor het uitschakelen bevorderen of verdoven van je heftigere gedachten en gevoelens, GAGG, zoals chaos in je hoofd, stress.

De pijn van het niet of onvoldoende jezelf zijn, wordt soms bewust en soms onbewust overstemd door een nog grotere geestelijke en/of lichamelijke pijn voor jezelf te veroorzaken, of toe te laten dienen door derden. Zelfverwonding, bovenmenselijke prestaties nastreven, onderdanigheid ondergaan, domineren, verwondingen aanbrengen bij derden, beschadigen van eigen en andermans bezit, status. Etc.

Bij een balans kunnen alle lichaamseigen en lichaamsvreemde drugs weinig kwaad doen en een gevoel versterken, dan wel verdoven. Deze zijn dan te zien en te voelen als een gevoelservaring.

Bij een onbalans kunnen alle opgewekte lichaamseigen en toegediende lichaamsvreemde drugs, gezien worden als een leerweg naar een balans. Maar ze kunnen ook leiden tot een grote onbalans. Dat zich kan uiten in de vorm van het ontwikkelen van een verslaving, een onbedwingbare drang om op die manier een gevoel te versterken, dan wel te verdoven.
Dit gedrag, wat heel snel een gedragspatroon kan worden, is dan lastig te doorbreken.

Net zoals bij alle Gedrag, Gedragspatronen en automatische Gedachten, GGAG, wordt dit ook nog eens geactiveerd en versterkt door aan dit GGAG gerelateerde:
aanrakingen, waarnemingen/gevoel
beelden, stemgeluid, geuren ( feromonen )  materialen, voorwerpen
gedrag, beelden, geluiden en geuren van andere personen in de leefomgeving, etc.


EEN RELATIE OP BASIS VAN DE AFHANKELIJKHEID VAN PERSONEN EN DOELEN.

-^- Een afhankelijkheidsrelatie is een relatie waar over en weer van elkaar verwacht wordt dat het gelukkig zijn en blijven, afhankelijk is van de ander, of voor een deel van de ander. Of afhankelijk van het bereiken van doelen, zoals status en macht.

Zoals het structurele, dan wel tijdelijke onderdanige ‘’please’’ gedrag, het dominerend gedrag, etc. Dit is competitie gedrag, waar het gaat om de verschillen, het ontstaan van en het in stand houden van ongelijkheid. Waar het gaat om wat je hebt eb kunt.
Waar het uitganspunt niet het ‘’je zelf zijn’’ is, waar niet het belangrijkste streven is, de eerlijkheid, de oprechtheid en compassie, maar waar je geacht wordt te zijn en te voelen als de ander, dan wel wat de ander voor jou voor ogen heeft.
Bij dit gedrag is het uitgangspunt vaak te moeten worden zoals diegene die dit gedrag vertoond, dan wel oplegt, soms met gebruik van lichamelijk en/of geestelijk geweld.
Met het doel te worden zoals hij of zij is, ongeacht in hoeverre diegene wel of niet zichzelf is, wel of niet liefdevol voor zichzelf is.

Dit is het gevolg van hun eigen liefde-loze / liefde-arme gevoelservaringen, trauma’s, opgedaan in hun jeugd, dan wel op latere leeftijd. Waar het zichzelf zijn niet (langer) toegestaan werd, c.q. bestreden werd, het liefdevol zijn, gevoelens tonen als een teken van zwakte gezien moest worden.
Gevoelens tonen verboden werd en bij het toch vertonen ervan, dit bestraft werd.

Deze relatie vorm is dus niet gebaseerd op het streven naar de uitgangspunten, eerlijkheid, oprechtheid en compassie. Je raakt en/of bent verwijderd van je eigen ik, dit gaat vaak gepaard met psychosomatische klachten, je wordt eerder ziek en blijft langer ziek. Dit veroorzaakt en verergerd wellicht ook de ziekten: alzheimer/ dementie. Veroorzaakt vaak vluchtgedrag, laat verslavingen ontstaan, allen verschijnselen bedoeld als een soort eigen bescherming, om zo de dingen die pijnlijk zijn te willen verdringen c q vergeten.

Dit verplichten van het verdringen van je eigen ik, op basis van oneigenlijk gebruik van macht en status, door geestelijk en fysiek geweld toe te passen als je je eigen ik niet opgeeft bespreekbaar maken, is vaak niet mogelijk. Ook omstanders /getuigen kijken vaak weg, terwijl ze weten dat hetgeen zich afspeelt onacceptabel is. Dit wegkijken is het gevolg van angst voor macht en status van de dader, dan wel angst voor het verlies van eigen macht en status.
 
Zo ontstaan ook de ‘pijnlijke stiltes’  a.g.v. dit onacceptabel gewelddadig gedrag. Deze gewelddaden mogen geen onderdeel meer uitmaakten binnen relaties. De eerlijkheid, oprechtheid en compassie, worden dan alleen maar aangehaald als het de daders en de omstanders / getuigen goed uitkomt. Dat gevoel dat men allen weet dat hetgeen geschiedt niet eerlijk is, dat is het pijnlijk zwijgen
 
Dat liefdevol gevoel, wat iedereen kent en ervaren heeft bij de geboorte,  dat gevoel wat zijn oorzaak heeft en het gevolg is van de onvoorwaardelijke moederliefde, maakt dat dit zwijgen pijnlijk is.
Die pijnlijke stiltes, die omwille van eigen of andermans belang, eigen waarheid, onbespreekbaar verklaard worden.
Individueel onderling, maar ook in een collectief van mensen. Het ’geweten’ is monddood gemaakt

Met de eerlijkheid kun je niet onderhandelen, je bent eerlijk of je bent het niet, dat ben je dan in de 1ste plaats naar jezelf toe. Iedereen kan en mag natuurlijk vervolgens zijn/haar eigen waarheid bepalen die uitdragen en naleven. Hierin kun je meegaan of vertrekken en kiezen voor je eigen weg.
Maar er komt een tijd dat dit pijnlijk zwijgen door iedereen ervaren wordt als verraad. Het is eigenlijk het verraad van je eigen ik, het verliezen van de verbondenheid met jezelf.

GEVOELSMATIGE VERBONDENHEID MET JE ZELF KAN OOK ANGST OPWEKKEN ALS JE DAT DEELT

Individueel t.o.v. een relatieverband:

Als de gevoelsmatige verbondenheid met je zelf er nauwelijks is, kun je die verbondenheid niet of nauwelijks delen met de verbondenheid van een ander, die dat ook niet of nauwelijks voelt.
Wordt iemand dan benaderd op een liefdevolle wijze, waar status en macht geen rol speelt, kan de ander dat fijn vinden. Dit ervaren als een uitnodiging om ook liefdevol te zijn.
Maar de ander kan dat ook beangstigend vinden, het ‘ masker van status en macht’ van de ander wordt dan genegeerd en de ander kan zich daardoor onbeschermd voelen.

Je kunt dan kiezen: je ervoor afsluiten en de voor jou veilige waarden van macht en status als wijze van benaderen kiezen, je masker ophouden of dit liefdevolle (tijdelijk) toelaten.
Als je dat (tijdelijk) toelaat b.v door het beleven van erge leuke en goed voelende dingen, zoals o.a. het beleven van gemeenschappelijke interesses of intimiteit, kan het moment erna, b.v. na een orgasme, leiden tot meer samen willen beleven.
Het kan echter ook weer snel overgaan in afstand creëren.
Dit kan komen omdat die staat van het ‘’goed voelen’’ het ‘’jezelf durven zijn’’ en b.v. het samen beleven van zoiets als een orgasme, een staat is van een onbeheersbare gevoelservaring, waar het denken ff ondergeschikt is dan wel uitgeschakeld is.
Dit tijdelijk verlies van controle kan weer een houding opleveren van opnieuw en zo snel mogelijk weer de controle over te nemen van dat oncontroleerbaar gevoel. Een houding terug aannemen, waar het weer gaat om wat je hebt en kunt, macht en status.

Wanneer je mensen dan een liefdevol compliment maakt over het sleutelen aan zich zelf, het trachten zo goed mogelijk in balans te zijn en te blijven, vinden mensen dat fijn.
Sommigen weten ze daar geen raad mee en denken ze dat je iets van hen wil. Wanneer je een compliment geeft over hun uiterlijk of hun successen, hun bezit is dat weer oke voor hen.

Dit liefdevol zijn kan binnen een relatie betekenen dat hoe dichter je gevoelsmatig elkaar nadert, hoe fijner het wordt met elkaar.
Voor sommigen kan dat juist als bedreigend ervaren worden. Immers de mate van gevoelsverbondenheid is dan voor hen gelijk aan een langere periode van onbeheersbaarheid, een langer controleverlies en juist dan kan dat leiden tot beëindiging van de relatie. Dat is natuurlijk ook een gevoelservaring les voor hen.

Individueel in relatie tot een groepsverband.

 

Dit liefdevol zijn manifesteert zich ook in groepsverband.

Zij die dit liefdevol zijn beantwoorden met ook liefdevol te zijn en zij die dit niet of gedeeltelijk doen.

Het elkaar benaderen op basis van je status en macht positie.
Groepen van mensen die alleen nog maar te activeren zijn op hetgeen zij als veilig gedrag zien en daarom alleen daar belang aan te hechten en dat willen vasthouden en liefst uitbreiden.
Zo zijn die mensen gemakkelijk bang te maken, als hun status en machtspositie in gevaar is, daar is hun geluk aan verbonden denken ze en dat moeten zij kost wat kost beschermen.
 
Dat wil zeggen dat zij ook de bestaande structuren waar ze afhankelijk van zijn, erin werken dan wel leiding aan geven, voor het behoud van hun status en machtspositie, zij deze beschermen.
Die mag je niet afkraken, ook al weten velen dat die systemen steeds minder goed werken en het welzijn steeds meer uit het oog verliezen.
 
Dit is de reden van het massaal ontkennen van wantoestanden en het wegkijken als er sprake is van oneigenlijk gebruik van macht en status.


GELUKKIG ZIJN EN BLIJVEN, DAT IS WAT IEDEREEN ELKE DAG WEER NASTREEFT EN WIL VASTHOUDEN

Het zichzelf ongelukkig voelen, een signaal van een onbalans, is dan ook een positief signaal van je eigen ik. Om je zo, op een liefdevolle manier, duidelijk te maken, jou te laten voelen, dat er iets van binnen uit moet veranderen, om erger te voorkomen.
Zoals b.v. het ontwikkelen van een ziekte, dan wel structureel ongelukkig worden.

Die verandering kan het beste m.b.v. het kritisch kijken naar je Gedrag, Gedragspatronen en Automatische Gedachten, GGAG. De juiste gevoelservaringen die je daarvoor nodig hebt dienen zich als vanzelf aan, omdat je die als vanzelf aantrekt.
Als dit veranderen niet of onvoldoende lukt, dienen zich als vanzelf dezelfde gevoelservaringen weer opnieuw aan. Wees niet streng voor je zelf als dat niet (snel genoeg) veranderd. Vergelijk dit met een puzzel. De 1ste keer dat je die legt is het veel moeilijker dan de 10de keer, dat komt vanwege het tot stand komen van hersenverbindingen/ patronen die de oplossing als het ware steeds beter voorprogrammeren, zodat je over steeds meer dingen steeds minder of soms niet meer hoeft na te denken, het wordt als het ware een denk/gedragspatroon.

Zo ontwikkeld iedereen ‘vast’ gedrag en gedragspatronen. Zou dat niet zo zijn, dan zou je elke dag opnieuw b.v moeten leren hoe je je schoenen aan moet doen.

Dat maakt tevens duidelijk dat dit vastwortelen geldt voor gewenste en ongewenste GGAG.
Dat betekent dat de trigger voor die patronen effectief dit GGAG in werking stelt, zowel de gewenste als ook de ongewenste GGAG. Waarbij in dit geval met ‘gewenst gedrag’ dat gedrag bedoeld wordt wat je nodig hebt voor het (her)vinden van je balans.  

Dat doorleven van een gevoelservaring heeft o.a. het streven: het ontrafelen van een ontstane wanorde, chaos, in je hoofd, je stress. Het (opnieuw) leren onderscheiden van hoofd- en bijzaken is dan belangrijk en DE weg naar de oplossing.

Dat leren oplossen en het daadwerkelijk oplossen ervan, is mogelijk m.b.v. het trachten te mediteren, meer hoeft niet. Je zoekt zo eerst de stilte en rust in jezelf op en wel op een rustige plek. Je tracht dan zoveel mogelijk het GGAG uit te schakelen. Des te vaker je dit doet des te makkelijker wordt het om je GGAG uit te schakelen. Dat is ook ‘’het leren loslaten’’, dat loslaten is niets anders dan alleen dat los laten wat jou in de weg zit om jezelf te kunnen zijn. Als mensen zeggen dat niet te kunnen, geef ik het voorbeeld van het krijgen van een orgasme. Ook dan moet je in staat zijn om bepaalde gedachten uit te schakelen anders lukt dat niet, dus al diegene die dat kunnen, kunnen dan ook (trachten) te mediteren.

Stress is wederom een belangrijk en positief signaal van je eigen ik, een teken van onbalans, dit veroorzaakt een hoog cortisol gehalte, een hormoon dat je eigen lichaam aanzet om die stress, die gezien wordt als het grootste gevaar, als eerste te gaan bestrijden. Het gevolg daarvan is dat je eigen afweersysteem minder mogelijkheden heeft om andere bedreigingen, boosdoeners, te bestrijden, m.a.g. dat je eerder ziek kunt worden en langer ziek blijft.

Het doorleven van een gevoelservaring kan ook m.b.v. het omzeilen van vaste verbindingen in je hersenen, van je GGAG, die je in de weg staan om jezelf te zijn. Die tot stand gekomen zijn a.g.v.de wijze van  opvoeding en onderwijs, op een manier ondergaan en doorleeft die geen of te weinig recht deed aan het jezelf zijn en mogen blijven.
Dit omzeilen is gebaat bij het verbindend voelen, denken en handelen, op basis waarvan je het beste in staat bent om kritisch naar je eigen GGAG te kijken en een goede afweging te maken tussen je streven in het kiezen tussen je welvaart en je welzijn, om zo de weg naar je balans, je geluksgevoel zone, weer te hervinden.

Deze manier van verbindend voelen, denken en handelen is de oorsprong van onze creativiteit en inventiviteit. Dit maakt het ook mogelijk om ‘’out of the box’’ te denken.

HET BESTE GEBRUIK VAN HERSENEN BETREFT HET BEHOUDEN EN HERVINDEN VAN JE BALANS, VIND PLAATS OP BASIS VAN HET VERBINDEND VOELEN, DENKEN EN HANDELEN.

D.w.z. het gebruiken van onze hersenen, onze beide hersenhelften, op die wijze en naar vermogen.
Het voelen, denken en handelen op een verbindende wijze, dat wil zeggen dat alle hersenverbindingen die er zijn worden geactiveerd en betrokken worden bij het voelen, denken en handelen.
Dan hebben we het over:
Onze mannelijke hersenkant met als kenmerken, het denken en het doelen stellen als status en macht vergaren en uitoefenen.
Onze vrouwelijke hersenkant met als kenmerken, het voelen en met doelen zoals welzijn en zorg.
En het hersengedeelte van het waarnemen
Des te groter die balans is, des te groter het geluksgevoel is.
Des te groter het gevoel van verbonden zijn met jezelf.

Uit Amerikaans wetenschappelijk hersenonderzoek blijkt dat des te meer de mannelijke hersenhelft getriggerd wordt, des te kleiner het hersengebied wordt wat actief is in de mannelijke kant van de hersenen en des te geringer en nog een verbinding bestaat / kan bestaan met de vrouwelijke hersenkant. Dat gaat zover dat er geen verbinding meer mogelijk is met de vrouwelijke hersenhelft, dit wordt ook wel de ‘’tunnelvisie’’ genoemd.

Onder die omstandigheden een balans hervinden wordt dan ook erg lastig.
Als de vrouwelijke kant overmatig getriggerd wordt, neem ik aan dat de hersenverbindingen tussen beide hersenhelften een onoverzichtelijke chaos veroorzaken en onder die omstandigheden zal een balans hervinden wederom ernstig bemoeilijkt worden.

Door lineaire processen aan te leren, door het verplicht stellen van een vast vertrek en eindpunt, betreft het behalen van die verplichte doelen. Deze doelen op te leggen, ja zelfs af te dwingen, zonder de vaardigheden en gaven van het individu te betrachten en te waarderen als goed.
Doelen voor te stellen als het bereiken van status en macht, als zijnde DE weg naar je geluk, ontleerd men het verbindend voelen, denken en handelen.

Het gevolg daarvan is, dat dit in het beste geval over gaat in een GGAG aangaande het verbindend denken en handelen. Het voelen valt dan weg en daarmee vervalt ook de creativiteit.
Het hersengebruik neemt af en de kenmerken van onze vrouwelijke hersenkant speelt een steeds ondergeschiktere rol in het denken en het handelen, dus ook in de besluitvorming.

Welvaart krijgt steeds meer voorrang op welzijn. Iedereen die het bereiken van die welvaartsdoelen in de weg staat, staat het geluk in de weg en nagenoeg alle middelen worden gebruikt om dat doel ‘’het geluk’’ ook te bereiken. Dat is immers hun ‘’beloofde land”. De angst dit niet of onvoldoende te bereiken beperkt het hersengebruik en verminderd het relativeringsvermogen: angst is daarom een slechte raadgever.

Aangezien in dit geval er sprake is van een laag zelfbeeld, een onbalans, van zich ongelukkig voelende personen, die niet of onvoldoende in staat zijn om zelfstandig, dan wel m.b.v. professionals en/of medicatie of anderszins hun balans te hervinden, verliezen zij het respect voor zichzelf, zorgen slecht voor zichzelf en/of ontwikkelen een ‘’superman’’ of  een ‘’underdog’’ gevoel.
Daardoor hebben zij ook geen respect meer voor anderen, voor hun bezittingen, hun kennis en hun status en macht.
Ontstaat er een afgunst die kan leiden tot het vernietigen van andere mensen en hun bezittingen. Grotere pijn wordt opgezocht en geleden om de pijn van het niet of onvoldoende zichzelf te kunnen en durven zijn, te overstemmen.

EINDBESCHOUWING

AAN ALLE VOLWASSENEN EN KINDEREN VAN DEZE WERELD:
ALLE KINDEREN ZIJN VAN HUIS UIT GELUKKIG EN ZIJN GOED ZOALS ZE GEBOREN ZIJN.

Kinderen zijn gelukkig vanaf hun geboorte en zij willen dat zichzelf gelukkig voelen vasthouden. Het belangrijkste voor kinderen is om gedurende hun sociaal ontwikkelingsproces te leren hoe zij bij een onbalans zelfstandig de weg weten te hervinden naar hun balans, hun geluksgevoel.  

Kinderen ‘’spreken’’ allen DE universele taal die zij vanaf hun geboorte meekrijgen, dat is de taal der zelfliefde / liefde. Een taal die eigenlijk geen spraak behoeft, het is iets wat je voelt, DAT voelen hebben we en kennen we allemaal.  

De taal der kinderen, is die taal die zij d.m.v. hun zelfliefde inzetten voor zichzelf en dat gevoel delen   met anderen. Dit liefdevol zijn voor zichzelf is een uiting van tevredenheid, van balans, van een gevoel van gelukkig zijn, dit komt omdat zij zichzelf zijn. Dit bevorderd hun hersengroei en hersengebruik en voorkomt, dan wel remt het ontwikkelen van ongewenste gedragspatronen.

Wat kinderen natuurlijk ook nodig hebben om zich goed te kunnen voelen en zichzelf te zijn en te blijven is: het kunnen ademhalen, eten, drinken onderdak en een liefdevolle benadering/ aanraking.
M.a.w. voor je welzijn heb je niet meer nodig, dit is de basis, als welvaart ontstaat is dat mooi maar het is geen doel op zich.

Kinderen willen dat zo houden gedurende hun sociaal emotionele ontwikkeling, die tot ong. tot hun 27ste levensjaar kan duren. Hun gevoelservaringen zijn hun aller belangrijkste leer- en ontwikkelingslessen, die zij in de vorm van gedrag en gedragspatronen zelfstandig gaan toepassen, testen, bij het begin van- en tijdens hun pubertijd. De wijze van het toepassen van gedragspatronen die vergezeld gaan met automatische gedachten, zijn bepalend voor de mate van hun geluksgevoel.

Het in staat zijn om kritisch naar eigen gedrag, gedragspatronen en automatische gedachten te kijken, is afhankelijk van de mate van het verbindend voelen, denken en handelen, de mate van intelligentie kan ook een positieve factor zijn. 

Het lineair denken en handelen, brengt een gedrag / gedragspatroon tot stand wat gebaseerd is op een vast begin- en eindpunt. Deze wijze beperkt die eigen kritische kijk en het (zelfstandig) hervinden van de weg naar je eigen balans. Beperkt het hersengebruik en het welzijn.

Kinderen gebruiken van huis uit hun hersenen, hun beide hersenhelften, naar vermogen, verbindend. Zij voelen, denken en handelen verbindend, alle hersenverbindingen die er zijn worden geactiveerd en betrokken bij hun voelen, denken en handelen. Dan hebben we het over :
Hun mannelijke kant met als kenmerken, het denken en met de doelen: status en macht vergaren
Hun vrouwelijke kant met als kenmerken, het voelen en met de doelen: welzijn en zorg.
Hun waarneem hersengedeelte.
Des te groter de balans is, des te groter het geluksgevoel is.

Deze manier van verbindend voelen, denken en handelen is ook de oorsprong van onze creativiteit en inventiviteit. Dit noemt men ook wel ‘’out of the box’’ denken.

Het enige wat zij voor hun sociaal emotionele ontwikkeling van het begin af aan als begeleiding nodig hebben, is dat allen rondom het kind zich zelf liefdevol en dus kwetsbaar opstellen.

Dat kunnen we doen door de gevoelservaringen van kinderen te bezien en te bespreken op een liefdevolle en zichzelf kwetsbaar opstellende wijze. Door te zeggen dat gevoelservaringen mee  maken en te doorleven iets is wat we allemaal gedaan hebben. Zo zien en voelen kinderen je als een van hen en hebben ze vertrouwen genoeg om vrijuit te spreken wat hen bezig houd en omdat ze dan  weten dat zij in die ervaring en ontwikkeling, niet allen staan, niet iets vreemds mee maken.

Door de gevoelservaringen van kinderen te waarderen en gebruiken als iets positiefs en tevens, door hen aan te geven dat dit hun belangrijkste lesmateriaal is voor een succesvolle sociaal emotionele ontwikkeling, kunnen zij dit gaan gebruiken bij een onbalans om zelfstandig de weg naar hun balans te hervinden.

Door hen keer op keer af te wijzen, af te rekenen, dan wel te prijzen bij succes, zonder het bespreken en evalueren van deze gevoelsbeleving, betreft de gewenste dan wel ongewenste gevoelservaringen, kan dit voor hen een onbalans veroorzaken. M.a.g. dat zij de functie van deze gevoelservaring onjuist kunnen gaan inschatten.
Hun lichaamseigen en lichaamsvreemde drugs kunnen die verkeerde inschatting ook nog versterken en de weg om zelfstandig weer in balans te geraken ernstig bemoeilijken. Immers de kick van die drugs, geven ook een geluksgevoel af, maar die is kortstondig en een aaneenschakeling van deze kortstondige momenten op die manier opwekken leiden nooit tot een (structurele) balans.

Verder leren kinderen het meest van het rollenspel, omdat zij dan ongestraft een rol kunnen spelen, zoals die van de pester, waarbij ook lichaamseigen drugs aangemaakt worden. En zij zo in staat gesteld worden om als het ware van een zekere afstand, het was immers maar een rol en gebeurde niet echt, kritisch naar hun eigen gedrag en dat van anderen te kijken. Een zeer belangrijke vaardigheid om te leren bij een onbalans kritisch naar je eigen gedrag en dat van anderen en je eigen automatische gedachten te kunnen kijken.

Het sprookje dat wij onszelf en onze kinderen al decennia lang voorhouden door hen te vertellen dat geluk zou liggen in het bereiken van macht en status, ja hen dat soms zelfs opgedrongen hebben, heeft als gevolg dat de kinderen van toen, de huidige machthebbers, ons welzijn steeds meer opofferen aan het vermeende geluksdoel: de welvaart. Ons nieuwe geloof, met als toverwoord nu niet ‘’amen’’ maar ‘’groei’’.

Onderzoek wijst uit dat 70% van alle huidige boodschappen die wij en onze kinderen ontvangen onze mannelijke kant triggeren.

Het niet alleen niet waar, maar ook nog eens onmogelijk te realiseren voor iedereen.

Het triggeren van alle gedragspatronen van de mens door de media, onze leiders, maar voor kinderen ook de leerkrachten, brengt dus een soort proces op gang wat grotendeels automatisch verloopt. Des te vaker dit proces getriggerd wordt, des te meer zich dit proces geautomatiseerd afspeelt, des te minder wordt er kritisch naar gekeken door de individuen en groepen van individuen.
Hoogbegaafden kunnen een uitzondering daarop zijn.

Wordt het kind opgevoed en onderwezen met als doel voor ogen dat het via diploma’s, status en macht zal bereiken en dat alleen daar hun geluk zou liggen, wordt daarmee hun mannelijke hersenhelft overmatig getriggerd. Dit heeft een sterke beperking van de hersenactiviteit tot gevolg. Niet alleen de vrouwelijke helft wordt uitgeschakeld, maar van de mannelijke helft wordt ook maar een zeer beperkt gedeelte gebruikt. Dit heet een tunnelvisie.

Als in de maatschappij de meeste boodschappen gaan over het triggeren van de mannelijke kant van de mens, zal dat automatisch het aangeleerde mannelijke gedragspatroon triggeren betreft doelen als status en macht.
Dit leidt weer tot een beperkt hersengebruik en dus tot ongebalanceerde beslissingen.

REACTIE VAN EEN WIJ CULTUUR VERSUS EEN IK CULTUUR

Na de 2de wereldoorlog was er een grote saamhorigheid, een ‘wij cultuur’ en werden de kinderen van toen in die sfeer grootgebracht. Nooit meer wilde men het oneigenlijk gebruik van macht en status laten leiden tot een massa beïnvloeding, wat tot deze 2de wereldoorlog geleid had.
Toen die generatie kinderen volwassen waren en zagen dat het oneigenlijk gebruik van macht en status weer geleid had tot de oorlog in Vietnam, ging iedereen de straat op, de flower power move. 

De reactie van onze huidige ‘ik cultuur’ maatschappij is: apathie a.g.v. angst bij burgers. Een toenemende angst, die uitgebuit en aangewakkerd word door economische, politieke en religieuze leiders met een tunnelvisie, die m.b.v. de dor hen gecontroleerde media chaos veroorzaken.
Wij hebben nog steeds keuzes en verandering is mogelijk. Voor mij is dat bewust kiezen voor het liefdevol zijn en dat delen met anderen. Lukt dat ff niet, gewoon weer opnieuw daarmee beginnen.

Doe ook mee en geef uw aanvulling, zo maken wen dit verhaal nog mooier, ondersteun ons streven:
Het realiseren van een monument voor het kind.

Geluk, ben jezelf,

 

Je ademt in

Je levens-begin.

Je adem weer alles uit

Je hebt levenslucht gebruikt.

Wees daarvan bewust als mens,

En doorleef je ervaringsgevoelens

Laat los wat je eigenwaarde aantast.

Ontdek en voel je balans, zeker en vast

Je verleden leert je niets meer te verwachten.  

Door in het heden te leven zal alles verzachten

En als niets meer per sé moet, voel je jezelf goed.

 

Ludo Hardeman © home: juni 2012.

Lees verderop over ons project
'Van Ervaring naar Balans''en onze
Face Book groep: 'Vakbondvanouders'
Like onze Face Book pagina Oudersaanzet.nl

 

 

 

PERSBERICHT : 
Heden 14 maart 2013 hebben wij de 1ste Nederlandse 'Vakbondvanouders' opgericht.  Ondersteun ons steven door ook lid te worden van onze Face Book groep 'Vakbondvanouders' 
Face Book:


Doel:
Het vergroten van kennis, zelfkennis, zelfredzaamheid en het delen ervan.

Middelen:
Het voorzien van relevante (ook wetenschappelijke) informatie op internet in 'jip en janneke taal' door en voor ouders en kinderen / jeugdigen.
Met name over onderwerpen waar zij mee worstelen. 
Ook bedoeld voor allen die iets betekenen voor onze kinderen. 
Vrij toegankelijk, (gratis) op EEN vindbare plek en in begrijpelijke taal. 

Redenen:
* Relevante kennis voor ouders/kinderen/jeugdigen is in Nederland gemonopoliseerd en vercommercialiseerd, ontoegankelijk, onvindbaar en onbegrijpelijk gemaakt.
* Velen spreken namens de ouders / hun kinderen zonder hun mandaat.
* De rol en invloed van ouders binnen het (passend)onderwijs (budget 30 miljard), is nog maar minimaal, eigenlijk nihil. 
* De subsidies voor ouderverenigingen worden ingetrokken.
* Wegens geldgebrek worden ouders nu ook al gevraagd om mee les te gaan geven en bijpassende zorg geheel zelf te geven.
Iedereen zegt dat dit onaanvaardbaar is en ook in strijd is met de bestuurswet de AwB.
Het onthouden van relevante infomatie veroorzaakt en vergroot immers de onbalans van mensen. De positie van ouders en met name hun kinderen behoeven versterking.

Kant en klare oplossingen zijn er:
Lees onderstaande samenvatting van ons plan: 
' Van Evaring naar Balans'. 
Info 065-065-4965.

*    

Onderstaande informatie is in blog vorm, daardoor is onze site een blog site geworden.

Ons project van onze vereniging www.oudersaanzet.nl is gereed.

Een plan van ervaringsdeskundige * Ludo Hardeman. © over;

 

Zelfredzaamheid:

 

eigen kracht bevorderen en inzetten.

 

 

Laten we het  woord ‘’Lotgenoten’’ vervangen door ‘’Ervaringsgenoten’’.
Gevoelservaringen doe je op, om de weg naar je geluk te vinden.

 

     Van Ervaring naar Balans

 

Door jezelf liefdevol en kwetsbaar op te stellen, veroorzaakt je een blijvende verbondenheid met jezelf. Anderen om je heen worden zo uitgenodigd om dat ook te doen en

zo ontstaat vanzelf  een verbindend ‘’ wij gevoel’’.

 

Samenvatting van ons plan.

 

Ons project, met de titel:  'Van Ervaring naar Balans’, gaat over het vergroten van de eigen kracht van mensen en ‘’het verbinden’’ met andere mensen.

De kracht van zelfkennis, zelfinzicht, feitelijke kennis, het vergroten- en het effectief inzetten ervan.  

D.m.v het voorzien van vrij toegankelijke adequate informatie, geschreven in Jip en Janneke taal, die is er immers nog niet. Bedoeld voor ouders, kinderen, maar ook leerkrachten, professionals en verder allen die een rol spelen bij de opvoeding en het onderwijs voor onze kinderen.

Makkelijk vindbare informatie op internet, op EEN centrale plek, waar pro actief naar verwezen wordt.

Waar in begrijpelijke taal antwoorden gegeven worden op vragen die ouders en kinderen hebben en feitelijke kennis gedeeld wordt.

 

Informatie met uitleg over- en antwoorden op ook de moeilijke vraagstukken, waardoor inzicht kan ontstaan over het ontstaan van- en omgaan met b.v. pesten, angsten, eetstoornissen, misstappen, successen  etc. 

Een plek waar oplossingsrichtingen aangeboden worden, die de ouders, maar ook leerkrachten e.d. eerst zelf toe kunnen passen. 

Ons project zal de samenwerking tussen ouders, kinderen en professionals alleen maar versterken. Dat geldt ook voor het effect van het kopen van boeken om kennis op te doen, voor het volgen van een workshop, cursus of therapie en / of een medicijn innemen. 

Met deze voorkennis zullen ook professionals succesvoller zijn in het uitvoeren van hun taken.

Deze teksten worden geschreven voor ouders, door een ervaringsdeskundige ouder, met 25 jaar ervaring op het gebied van opvoeding, onderwijs en zorg.

Een van de belangrijkste peilers van dit project zijn de gevoelservaringen, deze te zien en te gebruiken als belangrijkste lesmateriaal om in balans te komen.

Het streven naar een balans is immers de weg om je gelukkig te voelen, c.q. gelukkig te worden.

 

O.a met behulp van het 1ste grootschalig landelijk dekkend Sociaal Emotionel Internet Netwerk, SEIN, welke voorzien zal worden van in Jip en Janneke geschreven taal en uitleg.

 

Ervaringsgericht opvoeden en onderwijzen.

 

Kinderen opvoeden en onderwijzen op basis van hun gevoelservaringen, door die te erkennen, met hen te bespreken en te gebruiken als 'HET belangrijkste lesmateriaal' om in balans te komen en te blijven.

Dit is een goede manier om beter verbonden te kunnen geraken met jezelf t.b.v. je eigen balans en vervolgens automatisch beter verbonden te kunnen geraken met alle anderen om je heen. Kinderen moeten immers gevoelservaringen opdoen, om sociaal gedrag en zelfreflectie en zelfevaluatie te kunnen ontwikkelen.

Een liefdevolle omgeving en het ‘’jezelf mogen zijn’’ is cruciaal voor de ontwikkeling van het kind. Kinderen zeggen vrij uit wat ze vinden, voelen en denken, omdat ze zichzelf zijn.

Ontleer hen dat niet door hen daarop af te rekenen, maar bespreek dat met hen op een liefdevolle en kwetsbare manier, zeg hen dat je dat zelf ook zo hebt geleerd. Geef grenzen aan en bespreek hun misstappen en successen. Hoe zijn deze tot stand gekomen, laat dit bespreken ervan leiden tot het bereiken van een balans, als de weg naar het zichzelf gelukkig voelen.   

Bedoeld wordt de balans tussen de mannelijke kant, met als kenmerken het streven naar status en macht, die het korte termijn denken kan veroorzaken en de vrouwelijke kant van de mens, met als kenmerken, zorg, welzijn, het lange termijn denken bolwerk.

Daarbij is een empatische houding van volwassen mensen/professionals, met name naar kinderen, DE weg naar het bereiken van een balans. 

Ons project versterkt de posities van ouders, kinderen, leerkrachten en alle anderen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van onze kinderen.

Onze regering wil de positie van mensen / ouders versterken en hun zelfredzaamheid ook vergroten.

 

Daarvoor is op EEN voor de doelgroep vindbare plek die adequate, vrij toegankelijke informatie nodig. Het internet deel van ons plan is zo goed als gereed. In Duitsland wordt al bewezen dat, wanneer je internet op die manier inzet zoals in ons projectplan omschreven, het werkt.

 

Ons plan beschrijft de huidige situatie van de inzet van de eigen kracht en de positie van ouders / cliënten, groepen van mensen en professionals.

Het geeft aanvullingen aan voor dit proces en innovatieve oplossingsrichtingen. 

Tevens kan ons plan voor een betere en succesvollere onderlinge samenwerking zorgen voor instanties, organisaties etc. en zo het hier onderstaande advies ondersteunen.

 

M.b.t. het vergroten van de kracht van de bureaucratie het volgende. Dhr. Theo Bovens, nu gouverneur van Limburg, destijds verbonden aan de Sociaal Economische Raad, SER, bracht in 2010 een rapportage uit betreffende de grote problemen in jeugdzorg.

Een van zijn belangrijkste aanbevelingen was: Citaat Theo Bovens: ''Wij adviseren het kabinet samenwerking tussen alle betrokken instanties af te dwingen.''

 

Een innovatief, effectief en efficiënt plan.

 

Qua vindbaarheid, opzet, grootschaligheid en de wijze en aard van laagdrempelige vrij toegankelijke adequate informatie voorziening t.b.v. het empoweren van mensen en groepen van mensen.

Er bestaat nog geen soortgelijk plan in Nederland en het is niet de vraag of dit er komt alleen maar wanneer. We hebben nu de kans dit in een keer goed op te zetten, als er genoeg podium voor is, kan dat ook. 

Het verwezenlijken van dit eigentijds plan, te gebruiken vanaf elke plek, op elk moment van de dag en voor bijna iedereen toegankelijk, geschiedt via het gebruik van internet.

 

Sociaal Emotionele Internet Netwerk: SEIN

 

Daarvoor is een Sociaal Emotionele Internet Netwerk, SEIN, handig te gebruiken.

De centrale web site is www.wijzerinonderwijs.nl met als sub site's www.wijzerinopvoedng.nl en www.wijzerinzorg.nl die worden nog ingericht.

Door het netwerk SEIN te gebruiken zullen automatisch alle mensen en professionals,  instellingen etc verbonden en betrokken worden.  

M.a.w. SEIN voorziet in alle relevante informatie voor iedereen en wel op EEN voor iedereen centrale vindbare plek. EEN centrale plek voor heel Nederland, voor alle ouders, leerkrachten en alle organisaties, instellingen, overheden, scholen, etc. , bedoeld om informatie en ervaringen te delen en om te ‘posten’.  

Alles op EEN vindbare plek, met functies als crowd- en fund soucing, met een wikipedia functie, verwijzingen naar andere bronnen, etc.

 

Kijk ook naar het succesvolle project op Face Book betreffende de Parkinson patiënten.

Dat de opzet van ons internet plan werkt, is te zien bij de Duitse ''Piraten partij'' en daarom zijn zij bij de recente verkiezingen in Noord Rhein West Falen, de bijna 4de grootste partij geworden. Pragmatisch en zonder partij programma weten zij mensen te verbinden. 

 

De reden dat er een copyright rust op dit project is, dat wanneer er slechts delen van dit totaalplan uitgevoerd worden uitvoeren, het doel van het totaal plan verloren gaat.
Ons streven is dat internet, ouders, kinderen,professionals etc.deze gelegenheid geeft. 

Wij zoeken medestanders om dit plan te omarmen, te realiseren.

 

* Ludo Hardeman.

Ervaringsdeskundige ouder, 25 jaar ervaring met het creëren van oplossingen.

Vader van 3 (hoogopgeleide) kinderen, waarvan 2 met een gehoorbeperking.
Mede initiator en ouder coördinator van het project Passend Onderwijs.
Voormalig lid cliënten klachten commissie en MR lid Instituut voor Doven, nu Via Taal.
Oprichter / directeur landelijke onafhankelijke vereniging oudersaanzet
www.oudersaanzet.nl
Lid van de stuurgroep van het Koninklijk Nederlands Medisch Genootschap, KNMG,  ''Visie medische zorg aan jeugdigen'' 

Zelfstandige ondernemer.

Autodidact.

 

Onafhankelijke landelijke vereniging www.oudersaanzet.nl

E mail brocanteur@home.nl     P.a. Stalbergweg 3, 5913 BH Venlo. Tel 065-065-4965

 

 

**********************************

Recent onderzoek toont aan dat een op de 10 kinderen op school gepest wordt, dwz dat ook minstens net zoveel kinderen pesten.
M.a.w. een op de 5 heeft kinderen een gedragsprobleem, tel daar nog eens de omstanders bij op, dan zie je hoe omvangrijk dit fenomeen is.
Schandpaal en repressie maatregelen houd dit gedrag in stand, dan wel verergeren dit gedrag alleen maar.  
 
De enige werk- en duurzame aanpak is de positieve liefdevolle benadering van met name ouders.
Die mits voorzien van de juiste informatie, deze doorgeschoten gevoelservaringen kunnen gebruiken om een balans te vinden. Hen en alle andere relevante partijen pro actief informeren, opdat zij dit willen en kunnen zien als belangrijk lesmateriaal.

************************

HET SPEERPUNT VAN OUDERSAANZET IN 2012:
NEDERLANDS 1STE SOCIAAL EMOTIONEEL INTERNET NETWERK 

DOE MEE OP HYVES, WANT MET UW MEDEWERKING, KENNIS EN INVLOED, STELLEN WE HET KIND CENTRAAL EN KOMT PASSEND ONDERWIJS TOCH TOT STAND.
OUDERS VERZORGERS PROFESSIONALS REGERING WE STAAN NU VOOR DE KEUZE, DE CENTRALE VRAAG : KIEZEN WE VOOR DE STEEDS GROTER WORDENDE BUREAUCRATIE OF VOOR DE KWALITEIT VAN HET ONDERWIJS EN DUS VOOR HET WELZIJN VAN ONZE KINDEREN. 
 
Het door ons gemaakte Sociaal Emotioneel Internet Netwerk, SEIN,  op Hyves is nu al te gebruiken, gratis en voor iedereen.
We nodigen u bij deze uit om er mee aan de slag te gaan. 
Het netwerk is met name effectief en geschikt voor: ouders, leerkrachten interne, medische en didactische begeleiders, zat teams, scholen, swv , maar ook alle andere partijen, organisaties en instellingen die zich inzetten voor Passend Onderwijs voor al onze kinderen.
Iedereen op hyves kan ermee werken, ermee communiceren, informatie inwinnen, uitwisselen en posten, gratis lid worden, vanaf elke plek en op elk moment van de dag. 
Doe de proef op de som en bezoek een van de u bekende organisaties met de toevoeging ''punt hyves'' en start met Hyven, met een actieve community.  
www.mee-nml.hyves.nl  www.ggdzhz.hyves.nl  www.wsnszutphen.hyves.nl  www.cjghaarlem.hyves.nl  www.lvc4.hyves.nl  www.swvdebrug.hyves.nl  www.vilans.hyves.nl www.jeugdinspecties.hyves.nl www.sbodekring.hyves.nl www.primoschiedam.hyves.nl www.kinderconsument.hyves.nl www.swvbrevoordt.hyves.nl www.passendonderwijs.hyves.nl

De centrale hyve is:
www.passendonderwijs.hyves.nl meld u in ieder geval (ook) aan bij dit centraal punt.
Het uiteindelijke centrum van dit netwerk wordt de web site www.wijzerinonderwijs.nl Deze zal nog worden ingericht.

www.wijzerinzorg.nl zal als sub frame dienen.

Het totaal plan is nog in ontwikkeling, daarvoor zoeken we medestanders en sponsers. 

*********************************

Het gaat er niet om wat je hebt en kunt, maar wie je bent. 
Zeg wat je denkt en voelt, heb mededogen en wees liefdevol 
Zo kan geluk je overkomen.

''Het is verbazend, hoeveel meer je samen kunt bereiken,
als het niet uitmaakt of er iemand met de eer gaat strijken. ''
*
Wat kost het het ons,, maar met name onze kinderen aan welzijn, om ons land de 16de meest welvarende economie van de wereld te laten zijn, zoals nu het geval is ?

********************************

Het onthouden van een passend onderwijs aanbod veroorzaakt een verminderde hersengroei, dit kan tot ernstige gedragsproblematieken en verwaarlozing leiden, dat laatste is strafbaar.
Ongelijke behandeling is tevens strafbaar.
Namens anderen spreken en beslissingen nemen zonder hun mandaat is werderrechtelijk en dus niet rechtsgeldig.
Indien gemandateerde personen en-of instanties-overheden geen effectief beleid maken met en ten behoeve van de doelgroep, maar wel voor hun eigen structuur en welvaart/welzijn, dienen zij niet het doel van het aan hen verleende mandaat, m.a.w. dit is oneigenlijk gebruik.
Het onthouden van het recht op: adequate informatie op een vindbare plek,  inspraak en ondersteuning voor de doelgroep, maakt dat de daardoor ontstane monopoly positie op kennis en macht bij personen en-of instanties-overheden in toenemende mate leidt tot verkwisting, misbruik, c.q. corruptie.

Wellicht kunnen deze overwegingen leiden tot een groter bewustzijn.
Kan dit leiden tot het meten in welzijn, i.p.v. alleen maar in termen van welvaart te denken, spreken en handelen.

**********************************

Onze door de mannelijke kant van de mens gedomineerde samenleving, waar het presteren, status en macht verwerven steeds meer ten koste gaat van mens(kind) en milieu, zoekt betere ‘’succesvolle’’ leiders. 
De huidige leider eigenschappen:  
Iemand die zijn monopoly op kennis en macht niet gebruikt om gezamelijk oorzaken aan te pakken, maar om gevolgen te bestrijden op een manier dat hij daar voordeel aan heeft.
Dit soort leiders falen steeds meer, om de bureaucratie te gebruiken om adequate zorg en welzijn te leveren voor onze samenleving. Voor hun eigen welzijn en welvaart zorgen ze goed. De bekende Mlilieu Effect Rappaotage, MER, moet ook voor de mens gaan gelden en is dan een Mens Effect Rapportage.


******************************************


Het fonds PGO heeft ons telefonisch laten weten projecten te steunen/betalen, zonder dat zij toetsen op de uitvoering. M.a.w. zij achten zichzelf niet aan zet, om adequate juridische ondersteuning en wel voor ons allen en op gelijke wijze, als voorwaarde te stellen, zoals bij een van hun projecten, het www.juridischsteunpunt.nl . Hun schriftelijk antwoord volgt nog.

******************************


Ouders maakten ons attent op: De onvindbaarheid van de Commissie Gelijke Behandeling, CGB. Dit is begin vorig jaar al wetenschappelijk aangetoond, (Verweij-Jonker) de ministeries OCW en VWS ontvingen dit rapport destijds. De informatie die de CGB wel reeds verspreidden aan organisaties en overheden is onvolledig en onjuist, ''ouders worden op het verkeerde been gezet daardoor'', aldus de woordvoerster van het CGB. Dit kwam naar boven toen Oudersaanzet dit bij hen onlangs aankaartte. Oudersaanzet vraagt de CGB nu om het traject van correcte informatie voorziening naar met name de doelgroep zelf, inzichtelijk te maken en ouders adequaat te informeren over de CGB op een voor hen vindbare plek. Zonder zo een vindbare ''stok achter de deur'' staan ouders nog zwakker, waarbij mediatiion natuurlijk de voorkeur heeft en pro actieve informatie voorziening preventief zal werken.


********************************
Zorg, welzijn en duurzaamheid, de vrouwelijke kant van de mens, wordt in toenemende mate gedomineerd door de mannelijke kant van de mens, met als doel het scoren en status verwerven. Deze dominantie leid ook bij de overheid tot verkwisting van overheidsgeld, corruptie en bestrijdt onze ''bezieling'' en ontneemt ons onze zelfredzaamheid.  
Dit korte termijn denken brengt blijvende schade toe aan mens en milieu en laat een verkeerd voorbeeld zien aan met name onze kinderen.


**************************************
Oudersaanzet vraagt schriftelijk, d.d. 9-2-10, aan de verantwoordelijke Stichting de Ombudsman om een gelijke behandeling voor allen, als het gaat om juridische ondersteuning van de door de overheid gesubsidieerde instelling het www.JuridischSteunpunt.nl  Wij bedanken de ouder die ons deze tip gaf.
Het Juridisch Steunpunt antwoord 10-2-10 : daar is niet genoeg geld voor, we gaan er wel coulant mee om. Het fonds PGO is heden schriftelijk op de hoogte gebracht en is nu aan zet om adequate juridische ondersteuning en wel voor ons allen en op gelijke wijze te realiseren. Op een voor de ouders vindbare plek.

***************************************
 
Lokale overheden stellen voorwaarden aan het taxivervoer voor leerlingen, die niet getuigen van de zorg en het welzijn van onze kinderen. De kwaliteit van het vervoer is niet goed en het gevolg van het uitspelen van de taxi bedrijven door de opdachtgevers. M.a.w. de overheidsopdrachtgevers gebruiken hun positie voor een ander doel dan het welzijn van onze kinderen.
Bron: Dagblad de Limburger.    

***********************************************

Passend Onderwijs Plus, 'POP', 'POPLUS', 'PASOPPLUS' of 'PASOP'. 

Alle kinderen hebben recht op passend onderwijs, kiezen voor zorg en welzijn maakt dat mogelijk.
Het project passend onderwijs, is destijds door een groep assertieve ouders geïnitieerd, n.a.v. misstanden met onze kinderen in het onderwijs. 
Maar gaandeweg is dit breed getrokken voor alle kinderen.
Dit is terecht omdat het aan de kwaliteit van ons onderwijs schort.
Dat wordt o.a. onderschreven door wetenschapper E. Kuypers in zijn boek:
Wachten op god?
Ons eigenlijke doel is daarmee uit het oog verloren.
'Met 95 % van de kinderen gaat het best goed op school', horen we zeggen.
Dat deel van ong. 5 % die onze kinderen uitmaken op het reguliere onderwijs, kan zo makkelijk worden afgedaan als: de status van 100% bereiken, kan niet. 
Derhalve stellen we nu voor om de naam Passend Onderwijs Plus in te voeren, met name bedoeld voor onze kinderen. Zij mogen niet onevenredig geremd worden in hun ontwikkeling.
M.a.w. zij hebben op z'n minst recht op een gelijke behandeling t.o.v. hun klasgenootjes die geen beperking dan wel achterstand hebben in het (reguliere) onderwijs.
Onze kinderen mogen a.g.v hun beperking geen dubbele benadeling ondervinden.
Dit is door ons onder de aandacht gebracht bij de Commissie Gelijke Behandeling, CGB.

Oproep in het belang, de zorg en het welzijn van onze kinderen in het onderwijs met een zorgvraag, aan alle volwassenen die, dankzij hun goede opleiding, posities bekleden om dit voor onze kinderen mogelijk te maken:
GEEF ONZE KINDEREN PASSEND ONDERWIJS.
Want blijft dit uit en we dientengevolge onze kinderen verwaarlozen, veroorzaakt dat een verminderde groei van hun hersenen, waardoor ze op een structurele dubbele achterstand komen, aldus o.a. neuro-psycholoog D. Swaab.
REGERING STEL HET KIND WEER CENTRAAL. 
Bewerkstellig dit door de positie van de ervaringsdeskundige betrokkenen van het primaire proces; de ouders, leerkrachten, AB'ers, IB'ers en medische en pedagogische professionals, KDC medewerkers, te versterken en serieus te nemen. Spreek niet langer over en namens ouders en leerkrachten, zonder hun aantoonbare instemming en van ouders hun mandaat.
Informeer hen adequaat en actief en bevorder, initieer en creeer zo een dialoog, waar al die partijen vervolgens optimaal hun verantwoording kunnen nemen. 
Zorg voor adequate ondersteuning voor alle partijen in dit primaire proces op een voor hen vindbare plek.
Baseer de indicatie processen voornamelijk op hun signalering en bevindingen. Formaliseer de indicatie voortaan via de kennis en ervaring van de (BIG)geregistreede vakkundigen en medici. Voordelen: hun onafhankelijke positie, hun verplichte bijscholing en er is al een tuchtcollege. Dit zal de indicatie procedure effectiever efficienter en korter maken en de bureaucratie sterk verminderen. 
Indien nodig m.b.v. aanvullend onderzoek. 
Zoals b.v. de onopvallende observaties in de klas, etc.

******************************************

Voorzitter van de SER Theo Bovens: ''Wij adviseren het kabinet samenwerking tussen alle betrokken instanties af te dwingen.'' Dit zou ook van toepassing moeten kunnen zijn voor Passend Onderwijs voor onze kinderen.

***************************************

8 - dec.-2009.

Per 1 augustus 2009 is de Wet Gelijke Behandeling op grond van Handicap of Chronische Ziekte, WGBH/CZ, uitgebreid met primair en voortgezet onderwijs. U kunt de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) vragen een oordeel uit te spreken over ongelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte. D.w.z. dat als voor uw kind geen passend onderwijs geboden wordt, u deze gang van zaken voor kunt leggen aan de www.CGB.nl
Het gaat daarbij om ongelijke behandeling in het reguliere basis en voortgezet onderwijs. Het verbod geldt niet bij de toelating tot en deelname aan speciaal onderwijs.

************************************

23-11-2009.

O.a. naar aanleiding van het congres de ledenraadpleging van de Primair Onderwijs- en de WEC raad van 17 nov. 2009, over www.passendonderwijs.nl en de Zorgplichtwet die in aug. 2012 van kracht wordt, worden de volgende ideeen geuit:

Rol Coördinator Ouderbetrokkenheid Passend Onderwijs:

  • streven naar het vergroten van de ouderbetrokkenheid bij alle partijen, dit vanwege de meerwaarde van de kennis van de ervaringsdeskundige ouders, de leerkrachten en de medische professionals, in het primaire proces. 
  • streven naar het wegwerken van de informatie achterstand in het primaire proces, opdat ouders, leerkrachten en medische professionals hun taken adequaat kunnen uitvoeren.
  • streven naar een adequate en structurele individuele ondersteuning voor ouders.

De rol voor de schoolleiders zou kunnen zijn:

  • adequate informatie verstrekking naar ouders te verzorgen, maar ook naar leerkrachten. Dit zal dwingend opgelegd en gecontroleerd dienen te gaan worden. Adequate informatie ook en met name voor ouders en leerkrachten die lid zijn van een (g)mr. 
  • het recht van ouders op adequate informatie, ondersteuning en verwijzingen naar verdere bronnen van kennis en ondersteuning waar te maken, met name de individuele ondersteuning. Zoals b.v. case/traject managers, (zie ook verderop) en dat dat gecontroleerd gaat worden.  
  • ouders belangrijke informatie niet alleen mondeling verstrekken, maar ook op schrift en wel in begrijpelijke taal en dat dat gecontroleerd gaat worden. Reden: onderzoek van dhr Kessels Universiteit Utrecht over het feit dat 80% hetgeen door een medicus/hulpverlener gezegd wordt de cliënt vergeten is als hij of zij buiten staan en van de resterende 20% de helft verkeerd onthouden wordt.  
  • te zorgen voor ondersteuning voor ouders, a la de rol van de AB'ers, om het verstoren van de dialoog in het primaire proces te voorkomen. Ouders durven vaak niet te ageren tegen diegene waar ze afhankelijk zijn, mede gezien hun kennisachterstand, een AB'er wel, openheid is goud waard, want zwijgen kan tot ernstige verstoringen leiden.
  • ouders als ervaringsdeskundige partner te laten participeren in het primaire proces. A.g.v het bovenstaande, kunnen ouders dan op een verantwoorde manier tot een dialoog komen met de leerkracht en de medische professionals, over de ontwikkeling van hun kind. 
Brief 22-10-09 aan PassendOnderwijs ouderco-ordinatoren, de CG-Raad en OCW:
Beste allen,
Er is al veel gezegd en geschreven.
Ons aller streven is naar ik aanneem: geef onze kinderen de beste kans om een goed mens te worden:
Dat kunnen we doen door onze kinderen te leren zo goed mogelijk met zichzelf om te gaan, met hun emoties. Zo hebben ze de grootste kans om een goed mens te worden. Verder hebben zij kaders nodig, waarbinnen zij zich kunnen bewegen. Dit omdat het deel van hun hersenen wat bedoeld is om te komen tot zelfreflectie, zelfevaluatie en het ontwikkelen van sociaal gedrag pas volgroeit is op hun 20ste/25ste levensjaar, aldus het onderzoek van Jelle Jolles.
Het gaat bij opvoeding en onderwijs m.i. niet om alleen maar prestaties neer te zetten, om ''kampioenen'' af te leveren. M.a.w. deze mannelijke kanten van de mens sterk promoten bij kinderen, zoals het ''scoren'', ''macho gedrag'' en ''je gevoel niet tonen'', met de bijbehorende ''korte termijn politiek'', dit ''ego'' denken en handelen is zeer schadelijk gebleken voor mens en milieu. We danken daar o.a. onze milieu en monetaire crisis aan.
De vrouwelijke kanten van de mens, zorg, welzijn en lange termijn politiek, moeten voor het noodzakelijke evenwicht zorgen en dus niet veronachtzaamd worden.
De basis om tot dit evenwicht te komen, wordt bij opvoeding en onderwijs tot stand gebracht. 
Kinderen leren het meest van het rollenspel, aldus wetenschappelijk onderzoek.
Waar ze d.m.v. een gevoelservaring zich leren verplaatsen in een andere rol, zoals b.v. ''de pester'' dan wel diegene die gepest wordt.  
Wij, volwassen mensen, met een volgroeit brein, spelen ook allen een ''rol'' en zijn verantwoordelijk voor opvoeding en onderwijs.
  
A.g.v. het onvoldoende serieus nemen van de inbreng van de ervaringsdeskundige ouders door andere betrokken partijen, kwam het project '' Passend Onderwijs'' op gang.
Zonder de gevoelservaring van de ouders blijkt het lastig te zijn voor de andere partijen, hen te overtuigen van het belang van de inbreng van de ervaringsdeskundige ouders.
Daarbij komt dat alle andere partijen niet alleenmaar het doel van het kind dienen, maar ook dat van hun werkgever.
Om nu ouders in de positie te brengen die hen toekomt, zal er eerst aan de basisvoorwaarden voldaan moeten worden. Hun recht om betrokken te worden is al bij wet geregeld en zal nog alleen maar een verdere wettelijke grondslag krijgen als de zorgplichtwet ingevoerd wordt.  
Die basisvoorwaarden zijn: tijdige informatie, volledig en in begrijpelijke taal voor ALLE betrokkenen, ouders, leerkrachten en medische professionals. Dit vergroot de kennis die noodzakelijk is om tot een verantwoord en effectief beleid te komen. Dit is overigens al een wettelijke voorgeschreven overheidstaak.
De doelgroep, in dit geval de eindverantwoordelijke ervaringsdeskundige ouder, c.q. het kind, is de enige partij die niet structureel voorzien wordt van deze noodzakelijke voorwaarden om verantwoorde beslissingen te nemen, t.b.v hun kind. Zie hierover ook de gelijkluidende adviezen in het evaluatierapport van de Wet Medezeggenschap Scholen, WMS. De beleidsreactie is, dat informatie achterstand bij ouders er nooit toe mag leiden dat ouders hun taak niet naar behoren uit kunnen voeren. Dit geldt natuurlijk ook voor ouders zonder bestuurlijke functie. 
Deze informatie niet of onvoldoende delen met de ervaringsdeskundige doelgroep en de direct betrokkenen, veroorzaakt bij alle anderen in dit proces een monopoly positie op het gebied van kennis, geldbronnen en dus macht.
Deze macht en de daarbij behorende budgetten worden onder die partijen verdeeld, dan wel soms zelfs ''bevochten''. 
Een steeds kleiner deel van de budgetten komt nog bij de leerling en de leerlracht terecht. 
Het lijkt er steeds meer op dat voor elk kind met een ''gedragsstoornis'' een ''vakje'' bedacht moet worden, i.p.v. naar de oorzaak hiervan te kijken. Het huidige systeem bevorderd dat.
Medici, psychiaters en psychologen, bedenken er allerlei namen voor, zoals ADHD, vaak zonder echt te weten wat het is en wat ze ermee aan moeten. Het bestaan van gedragsstoornissen ontkent hij niet, maar hij wil naar oorzaken zoeken en die oplossen. Voorkomen dat alles een psychiatrische afwijking genoemd gaat worden. 
Aldus o.a. Paul Verhaeghe, hoogleraar psychologie.
Dit vakjesdenken vanuit een bureaucratische gedachte maakt het mogelijk een indicatie te stellen voor een steeds groter wordenede groep kinderen, met name de groep waar men een gedragsafwijking constateerd groeit enorm snel. Vervolgens komt en na de indicatie een geldbedrag vrij. De bureaucratie en een leger hulpverleners komt hierop af, want dit betekend werk aan de winkel, het effect van de therapieën is vaak onbekend dan wel van ondergeschikt belang.
De ''agressieve'' medicijnenindustrie vaart er ook wel bij, zonder zich al te veel te bekommeren om het effect bij onze kinderen van die medicijnen. '' Bij 5 tot 10% van onze kinderen heeft dit een positief effect, voor alle anderen alleen maar nare bijwerkingen´´, aldus Verhaeghe.
Hieruit blijkt dat de bureaucratie ''succesvol'' is en zich op de geschilderde manier verder uitbreidt. Als dit zo doorgang kan blijven vinden, zal er uiteindelijk steeds minder budget zijn voor onze kinderen en de leraren. Een schrijnend voorbeeld is het ziekenhuis Orbis in Limburg. Er staat daar een prachtig gebouw, maar er is geen geld voor de handen aan het bed en de patiënten. 
 
De vraag rijst nu welke rol wij allen willen spelen?
Hoe willen we omgaan met onze verantwoordelijkheid, als het gaat om de toekomst van onze kinderen.  
De keuze voor ouders stond en staat m.i. allang vast en ligt voor de hand. 
Stel het kind weer centraal en versterk de positie van de ervaringsdeskundige betrokkenen van het primaire proces; de ouders, leerkrachten en medische professionals. Baseer de indicatie processen op hun bevindingen en formaliseer de indicatie via de vakgroepen van gerigistreede vakkundigen en medici.
 
Groet.
 
Ludo Hardeman.
 
Ouder van 3 kinderen, waarvan 2 met een gehoorbeperking.
Ouderco-ordinator Passend onderwijs Nederland/zuid. 
 
************************************* 
 
'Verslag KNMG artsen congres 1.10.09: ''van wieg tot graf" in relatie met Passend Onderwijs.  
*  Staatssecretaris Bussemaker vertelde over betere samenwerking realiseren op wijkniveau, dit is effectiever en efficiënter, zei ze. Ervaringsdeskundigen, zoals kinderdagverblijf personeel en wijkverplegers moeten serieuzer genomen worden door de medici.
Helaas geen woord over betrokkenheid van de ervaringsdeskundige cliënten, dan wel ouders bij het maken, uitvoeren en evalueren van beleid wat hen aangaat. 

* De workshop: ‘'zijn er nog normale kinderen"’ begon met een verhaal van de kind- en jeugdpsychiater dhr. de Boer, die kort voor zijn pensioen staat.
Hij vertelde dat er een aanmerkelijke toename is van gedragsstoornissen die we namen hebben gegeven zoals adhd en autisme. Eerdere herkenning, erkenning, maar ook verantwoordelijkheid afschuiven c.q.gevolgbestrijding, zijn mede oorzaak van die stijging.
Ook de psychiatrie weet echter nagenoeg niets over de oorzaken. Echter adequate hulpverlening is vaak niet vindbaar dan wel niet realiseerbaar en de ‘’agressieve’’ medicijnenfabrikanten zijn vaak meer met hun omzet, dan het welzijn van de kinderen bezig.   Vele ‘’gedragsstoornissen’’ blijken helemaal geen probleem te zijn voor het dagelijks functioneren, noch in de klas noch tijdens een loopbaan, zelfs niet op een hoog denkniveau, maar maak b.v. een autist geen baas van een afdeling. Dit is dus ook passend onderwijs.

De vraag rijst of men niet op moet passen met alle gedragingen, c.q. ‘’afwijkingen’’ een naam te willen geven, ook vanwege de stigmatiserende werking ervan.
M.a.w: zijn niet alle kinderen normaal mits?  En horen zij dus niet allemaal in het regulier onderwijs thuis ?
Om gedragstoornissen (tijdig) te herkennen is een bezoek aan een psychiater dan wel een huisarts niet de juiste weg, vond men.
Leerkrachten en dagopvang medewerkers zouden daartoe al beter in staat zijn, maar vooral moesten de ouders als ervaringsdeskundige serieuzer genomen worden.
De Boer is van mening dat een PGB alleen verleend moet worden als de juiste/passende indicatie er is.

* Mevr E. Buiting vertelde over haar ervaringen als arts bij jeugdzorg Helmond en de verschuiving van taken de laatste jaren naar steeds meer sociaal maatschappelijke problemen en de ´´bemoeizorg´´.
De huidige centra Jeugd en Gezin zijn zopas bezig op het terrein van advisering van ouders betreffende opvoeding en onderwijs, er vindt een soort APK keuring plaats van het kind. Gedragsproblematieken maken nu ong. 20% uit van de cliënten.
Verdere taken: WMO, verwijzingen en het elektronisch kind-dossier.   
CJG’s zorgen voor zorgcoördinatie tussen instanties, overheden en de cliënten.
De professionele kennis is niet altijd adequaat en bij het hele proces zijn ouders, dan wel cliënten niet als overlegpartner betrokken. De meeste aandacht gaat uit naar risicogroepen.
Ze moeten een relatie met onderwijs hebben.
Systemen en uitvoering van taken en regelingen verschillen onderling.
Daarbij komt dat de politiek in toenemende mate bepaald wat de cliënt nodig heeft en dus die niet centraal staat. 

**********************************

De stand van zaken.
De huidige onderwijs en zorgstructuren, worden steeds omvangrijker en duurder ze werken nog steeds onvoldoende samen. Hun kennis is niet adequaat en adequate informatie en ondersteuning is onvoldoende. De ervaringsdeskundige en eindverantwoordelijke ouders hebben nog steeds een ondergeschikte rol. Ze mogen van geluk spreken als ze adequate begeleiding en informatie ontvangen, aldus het SCP in haar rapport, ´´Jeugd en beperkingen´´.
In toenemende mate bepalen de zorg en onderwijsstructuren wie het kind is en wat het nodig heeft, efficiency en effectiviteit staat daar in toenemende mate ter discussie.
Steeds minder invloed hebben de ervaringsdeskundige en meest betrokken ouders, die hun kind wel centraal stellen. Andere direct betrokkenen ondergaan hetzelfde lot.
Die structuren bedenken voor meer en meer kinderen een ´´vakje´´, dat brengt immers werk/een zak geld met zich mee en daar komen die structuren zelf en een ‘’leger’’ van hulpverleners en de scholen op af. 
Hun bestaansrecht, groei en dus inkomen, hangt daarvan geheel of voor een deel vanaf.  
Zoals de zorgstructuur die met zijn (financieel) beleid , therapieën en medicijnen met een ongewisse uitwerking, de zorg vroeg of laat onbetaalbaar maakt.
‘’Bij 5% tot 10% van de kinderen zijn de medicijnen wellicht effectief zijn, de bijwerkingen zijn echter fors en het placebo effect moet ook in acht genomen worden’’. Aldus hoogleraar psychiatrie Paul Verhaeghe.  

De onderwijsstructuur met zijn (financieel) beleid  waar kindgebonden budgetten vaak niet inzichtelijk besteed worden. Waar het allemaal draait om ‘’kampioenen’’ af te leveren, wat impliceert dat zorgleerlingen maar als lastig ervaren worden.
Dan zijn ook ouders die een indicatie willen, dan wel afdwingen, vanwege een PGB om hun ‘’onhandelbaar’’ kind kosteloos te laten begeleiden, zonder naar oorzaken te kijken.

Ondergetekende
merkte tijdens de discussie op dat opvoeding en onderwijs eenvoudige uitgangspunten zouden moeten hebben, indien we het kind echt centraal willen stellen.
Leer de kinderen zo goed mogelijk met zichzelf omgaan, met emoties zoals angst e.d. Laat ze rollenspellen spelen, opdat zij zich ongestraft kunnen verplaatsen in een andere rol en een gevoelservaring op kunnen doen. Daar leren ze het meest van aldus wetenschappelijke onderzoeken.Breng kennis bij, ontdek talenten en ontwikkel deze samen met het kind.
Laat de onderwijs en zorgcultuur niet bepalen wie het kind is en wat het nodig heeft. Schei uit met het doel alleen maar winnaars te willen opleiden. ‘’Winnaars’’ verbergen over het algemeen meestal slechts hun onzekerheid en alle ‘’loosers’’ voelen zich te min. 

Het wordt tijd dat we naar oorzaken gaan kijken.
Waarbij opvoeding en onderwijs gericht moet zijn op het streven een goed mens te worden. Daarbij gaat het erom wie je bent en niet over wat je hebt of kunt.
De vraag is hoe  we de kennis,  macht en middelen monopolies op de gedachte krijgen het doel, c.q. de doelgroep, beter te bedienen. De doelgroep, de  cliënten/ouders/kinderen en de direct betrokkenen, zoals de leraren voor de klas en de handen aan het bed, vormen een steeds zwakker wordende schakel als het gaat om kennis, middelen en dus macht. 

Voor onze kinderen bestaat er geen "pas op de plaats”.
Zij hebben elke dag weer recht op passendonderwijs.

Ludo Hardeman.
Ouder coördinator Passend Onderwijs Nederland-zuid.

* Oudersaanzet mag als gast het artsen congres van 1 okt.2009 bijwonen.

Het artsen congres (KNMG) heeft de naam: ''van wieg tot graf'' met o.a. de workshop, ''zijn er nog normale kinderen''. M.a.w. alle kinderen zijn normaal, dus het kind moet centraal.
In toenemende mate willen onze zorg en onderwijsstructuren bepalen wie het kind is. Hoogleraar psyhiatrie Paul Verhaeghe:
Bij gedragsproblemen wordt veel te weinig naar de oorzaken gekeken, i.p.v. die verantwoording allereerst te nemen wordt deze vaak te snel overgelaten aan hulpverleners en de medicijnen industrie. Er wordt een naam bedacht voor een of meerdere gedragsafwijikingen, terwijl men niet goed weet wat er aan de hand is. Er volgt een indicatie en vervolgens komt er een geldbedrag vrij. Een leger hulpverleners komt daarop af en de medicijnen industrie vaart er wel bij. De resultaten van de behandelmethodes en de medicijnen wordt onvoldoende in kaart gebracht en lijkt niet efificient te zijn. Bij 5 tot 10% werken de medicijnen wellicht, er is onvoldoende oog voor de bijwerkingen van b.v retalin,
al jaren een verboden middel in Amerika.

Breng de kinderen bij om goed met zichzelf om te leren gaan, met hun emoties. Het rollenspel is een uitstekend middel hiervoor. Breng hen kennis bij en ontdek en ontwikkel hun talenten.
Laat ze vooral ook nog kind zijn en dwing ze niet om allemaal "kampioenen'' te worden. 

PASSEND ONDERWIJS IS ER VOOR ONZE KINDEREN, TOCH IS ER NU EEN: PAS OP DE PLAATS !!!

De conferenties over Passend onderwijs, PO, zijn opgeschort, a.g.v de beslissing van het ministerie een ''pas op de plaats'' te maken.

Alle 5 ouderco-ordinatoren, waaronder de oprichter van oudersaanzet, die de overheidstaak hebben gekregen om ouders te informeren en betrekken bij het PO, zullen zich voortdurend in blijven zetten om dit proces te bevorderen.

Het is op de1ste plaats een overheidsverantwoordelijkheid, aldus de bestuurswet en daar boven op nog eens de Zorgplichtwet. Lees daarover alles op www.passendonderwijs.nl  

Als u inhoudelijk meer informatie wil over de ouderco-ordinatoren kijk dan onder het kopje ''nieuws'', aan de linkerkant van onze home page.

De visie van Oudersaanzet: Passend onderwijs.
Quote:

Het zijn niet onze kinderen die een achterstand of een beperking hebben, maar de maatschappij om hen heen. 
Alle kinderen hebben recht op passend onderwijs met bijbehorende zorg.

I. We willen allemaal een zo gezond en gelukkig mogelijk leven leiden.

Om dat te bereiken is adequate opvoeding en passend onderwijs cruciaal in de fragiele beginfase van ons leven. De vraag is hoe je dat het beste vorm kunt geven. Daar hoeven we niet allemaal opnieuw het wiel voor uit te vinden. Als alle betrokken partijen samenwerken, kunnen we elkaar aanvullen met onze kennis en middelen en allen een effectieve rol spelen voor onze kinderen. Om die samenwerking beter te laten verlopen, moet dit ''rollenspel"’ van alle betrokken partijen aangepast worden, vooral als het gaat om de rol van de ervaringsdeskundige eindverantwoordelijken, de ouders. De zorgplichtwet die in 2011 van kracht zal zijn, behelst dan ook een grotere en structurele betrokkenheid voor ouders.  

N.B. Hoe belangrijk het is om kinderen al vroeg bij te brengen, hoe ze dienen om te gaan met een dergelijk ‘’rollenspel’’ blijkt uit Duits onderzoek. Van het ‘’rollenspel’’ als onderwijsvorm, leren kinderen het meest. De basisschool de Doolgaard uit Horst, kreeg onlangs voor hun rollenspel-onderwijsmethode een landelijke prijs.

Er zijn verschillende partijen met verschillende belangen, die allen (deel)verantwoordelijkheid dragen over het kind, naast de verantwoordelijkheid die het kind zelf te dragen heeft, afhankelijk van de mate waarin het die verantwoordelijkheid aankan.

Eindverantwoordelijken zijn de ouders. Zij zijn de enige betrokken partij die, ‘’bottom up’’ gezien, niet adequaat georganiseerd is.

Om de taken van alle betrokken partijen zo goed mogelijk te vervullen, is tijdige, begrijpelijke en volledige informatie en ondersteuning, op een voor hen vindbare plek onmisbaar.

Dit wordt voor alle partijen georganiseerd, voor ouders onvoldoende. Hun ervaringsdeskundige inbreng is echter van groot belang gebleken, om tot een effectiever beleid te komen. Dit geeft dan ook aan, dat de positie van de ouders versterkt moet worden. Voortaan zullen zij als gelijkwaardige overlegpartner participeren in het maken, uitvoeren en evalueren van beleid wat voor hun kinderen bedoeld is. Hierbij is van belang dat ieders inbreng op zijn inhoudelijkheid beoordeeld zal moeten worden en wel door gemandateerde personen, die kennis van zaken hebben. M.a.w. een democratische meerderheid kan en mag niet zomaar beslissend zijn.

II. De positie van ouders.

Ouders zijn eindverantwoordelijk voor hun kind, van nature zetten zij hun kind centraal. Dat is het grootste verschil met alle andere betrokken partijen. omdat daar ook wezenlijke andere belangen een rol, meestal zelfs een hoofdrol spelen en dit in toenemende mate.

Wetenschappelijke onderzoeken hebben uitgewezen dat ouders van kinderen met een beperking en/of achterstand te vaak ‘’vastlopen’’ als gevolg van dit eerder genoemd feit. Om de taken van alle betrokken partijen zo goed mogelijk te vervullen, is tijdige, begrijpelijke en volledige informatie en ondersteuning, op een voor hen vindbare plek onmisbaar. Het uitblijven ervan kan leiden tot wanhoop en zelfs ontwrichting van thuissituaties. Dit komt het kind en de contacten met de ondersteunende instanties, scholen, overheden enz. zeker niet ten goede. 

III. De positie van het kind

Onderzoek wijst uit dat het deel van de hersenen wat kinderen nodig hebben om zelfstandig te komen tot het ontwikkelen van sociaal gedrag, zelfreflectie en zelfevaluatie, pas op hun 20ste tot 25 ste levensjaar volgroeid is. Dat impliceert dat oudere kinderen, c.q. leerlingen, studenten naar rato van hun competenties invloed moeten kunnen uitoefenen en medeverantwoordelijkheid kunnen dragen met betrekking tot het vormgeven van het passend onderwijs.

IV. De positie van scholen en leerkrachten

Leerkrachten zijn op de eerste plaats verantwoordelijk voor de kwaliteit van het onderwijs en stellen dat centraal. Zij en de school worden afgerekend op hun onderwijsprestaties en niet op de individuele prestaties van het kind. Een leerling met een beperking of achterstand kan aan het eind van het schooljaar meer gepresteerd hebben dan de doorsnee leerling en toch maar de helft van de verplichte leerstof onder de knie hebben.

Voor scholen geldt natuurlijk ook, dat wanneer zij de kracht willen gebruiken van de ervaringsdeskundige ouders als partner, ze dit kunnen bewerkstelligen door middel van adequate informatie en ondersteuning, tijdig, volledig en in begrijpelijke taal, op een voor de doelgroep vindbare plek. Zo neem je je partners serieus en motiveer en activeer je hen. Actieve en assertieve ouders zijn best bereid om hun deskundigheid ook in te zetten voor het algemeen belang, mits er aan een aantal voorwaarden wordt voldaan. Zoals bijvoorbeeld hun inbreng op zijn merites te beoordelen en hen tijdig een gemotiveerd antwoord te verstrekken. 

V. De ondersteunende instanties

Ook hier weer is het zorgdragen voor adequate informatie, tijdig, volledig en in begrijpelijke taal en ondersteuning, op een voor ouders vindbare plek, lang niet altijd gegarandeerd.

 www.oudersaanzet.nl

Onze landelijke vereniging Oudersaanzet is eind 2005 opgericht door en voor ouders met kinderen met een beperking en/of achterstand in het onderwijs en reeds geraadpleegd door ong. 50.000 bezoekers.
Makkers Unlimited verleende ons een onderscheiding.

Onze vereniging en haar leden zullen het adviesbureau Oudersaanzet ondersteunen daar waar mogelijk, met onze achterliggende netwerken.
 

     Nadere uitleg van punt I t/m V


 I. Laten we vooral het kind de kans bieden om een goed mens te worden.

Streef naar een goede opvoeding en passend onderwijs door middel van een optimale samenwerking.

Kinderen zijn gewend om te zeggen wat ze voelen, vinden en denken. Dat ontlokt reacties bij anderen. Zo leren ze elkaar kennen en keuzes maken bijvoorbeeld met betrekking tot degenen met wie ze wel graag om willen gaan en met wie liever niet. Tevens leren ze wat hun meningen en opmerkingen teweeg brengen en hoe ze aanvoelen bij anderen. Op deze manier kan er begrip voor de ander ontstaan en saamhorigheid.

Leer kinderen zo goed mogelijk met zich zelf omgaan en dan vooral met hun emoties. Hoe ontstaan ze. Wat doen deze met je. Emotie controle en het zoeken van een balans daarin, is onmisbaar om een goed mens te worden. Dat geldt zowel voor jongens als voor meisjes. Met name aandacht voor de vrouwelijke emotionelere kant van de mens, die zich kwalificeert in zorg en welzijn en dus lange termijn politiek, is een verantwoorde en positieve weg voor mens en milieu. 

Als de aandacht voor het bevorderen van de vrouwelijke emotionele kant van de mens het primaire doel zou worden, zou het gemis hieraan niet langer gecompenseerd worden door het verwerven van macht en status, welke al te vaak tot stand komen ten koste van onze medemensen en ons milieu. De overheersende invloed van de mannelijke kant van de mens veroorzaakt momenteel een wereldwijde crises situatie. Het rollenspel is de belangrijkste onderwijsmethode gebleken:

Mede dankzij (Duits) wetenschappelijk onderzoek, wat heeft bewezen dat kinderen het meest leren van het rollenspel, is er aandacht voor deze methode zoals bij de Horster basisschool de Doolgaard. Die kreeg onlangs  een landelijke prijs, van de Academie voor ontwikkelingsgericht Onderwijs voor hun rollenspel-onderwijsmethode. 

Breng kinderen uiteraard kennis bij, leer ze om zichzelf zowel individueel als in groepsverband te ontwikkelen en ontdek en ontplooi samen met hen hun talenten.

II. De ouders. 

Ouders stellen hun kind centraal en zijn ervaringsdeskundig.

Indien er geen adequate informatie en ondersteuning geboden wordt op een voor hen vindbare plek, kunnen zij hun taak ook niet adequaat uit voeren en moeten elke keer weer ‘’het wiel uitvinden’’. O.a. het rapport van het SCP, ‘’Jeugd met beperkingen’’ gaf aan dat ouders van geluk mogen spreken als er adequate informatie en ondersteuning geboden wordt.

Ouders zullen lovend zijn over dingen die goed gaan, omdat hun kind zich goed ontwikkelt. Maar wat als er dingen niet goed gaan, wie durft, kan en wil dan aan de bel trekken. Zij zijn immers sterk afhankelijk van diegene waar ze moeten gaan klagen. Zij missen vaak informatie en adequate (onafhankelijke) ondersteuning en hebben angst dat de klacht ten koste gaat van het belang van het kind.

De eindverantwoordelijkheid over het kind ligt bij de ouders, c.q.verzorgers. Daarom zijn zij ook de enige echte juridisch geziene aanspreekpartner voor de overheid, als het gaat om beleid wat gericht is op hun kind. Overheidsbeleid dient effectief, met en ten behoeve van de doelgroep gemaakt te worden en met hen geëvalueerd te worden.

Ouders hebben recht op adequate informatie en ondersteuning, tijdig, volledig en in begrijpelijke taal, op een voor hen vindbare plek.

Ouders dienen de plaats en de invloed te krijgen waar ze recht op hebben, om zo op een goede manierhun eindverantwoordelijkheid op zich te kunnen nemen en uit te voeren. Het voorafgaande is tevens vastgelegd in de wet ''Algemene wet bestuursrecht'' , de AwB.

Als aan de voorafgaande voorwaarden is voldaan, kan het nemen van die ouderverantwoordelijkheid in voorkomende gevallen niet altijd meer vrijblijvend zijn. Concreet betekent dit dat er ook schriftelijke afspraken dienen te worden gemaakt met ouders en de andere betrokken partijen. D.w.z. dat op onderdelen dus ook de afspraken met ouders voorzien zal moeten worden van een handtekening van ouders/verzorgers. Dit, om een duidelijke taakverdeling te creëren, een effectieve samenwerking te realiseren en aan te geven waar de verantwoordelijkheden liggen.

Indien ouders onvoldoende in staat blijken te zijn hun taak zelfstandig verantwoord uit te voeren, zullen zij te allen tijde ondersteuning aangeboden moeten kunnen krijgen van professionals, zoals o.a. ‘’case managers’’ en/of  ‘’trajectbegeleiders’’.

III. De  verantwoordelijkheidgraad  van de  kinderen zelf.

Prof. J. Jolles onderzocht de hersenwerking van kinderen, http://www.hersenenenleren.nl daaruit blijkt dat kinderen niet in staat zijn om zonder motiverende leiding/sturing van ouders en leerkrachten (inmiddels de belangrijkste opvoeders), behoorlijk te functioneren, te komen tot zelfreflectie, zelfevaluatie en sociaal gedrag. Het deel van hun hersenen wat daarvoor nodig is, is pas op hun 20ste tot 25ste levensjaar volgroeid. Toch worden kinderen steeds vaker om hun mening gevraagd en indien het uitkomt als uitgangspunt genomen om beslissingen te rechtvaardigen, dan wel te nemen, zonder rekening te houden met bevindingen van bijvoorbeeld Jolles. Tevens zegt Jolles dat wetenschappers meer moeten samenwerken met praktijkmensen. Samen met ervaringsdeskundige ouders, die als partners het onderwijs mee innoveren, daar is de winst te behalen.

IV.  Scholen en leerkrachten.

Wat kunnen scholen op korte en middellange termijn betekenen voor het vergroten van de betrokkenheid van ouders?

Scholen beschikken over schoolkrantjes en web site’s waar alle algemene relevante informatie gemakkelijk onder te brengen is. Niet alleen de individuele informatie kan schriftelijk verzonden worden, maar ook informatie over hoe de ouderbetrokkenheid structureel te vergroten is.

Transparantie van hun beleid is cruciaal om het vertrouwen van de ouders te winnen.

Met name als het gaat om bijvoorbeeld de individuele budgetten die de kinderen met een beperking met zich mee nemen.

Stel het kind centraal en zorg dat handelingsplannen tijdig klaar zijn en ondertekend, evalueer ze en stel ze zonodig tijdig bij. Hierbij kan het prestatie gericht denken, het streven zijn maar niet het enige doel. Er dient te worden uitgegaan van de mogelijkheden van het kind.

Eerdere publicatie:

Onze landelijke vereniging Oudersaanzet is er voor alle kinderen en hun ouders.
Alle kinderen hebben recht op passend onderwijs met bijbehorende zorg.
Het zijn niet onze kinderen die een achterstand of een beperking hebben, maar de (prestatie)maatschappij om hen heen. 
De door onze maatschappij goed- en hoogopgeleide volwassenen, genoten allen passend onderwijs, belonen zich rijkelijk m.b.v. machtsmisbruik, dit gaat in grote mate ten koste van passend onderwijs voor onze kinderen. 
Die benodigde macht verkregen zij door onze stem. Zij moesten echter beloven om aan ons, als enigen, verantwoording af te leggen en zoals de wet ook voorschrijf samen met ons effectief beleid te maken met en ten behoeve van de doelgroep. Zij ontnamen ons echter die manier van invloed uitoefenen en verdeelden die macht wederrechtelijk over: allerlei overheden, scholen, ''managers'' en ''adviseurs'', instellingen en (verkokerde onafhankelijke) organisaties.
Dit kon gebeuren omdat de machtsbalans verdwenen is, die verdween a.g.v. van de omslag van een ''wij'' cultuur, naar de hedendaagse ''ik'' cultuur. Een ''wij'' cultuur kwam destijds voor haar ethische normen op en had wel invloed, lees macht. Onze huidige ''ik'' cultuur, noch de media zijn in staat om een structurele machtsbalans te realiseren.
Werd de macht aanvankelijk nog gebruikt om het doel te bereiken, nu is al langer de macht het doel geworden. Daar spelen ethische zaken alleen een rol als het hen uitkomt. De centen die voor de doelgroep bestemt zijn, 27 miljard euro voor het onderwijs per jaar, worden nu op de 1ste plaats en bijna geheel verbruikt voor de in standhouding en uitbreiding van hun macht. 

Hun ''voorbeeld'' gedrag bestaat uit: scoren, macht vergaren, het vertonen hebzucht en beleid afdwingen als de snelste weg naar succes, dit i.p.v. overleggen met betrokkenen en op basis van de realiteit en onderzoek, besluiten nemen. Dit doet volgen, zie het gedrag van die ''lastige jongeren'' die niet geïntegreerd zouden zijn. Het tegendeel is waar, zij volgen slechts de voorbeelden en zijn kampioen in het afdwingen geworden.

Dit korte termijn denken wordt dus beloont en de menselijkheid, de menselijke maat en haar welzijn wordt in toenemende mate hieraan opgeofferd.

Het kind moet centraal staan en niet het systeem. Leer onze kinderen met zichzelf omgaan, met hun emoties, breng hen kennis bij en ontplooi hun talenten.

Sommigen hopen nu dat de vrouwelijke kant van de mens meer invloed gaat krijgen, met als kenmerken: lange termijn politiek en zorgzaamheid voor mens en milieu. 
Een betere balans met het gevoelsleven van de mens zou het primaire doel moeten zijn, i.p.v. de vlucht van velen  naar het ineffectieve en vaak verslavende alternatief, status en macht verwerven. 

Ons speerpunt is: het geheel analyseren en oplossingsrichtingen aandragen. 

LAATSTE NIEUWS: 14-6-2009.

Polso: een samenwerkingsverband van organisaties, waar ouders geen deel van uit maken. Zij beschikken over een groot overheidsbudget t.b.v. de vergroting van de invloed van ouders op het beleid wat gericht is op hun kinderen.
OUDERSAANZET heeft zich opgegeven als onderdeel van de doelgroep, op pers. titel. 

• POLSO = Passend Onderwijs Landelijk Steunpunt Ouders 

• POLSO bestaat uit vertegenwoordigers van Balans, CG-Raad, VG Platform, OUDERS&COO, NKO, LOBO en VOO 

• POLSO neemt deel aan het regieoverleg 

• POLSO heeft een eigen agenda die bestaat uit - individuele belangenbehartiging - collectieve belangenbehartiging 

• POLSO maakt handreikingen voor regio’s en ouders

6 Directie Voortgezet Onderwijs, afdeling School & Omgeving


Pilot passend onderwijs.

Passend onderwijs midden Brabant, POMB, gaat van start. Uitgangspunt is de gelijkwaardigheid voor de partners: onderwijs en zorg en de ouders. Ouders krijgen weer de stem die hen toekomt, als het gaat om invloed te hebben op het te maken beleid en de uitvoering daarvan, betreffende hun kinderen.
Ouders kunnen dat doen d.m.v. te laten weten wat er goed en niet goed gaat en vervolgens neemt de overheid/politiek haar verantwoording.

Ouders en hun belangen organisaties zijn er immers niet om zelf politiek te bedrijven en beleid te ontwikkelen. Waar dat toe leidde is maar al te duidelijk geworden de afgelopen periode. 
 
Doorgestokenkaart.
Philadelphia zorg in opspraak, 23 miljoen euro is 'verdampt'.
De media melden dat de verantwoordelijken miljoenen verkwisten.  Geld wat voor de doelgroep bedoeld was, maar waar zij zich zelf aan verrijkten. Ouders moeten hun kinderen nu zelf thuis verzorgen. Bestuurders met o.a. waan ideeen over zorg kastelen.
De opgestapte kopstukken zijn niet meer te vervolgen, anderen ( v.m. politieke) kopstukken blijven gewoon zitten, zoals Eelco Brinkman, tevens voorzitter van het super pensioenfonds ABP.
De wet schrijft voor dat bij wanbeleid bestuurders hoofdelijk aansprakelijk zijn, hun prive kapitaal hen ontnomen moet worden en de rechter hen dient te veroordelen.
Vooralsnog zien we dat, net zoals in de financiele wereld, ook hier niet gebeuren. Wat er wel gaat gebeuren is: bezuinigen op de zorg. De doelgroep is dan weer de dupe.
Onze IK kultuur is wederom niet in staat om tegengas te geven en de fraudeurs blijven buiten schot en lachen zich kapot.
Hoe groot moet het lijden nog worden, om tot actie over te gaan?

Het ACTB, Advies Commissie Toelating en Begeleiding, laat in zijn rapportage van 2008 en per telefoon, 21-1-09, weten dat zij onmisbaar zijn, omdat de oorzaken, alle misstanden, nog steeds bestaan, aldus secretaris Gadella. (enkele uitzonderingen daargelaten)
Oneigelijke weigeringsgronden voor toelating, ontbrekende / onvolledige handelingsplannen, LGF gelden die scholen aan andere zaken uitgeven, slechte begeleiding en ondersteuning van ouders, koudwatervrees van scholen. Het ACTB kan dan ook niet anders dan ouders van de probleem gevallen die zij op hun bordje krijgen, verwijten dat zij hun kind (te) centraal stellen, ook doordat zij dan maar zelf allerlei instanties benaderen, aldus Gadella van het ACTB.

Zo houdt de ambtenarij zichzelf in stand en breidt verder uit, ten koste van het onderwijs- en zorgbudget, waardoor er weer minder geld bij de leerkrachten de de doelgroep terecht komt. Immers oorzaken aan pakken en oplossingen aan de voordeur oplossen zou hun baantje kosten. Wij voeren slechts uit en zijn niet verantwoordelijk voor het beleid, aldus Gadella. Door alles biij het oude te laten is hun inkomen veilig en dat tonen ze aan middels een duur onderzoeksrapport.

 Doorgestokenkaart.
De dicriminerende religieuze leider, de paus, zaait haat !?.
''Als homo of lesbienne vorm je een gevaar voor de samenleving en het milieu'', aldus de paus.
Vervang het woord homo door: gehandicapte, islamitische of joodse medemens en je hebt een wereldrel.
Dit geval  van machtsmisbruik is nooit de bedoeling geweest van het christelijk geloof. A.g.v zijn opmerking worden vooral die volkeren in de wereld, die hun emoties torenhoog op laten zwepen door hun leiders wat ook een bewuste manipulatieve act is van die leiders, nog harder tegenover deze groep mensen. De ''pot'' verwijt de ketel. Als het klopt dat hij een zetel in de VN raad heeft moet die hem ontnomen worden, of wel alle andere wereld geloven er ook een krijgen.
De reactie van omstanders is gelijk aan die van het verhaal van jesus, die met zijn kruis op zijn rug de dood tegemoet trad, we kijken net als toen met z'n alleen weg, de andere kant uit.
Tip ook nu weer: Herschrijf die geschiedenis en laat de omstanders jesus helpen opdat hij niet hoeft te sterven.
Geef het goede voorbeeld. 

*
Daar waar macht ontstaat, speelt het ethisch besef een steeds verder afnemende rol.
Totdat de macht zo groot is geworden dat dit geheel verdwijnt. Dat geld voor politieke, financiele en religieuze machtsblokken. Dat is niks nieuws, kijk maar naar het verhaal van Jesus en z'n apostelen, om te zien wat er met je gebeurdt als je toch recht door zee blijft. Waarom hielpen omstanders hem niet i.p.v. weg te kijken, opdat hij niet aan het kruis zou hoeven te sterven ? Welk voorbeeld geeft de kerk op die manier, met al zijn overdadige pracht en praal, aan met name onze kinderen, door vervolgens de christelijke boodschap te gebruiken om ''in naam van god'' gelovige en ongelovige mensen te prijzen en te straffen. Een schuldgevoel aan te praten ? En alleen om meer zielen te winnen/produceren, gelovige arme volkeren verbieden voorbehoedsmiddelen te gebruiken, waardoor aids vrij spel heeft? Waar met name kinderen, die derhalve ziek, verminkt of gehandicapt ter wereld komen weer de dupe van zijn. En dan zelf ''macht en hebzucht'' bekritiseren. Verkoop al die kerkelijke bezittingen ga sober leven en deel de opbrengsten met de armen, zoals de bedoeling is van het christelijk verhaal. Dat is: het goede voorbeeld geven.  
Deze huidige manier van omgaan met de christelijke boodschap/macht doet helaas volgen, blijkt keer op keer.
Er is geen geld voor het hulpbehoevend individu: voor de begeleiding van een autistisch kind op de taxi, het kind moet school nu missen. Maar wel voor ons bestuurs- en financileel syteem in stand te houden en uit te breiden, ondanks wanbeleid dan wel onkundige managers en directeuren. Blije ''scorende'' minister Bos zegt dat de banken hoge rentes moeten betalen over de leningen, vergeet echter te zeggen dat wij dat op moeten brengen. 

De overheid roept de financiele wereld op het matje, een broekzak/vestzak controle, deze financiele wereld is immers al grotendeels in handen van de overheid.
Tegelijkertijd lanceren ze het idee van een ''overheidsnormen en waarden bijbel''.
Met de boodschappen: -1- we moeten mee discussieren, -2- lid worden van een politieke party en -3-  vrijwilligerswerk gaan doen. 
WAT IS DE REALITEIT: -1- Gesprekken met burgers vinden alleen plaats als het hen
uitkomt en vervolgens worden we gebruikt ter legitimatie van hun beleid, met de medeling: met de doelgroep is overleg geweest. Wat hun inbreng was, wordt wederom alleen bekend gemaakt als het hen uitkomt. 
-2- Er is een begrijpelijke leegloop van politieke partijen en hun geloofwwardigheid staat op het spel als dat zo door blijft gaan, vandaar.
-3- Vrijwillerswerk ontneemt de overheid verantwoording, werk en gelden. Als er iets mis gaat kunnen ze ook nog de zwarte piet aan hen geven. Er hoeft echt geen voedselbank te zijn in ons welvarend land en de Nederlander wil dat de regering dat oplost. Helaas ze zijn weer eens niet thuis.
Een ander sprekend voorbeeld is HET land op het gebied van de alternatieve energie Duitsland, 20% is het aandeel daar. Zij hebben onderzocht dat er 550 km2 zonnepanelen nodig is, om de gehele wereld te voorzien van enrgie ! Binnen 2 jaar is dit te realiseren, als de olie, gas en atoom energiehandelaren dat zouden toestaan. Onze overheid zou, net als in Duitsland, dit kunnen gaan afdwingen, nauwelijks 6% is dit aandeel nu in Nederland. Ze kozen echter samen met de energieleveranciers voor het ''zakken vullen''.
De ongeoorloofde miljarden winst van onze energie bedrijven op jaarbasis, alleen NUON al 800 milj. afg. jaar, krijgt de consument niet terug terwijl dit wel zou moeten. Te vrezen is dat het Europees onderzoek naar hun kartelvorming zal leiden tot miljarden boetes, die in de Europese kas zullen verdwijnen. Broekzak/vestzak want voor alle duidelijkheid, 100% van de aandelen van onze energiebedrijven zijn in handen van onze overheid !
Economisch- en eigen belang is hetgeen de overheid ons als voorbeeld laat zien, maar ook: afdwingen is  DE weg naar succes.
Daar moeten wij aan meedoen en hoeven slechts onze ethische normen overboord te gooien.
M.a.w. we moeten het dus ook niet erg gaan vinden dat onze kinderen met een beperking school moeten missen t.b.v. het welzijn van onze arme (overheid)managers en directeuren.

Belangrijk bericht aan allen:
Wij ouders hebben nog steeds onvoldoende invloed op het beleid wat gericht is op onze kinderen. Het bundelen van ouders met dit gemeenschappelijk doel, zoals oudersaanzet dat ook nastreeft, blijkt lastig. Gezien de recemte ontwikkelingen zal die invloed nog verder afnemen en daarom doet oudersaanzet nu een aanbeveling. Zorg allen voor een rechtsbijstand verzekering, want wij, de burgers van onze individualistische ''ik'' kultuur, blijken steeds minder in staat om op te komen voor ons individueel belang en dus dat van onze kinderen, ondanks onze inzet. Wij mandateren en financieren een steeds verder bureaucratiserende overheid, die zich nog maar nauwelijks laat controleren en corrigeren. Dat laatste blijkt ook al langer te gelden voor de financiele instellingen. Enorme sommen (belasting)geld worden verkwist en vergokt, zonder dat men ter verantwoording geroepen kan worden. Daarbij worden normen en waarden en wetten op een geheel eigen wijze ingezet, dan wel genegeerd, om hun machtsstructuur, lees eigen belang, veilig te stellen en te vergroten. De macht van die overheid nam onlangs enorm toe, a.g.v. het onder curatele stellen dan wel het overenemen van delen van de financiele markt. Niet alleen burgers, maar ook overheden en andere grote machtsstructuren bedenken steeds meer hun eigen normen en waarden, met als uitgangspunt hun eigenbelang, met een groot verschil: 
De burger met zijn ''ik'' kultuur, is onmachtig gebleken om een ''vuist'' te maken en legt het af tegen een nieuwe ''realiteit'' : een economische ''wij'' kultuur, ontstaan bij deze machtsblokken, die machten die de burgers hoofdzakelijk zien en gebruiken als ''melkkoe''. Omdat deze machtsblokken hun normen en waarden baseren op het economisch belang, spelen ethische normen geen rol, of het moet hen goed van pas komen. Toen er in Nederland nog een ''wij'' kultuur was, gebeurde dit op deze schaamteloze wijze niet. 
In toenemende mate zal  de overheid, samen met de media, deze door hun bedachte ''nieuwe economische normen en waarden'' ons verder op gaan leggen.
   
* Onze overheden, instellingen, banken, verzekeraars en andere monopolisten, zoals supermarkt ketens en oliemaatschappijen krijgen steeds meer invloed op onze financiele situatie en uitgaven patroon. Enkel en alleen maar om hun in stand houding, dan wel groei te realiseren. Of het nu de overheidsstructuur van onderwijs, zorg etc. is, zij allen zijn zeker van hun positie en (vet) inkomen, in hun prachtige kantoren met airconditioning en zij laten straffeloos de doelgroep en de mensen in het veld het ontgelden.
 
* AWBZ gelden half 2008 al op, dus het budget is ontoereikend voor verzorgingstehuizen, thuiszorg, gevolg: nu al een stop voor nieuwe aanmeldingen.
De door ons gekozen regering heeft verantwoording af te leggen over hun beleid en ons belastinggeld. In toenemende mate wordt de uitvoering van beleid en de besteding van gelden overgedragen aan andere organisaties en instanties, die namens hen taken uitvoeren. Adequaat toezicht/controle en tijdige evaluatie ontbreken vaak. Het gaat daarbij om niet democratisch gekozen, commerciele instanties, vaker geen (semi)overheidsinstantie. Zij hoeven zij zich daarom niet te houden aan de bestuurswetten. Als het fout gaat, miljoenen zoek zijn, dan wel over de balk gegooid, spreekt de verantwoordelijke regering er schande van en bieden zij zich aan als probleemoplosser, de ''reddende engel'' dat is goed voor hun imago.
De bureaucratie is vaak de oorzaak van falende instanties, die die taken hebben overgenomen. Ook bij de overheid is dat in toenemende mate waar te nemen. Hun beider belang is op de 1ste plaats hun eigen belang. Dit terwijl de overheid, als eindverantwoordelijke, ook als het gaat om overgedragen taken, de wet te volgen heeft die hen verplicht efficient beleid te maken met- en ten behoeve van de doelgroep.
Helaas is de belasting betaler niet in staat zich te ontworstelen aan deze ''gijzeling'' en als melkkoe gaat hij/zij gebukt onder de almaar toenemende geldverslindende inefficiente bureaucratie. 

* Onderwijsbonden gaan accorrd met regeringsplannen, de achterban wijst diezelfde geldinjectie af. Namens wie spreken en beslissen die bonden dan eigenlijk en in wiens voordeel ?

''AWBZ wordt te duur, het geld moet terecht komen bij de mensen die het echt nodig hebben'', aldus Balkenende.
Waar het grootste deel van het zorgbudget nu terecht komt, is de zorgstructuur. De hoeders hiervan hebben riante salarissen en houden kantoor in dure gebouwen. Hun hoofddoel is het in stand houden van die structuur en indien mogelijk uitbreiden.
Net zoals bij de onderwijsstructuur komt er ook bij de zorg slechts een minimaal gedeelte bij de patienten/clienten terecht. Zoals b.v. in verzorgingstehuizen waar de te besteden tijd aan clienten teruggelopen is tot soms wel 10% van de tijd die ter beschikking staat. Dit terwijl er voorbeelden zijn waar de clienten invloed hebben a.g.v. hun PGB''s met als resultaat dat er 50% van de tijd besteed kan worden aan de clienten. 
De AWBZ clienten en de belastingbetalers hebben absoluut niet gevraagd om het geld zo besteden. Het gevolg is nu dat de belastingbetaler meer moet gaan afdragen en de clienten in moeten gaan leveren, omdat de zorgstructuur in stand gehouden moet worden.

N.b. Koopkrachtverbetering:  Als de kartel waakhond van de EU boetes oplegt bij de energie bedrijven die prijsafspraken hebben gemaakt, moet zij dat geld aan de verbruikers teruggeven.
De overheid, als eigenaar van de enrgie bedrijven in Nederland, waar de marktwerking ook in twijfel te trekken is, zou de 100derden miljoenen winst die zij maken ook moeten dirigeren richting verbruiker, i.p.v. de  vette slarissen en dure gebouwen. Of om onze grote achterstand m.b.t het opwekken van alternatieve energie te verkleinen, i.p.v windmolenparken in China neer te zetten.

*Pilots jeugd en gezin voor ouders nu al geflopt.
Hoofdverantwoordelijke van de regering, J.P. Balkenende lapt de wet bij voortduring aan zn laars. Niemand die hem terug fluit en sancties heeft hij en zn regering ook niet te verwachten. Een ''vet'' salaris  opstrijken met ''pappen en nathouden'', echter iets wat te lang nat is gaat stinken.
De woordvoerder van het ministerie liet donderdag 5 juni weten, dat het betrekken van ouders bij de pilots van jeugd en gezin door hen niet dwingend opgelgd wordt. M.a.w. ouders moeten die invloed "afdwingen'' bij iedere gemeente afzonderlijk. Dit delegeren van overheidstaken en verplichtingen aan gemeenten of anderen, ontslaat de overheid niet van de plicht de wet na te leven. Dat laat de overheid weer na. Als het niet blijkt te werken en de ervaring leert dat dat niet gaat werken, zullen de gemeenten de schuld gaan krijgen. De ouders hebben weer het nakijken en we zijn weer een paar jaar verder.  

Pilot ''Jeugd en gezin'' Eindhoven.
Case (gezin)managers en traject begeleiders onder de 18 jaar grens niet structureel voorhanden. 
De bestaande Eindhovense samenwerking tussen allerlei diensten op een centrale locatie, werd het uitgangspunt voor een van de landelijke pilots ''Jeugd en gezin'', door Minister Rouvoet vorig jaar officieel geopend. Structurele ouderparticipatie b.v. betreft invloed op beleid en de uitvoering ervan en de participatie van onafhankeilijke organisaties, maakt helaas geen deel uit van het project.

Angstbestrijding maakt de mens blijvend sterker. 
Omdat mensen zonder angst veel goede dingen doen, zou er o.i. meer aandacht moeten zijn voor het ontstaan van angst en het bestrijden ervan. Met name ''de vast verankerde angst'',  zoals b.v. de jeugdtrauma's. Met als doel erkenning en preventie a.g.v die erkenning. Angst is immers een enorme bron van ellende en HET werkterrein van manipulatoren, die goed zijn in het kweken en koesteren van angst en wel op de 1ste plaats ten behoeve van henzelf. Vandaar ons idee een ''monument'' daarvoor te willen bedenken. Wie heeft er een goed idee, mail ons. Wellicht een ''dag van het jeugdtrauma'' ? 

REGERINGAANZET:
STOP HET VERKWANSELEN VAN ONS BELASTINGGELD EN UW DEMOCRATISCH VERWORVEN MANDAAT. IETS WAT WIJ IN VERTROUWEN AAN U GAVEN EN NIET AAN INEFFECTIEVE ONDEMOCRATISCHE  (ONAFHANKELIJKE) ORGANISATIES, WAARONDER OOK ''MOGELIJK OMKOOPBARE'' COMMERCIELEN EN DITO WETENSCHAPPERS. REGERING U BENT IN OVERTREDING ! 
Enorme besparingen in het onderwijs zijn nu eindelijk mogelijk. Een financiele ontlasting, ook voor ouders en leerlingen en DE financieringbron voor effectief beleid voor onze leerlingen! Immers de talloze falende bureaucratische onderwijs (vernieuwende) instellingen, zijn dus DIRECT te verwijderen. Aldus het rapport van Dijsselbloem en vele gelijkluidende wetenschappelijke onderzoeken. Ook stoppen met die organisaties, die gedelegeerde overheidstaken betaald met belastinggeld, niet uitvoeren volgens de uitgangspunten van de Algemene wet Bestuursrecht, AwB. De inspectie van het onderwijs heeft over hun functioneren geen zeggenschap, zij hebben dus vrij spel.
Zij allen schaden ''het onderwijs'' voor onze kinderen in ernstige mate en het is in strijd met  onze democratie, zoals het AwB wetsart.: effectief beleid maken met en ten behoeve van de doelgroep. Deze doelgroep, u en ik dus, wij geven ons mandaat en ons belastinggeld aan een democratisch gekozen regering, die zich aan afspraken en wetten moet houden en gecontroleerd wordt door onafhankelijken, zoals de ''inspectie van onderwijs''. Dus niet aan manipuleerbare (commerciele) instellingen, dit geldt ook voor de verkokerde onafhankelijke organisaties. Allen pretenderen namens die doelgroep te spreken, maar maken dit niet of zwaar onvoldoende waar en bedrijven zelf politiek. In dat laatste zijn zij zo goed, dat sommigen mooie functies krijgen bij de overheid, zoals de ex directrice van het NPCF. Is dit overstappen of overlopen ? Dit heeft vervolgens een catastrofale invloed op beleidmakers en het beleid. De overheid accepteerd dit maar al te graag, (zoals gezegd in strijd met de wet AwB), diegene die gedelegeerde taken overnemen zijn immers manipuleerbaar, maar het scheelt hen werk en als het fout gaat hebben de beleidmakers een zondebok. Het wettelijk verankerd  recht van de doelgroep op het beleid, wordt steevast genegeerd, omdat de doelgroep niet manipuleerbaar is en dus ''lastig''. Alleen als het deze (commerciele) organisaties en instelingen en beleidmakers goed uitkomt, de betaler bepaalt immers, wordt de mening van de doelgroep verwoord. In de meeste gevallen staat er slechts in de beleidstukken te lezen dat er met de doelgroep gesproken is, wat ze gezegd hebben staat er dus helemaal niet bij.   
Volgens de wet AwB is de doelgroep juridisch gezien de enige echte gesprekspartner van de overheid en niet die organisaties en instellingen die nu namens hen pretenderen te spreken en voor hen dus de dienst uitmaken.


30 MILJARD OP JAARBASIS GAAT ER NAAR HET ONDERWIJS.
VERUIT HET GROOTSTE GEDEELTE DAARVAN KOMT NIET TERECHT BIJ DE LEERLINGEN EN LEERKRACHTEN. DAT GAAT NAMELIJK NAAR DE VELE GELDVERSLINDENDE ONDERWIJSORGANISATIES. ZIJ KUNNEN NU OP GROTE SCHAAL OPGEDOEKT WORDEN, NU ER ZO DUIDELIJK GEFAALT IS. VELEN VAN HEN HEBBEN, D.M.V. DOOR HENZELF GEINITIEERD (WETENSCHAPPELIJK) ONDERZOEK, AAN LATEN TONEN DAT ZIJ ONMISBAAR WAREN VOOR HET ONDERWIJS, DAT KLOPT DUS NIET. HET FENOMEEN ''DE BETALER BEPAALT'' BLIJKT NU AAN DE ORDE. DIE ENORME BESPARINGEN, OOK DAT VAN AL DIE ONDERZOEKEN, KOMEN DAN WEER DAAR WAAR HET THUIS HOORT, BIJ DE LEERLINGEN EN LEERKRACHTEN.

DE OVERHEID, ALS WETOVERTREDER, TAST ONZE RECHTSSTAAT AAN.
Aldus te lezen in een rapport van de R.v.Cultuur en de R.v.Openbaarheid Bestuur.
HOE LANG ACCEPTEREN WIJ NOG DAT DE POLITIEK, DE OVERHEID, MET PREMIER BALKENEINDE AAN DE TOP, HIERMEE DOOR GAAT?

ONZE BUREAUCRATISCHE ONDERWIJS MACHTS-STRUCTUUR GAAT WEER MET ZICHZELF IN OVERLEG, MET ALS ENIG DOEL ZICHZELF IN STAND TE HOUDEN, WAAR ZELFS WETTEN VOOR AAN DE LAARS GELAPT WORDEN. 
Zoals talloze wetenschappelijke onderzoeken al jarenlang aantonen, is de overheid ernstig in gebreke als het gaat om adequate informatie en ondersteuning op een vindbare plek te verzorgen en effectief beleid maken met en ten behoeve van de doelgroep.

 ASSERTIEVE OUDERS ''REDDEN '' HET, MET VALLEN EN OPSTAAN, MAAR WAT WACHT AL DIE ANDEREN ?
Overheden, politici, bonden, leerkrachten, schoolbesturen, professionals en hulpverleners etc. Zij hebben allemaal wel adequaat onderwijs genoten en vanuit hun comfortabele machtspositie, blokkeren zij adequaat onderwijs voor onze kinderen, aldus wetenschappelijk onderzoek. Wetenschappelijke analyse geeft aan, dat bureuacratie alleen maar tot meer bureaucratie zal leiden, het eigenlijke doel raakt dus steeds verder achterop.
ALLE MACHTSBLOKKEN GAAN ZICHZELF '' BIJ DE LES HOUDEN''. HET ''MACHTSBLOK'' OUDERS, BESTAAT NOG STEEDS NIET, ZIJ ZIJN WEL DE ENIGEN DIE HET KIND ECHT ''CENTRAAL''  HEBBEN STAAN.
HUN PLAATS BLIJFT ILLEGAAL BEZET DOOR DE ANDERE MACHTSBLOKKEN, MAAR OOK DOOR DE VERKOKERDE ONAFHANKELIJKE ORGANISATIES. DIE EEN 2DE ONGECONTROLEERDE NIET GEKOZEN POLITIEKE LAAG VORMEN, DIE ZICH NIETS AANTREKKEN VAN BIJ POLITIEKE ORGANISATIES BEHORENDE  OVERHEIDSWETTEN.  

OUDERS KRIJGEN NOG STEEDS NIET DIE STRUCTURELE INVLOED, WAAR ZE VOLGENS DE WET RECHT OP HEBBEN. ZO KAN HET DUS ALLEEN MAAR NOG ERGER WORDEN IN ONDERWIJSLAND.
Als toeschouwers kijken wij naar hetgeen zich steeds weer herhaalt. Het verhaal van jezus liet al zien wat de ''macht'', gezien als doel, aanrichtte. Als weldoener moest hij, met het kruis op zn rug, de berg op lopen, zijn dood tegemoet. Niemand was het er mee eens, maar allen ''keken weg''.  
Waar macht ontstaat, is het gedaan met ''de mens'' als ''maat''. Macht ''verkracht'' en ''verzacht'' alleen met ''heers en verdeel'', zodat de angst kan helpen regeren, waardoor machthebbers de waarheid blijvend kunnen onteren.
Het daardoor steeds groter wordend lijden, zal vroeg of laat de ondergang van de macht voorbereiden.
Macht trekt mensen aan die op die macht uit, deze te koetseren en uit tebreiden dat is hun missie. Zij zijn dus nooit te overtuigen van het feit dat macht slechts een middel dient te zijn, om het doel te bereiken en geen doel op zich moet zijn. Want "Als alleen doelen domineren, zal de weg ernaar toe, de ziel onteren''. Waarom zouden ze ook? Want macht, invloed, status blijft hun ''eer'' en tegen iedereen die daar aankomt, komen zij ''in het geweer.''  
Voor ons allen geldt:
Verbeter de wereld door bij jezelf te beginnen en denk in een menselijke maat, iedereen kent het verschil tussen goed en kwaad. Want eerlijkheid duurt het langst, het oponthoud komt alleen door angst.
Accepteer niet iets wat je aangedaan wordt door anderen, maar doe een ander ook niets aan.
Bedenk dat wat je niet wilt dat een ander aangedaan wordt, je jezelf ook niet aan moet doen.
Vooroordelen accepteer je zelf ook niet, immers: Als alleen '' de kleren de man maken'', zal de eerlijke kans verzaken.   
Als anderen bepalen wat je moet doen en laten, denken en voelen, is je ziel aan het onderkoelen. Neem de leiding over je eigen leven, je levenslessen laten je ernaar streven. 
Mensen zonder angsten doen goede dingen.
@ L. Hardeman.

Onderwijs Rapport Dijsselbloem slechts ''gedwongen'' erkenning onhoudbare situatie.
Oudersaanzet vroeg dhr Dijsselbloem of er ook bindende afspraken gemaakt kunnen worden, als het gaat om structurele verbeteringen. Als conclusies van realistisch (wetenschappelijk) onderzoek weer niet bindend geacht worden mits.... . Als in het ''waterhoofd'' de onderwijsstructuur, alle organisaties en instanties blijven bestaan, zal het budget voor de ''basis'' altijd ontoereikend zijn. Als de ervaringsdeskundige ouders/leerlingen nu weer niet de (onderhandelings)plaats en de invloed krijgen waar ze recht op hebben, als volwaardige overlegpartner, die nu geheel ten onrechte bezet worden door anderen met op de 1ste plaats andere belangen dan ''de leerling'' , hoeven we geen echte verbeteringen te verwachten, hoogstens ''een doekje voor het bloeden''. We wachten op zijn antwoord en hopen dat hij als onderzoeker niet gaat zeggen dat dat niet zijn opdracht was.

Onze klacht over de werkwijze van de Klachtencommissie Clienten Via-Taal, is in de doofpot gestopt.        Wat is uw mening?
Een door ons bij de inspectie Volksgezondheid ingediende schriftelijk bewijsbare, dus onderbouwde klacht, leidde slechts tot een gesprek met de directie van Via Taal en mondde in niets uit. Het betreft het op schrift be-invloeden d.m.v. het geven van een inhoudelijke mening over een te behandelen klacht, bij monde van de ambtelijk secretaris van die commissie. Verbazingwekkend, temeer zij tevens ombudsvrouw van hetzelfde instituut is. Aldus de recente schriftelijke reactie aan ons, van inspecteur van de Volksgezondheid A. Steinschuld. Hij verklaarde deze zaak tevens gesloten. M.a.w. het wordt toegestaan dat de ombudsvrouw deze commissie en haar leden zo schriftelijk be-invloeden kan.
Aangezien oudersaanzet, als betrokkene, over de onderhavige zaak geen verantwoording wenst te dragen en deze werwijze wel degelijk verwerpt, blijft ons niets anders over dan dit publiek te maken.


De NCRV komt met een nieuw programma: Ten einde raad.
Ook ons is gevraagd om mensen aan te dragen die ''vastgelopen'' zijn. Tijdens een gesprek met de NCRV bleek, dat het programma niet over oorzaken zal gaan, dat is politiek zei men, maar om ''zielige'' gevallen te tonen. De doelgroep als kjikcijferknaller, was dus hun 1ste en enige belang. Structurele oplossingen voor de doelgroep, zou hen die mogelijkheid immers kunnen ontnemen. Oudersaanzet zal om die reden niet meewerken aan dit programma.   

*
WMO PROBLEMEN: DE ONAFHANKELIJKE KOEPEL NPCF VERZWAKT JUIST RECHTSPOSITIE PATIENTEN. 

De Nederlandse Patienten en Consumenten Federatie, NPCF en beroepsorganisaties roepen de doelgroep op om problemen te melden over de WMO. Er komt een Meldweek Hulpmiddelen van 3 tot 7 dec. De afgevaardigde van het NPCF, de lidorganisatie de CG-Raad, leverde onlangs hun wederrechtelijke bijdrage, (lees invloed), aan het nieuwe hulpmiddelenbeleid. Zo deden ook andere koepels en organisaties dat. Wij vroegen hen immers allen, ter vergadering op het ministerie van VWS, of ze een mandaat hadden, dat hadden ze niet. Immers de doelgroep, die ook hun inbreng aldaar kenbaar hadden, zouden nu echt de basis vormen van het nw beleid, aldus het ministerie van VWS, dat is hun recht. Volgens de bestuurswet is de doelgroep de enige formele aanspreekpartner, als het gaat om beleid te maken. Niets bleek minder waar, de onafhankelijke organisaties bedreven weer politiek met de overheid en stelden samen het nieuwe beleid vast en de doelgroep had het nakijken, hun invloed sneeuwde onder. Lees daarvoor het verbazingwekkende verslag hiervan, verderop op deze home-page. Diezelfde doelgroep moet nu weer op komen draven en wordt blij gemaakt met een dooie mus. Zo worden wij ingezet en misbruikt om een macht in stand te houden die niet op de 1ste plaats ons doel dient en wederechtelijk handeld.

PATIENTEN EN CONSUMENTEN VECHTEN TEGEN 2 POLITIEKE/BESTUURS STRUCTUREN, WAARVAN SLECHTS 1 DEMOCRATISCH GEKOZEN IS. 
Onze overheidsstrutuur is helaas niets gelegen aan de realiteit, feiten en wetenschappelijk onderzoek, alleen als het hen goed uitkomt. Alleen afdwingen d.m.v. publiciteit en schandalen, kan veranderingen tot stand brengen. Zelfs wetten worden veelvuldig door hen genegeerd, er staan immers toch geen sancties op. De structuur speelt daar de hoofdrol, de mensen die zich erin bevinden staan slechts ten dienste van die structuur. Alleen een machtblok is in staat iets te veranderen d.m.v. afdwingen. 
ONAFHANKELIJKE DOOR DE OVERHEID GESUBSIDIEERDE (KOEPEL)ORGANISATIES, ZOALS DE NPCF, ZIJN OOK VERWORDEN TOT EEN SOORTGELIJKE STRUCTUUR. ZIJ VORMEN EEN 2DE POLITIEKE/ (ONDEMOCRATISCHE) BESTUURSSTRUCTUUR EN ZIJN EEN DOOR DE OVERHEID GEACCEPTEERDE PARTNER VAN HEN GEWORDEN. ( bron, onderzoek Verwey-Jonker: verkokering koepels ). Met dezelfde probleemstelling als bij de 1ste, met deze uitzondering:
ZIJ HOEVEN ZICH NIET TE HOUDEN AAN BESTUURSWETTEN, BEDRIJVEN ZELF POLITIEK DOOR SELECTIEF OM TE GAAN MET DE BELANGEN VAN DE DOELGROEP EN ZEGGEN OOK NOG EENS TE SPREKEN NAMENS DE DOELGROEP, ZONDER HUN INSTEMMING DAAVOOR TE HEBBEN, NOCH TE ZIJN GEKOZEN DOOR HEN. ER WORDT OVER DE DOELGROEP GESPROKEN EN NIET MET HEN.  I.P.V. DE DOELGROEP, JURIDISCH GEZIEN DE ENIGE ECHTE OVERLEGPARTNER. ZIJ  ZITTEN MET DE OVERHEID AAN TAFEL POLITIEK TE BEDRIJVEN EN BEPALEN HET BELEID MEE. 
DIT IS INEFFECTIEF GEBLEKEN EN IN STRIJD MET DE WET, AwB.

Patienten weer machteloos, zie immers ook onderstaande berichten over het tot stand komen van het nieuwe hulpmiddelenbeleid, aan de zijlijn als het om de WMO gaat.
Zoals voorzien gaat de WMO ten koste van de zwakste groep, n.l. de gebruikers ervan. Zoals zo vaak is ook nu weer de reden het gemis aan adequate informatie en ondersteuning op een voor de doelgroep vindbare plek. Maar ook het gemis van een een echte consumentenbond achtige onafhankelijke organisatie, die alleen dan namens de doelgroep spreekt als ze daartoe schriftelijk gemachtigd zijn. Helaas heeft de echte Consumentenbond ons al eerder laten weten onze belangen er niet ook te willen behartigen. Ook het feit dat de doelgroep niet de invloed heeft gehad op het beleid wat hen wettelijk gezien toekomt, speelt een grote rol. Het enige antwoord van de grootste onafhankelijke koepel, de Nederlandse Patienten en Consumetnen Federatie, NPCF, is dat men voor de zoveelste keer de WMO klachten maar bij hen moet deponeren. Zij zullen vervolgens namens de doelgroep gaan lobbyen, lees zelf politiek gaan bedrijven, om beter beleid af te dwingen, zoals ze dat zelf zeggen, bij de verantwoordelijke overheid. Of ze de informatie van de doelgroep letterlijk overbrengen of een selectie toepassen is immers vooraf noch achteraf  duidelijk. De poltiek en de overheid dienen die selectie toe te passen, die zijn ervoor. Als het goed gaat prijzen we hen, als het fout gaan trekken we aan de bel. 

Koepels staan op die manier effectief belangenbehartiging in de weg.
Dit ''polderen'' is allang niet meer effectief, (bron: rapport Verwey-Jonker: Effectief belangenbehartigen). Zonder het werkelijke belang van de doelgroep te dienen, gaat men gaat men er maar mee door. Nutteloos dus en geld verkwistend, aangezien de realiteit, feiten en wetenschappelijk onderzoek bij beleidmakers alleen maar een rol spelen als het hen uitkomt. Onze cultuur is verworden tot een afdwingcultuur, waar diegene die de grootste macht heeft, het zeggen heeft. Daar spelen ook de koepels geen grote rol, omdat zij nooit echte macht gekregen hebben ( bron: Alg. Rekenkamer: Hulpmiddelen in de gezondheidszorg). Maar een soort buffer voor de bestuurders die hen te pas en te onpas de zwarte piet toeschuiven.

WMO en individueel je belang behartigen.
Vele patienten zijn fysiek dan wel geestelijk helemaal niet in staat zelfredzaamheid te realiseren. Informatie en ondersteuning is onvoldoenden dan wel slecht, of onvindbaar. Bureaucratische overheden weten vaak zelf niet waar ze aan toe zijn. Onze individualistische ''ik'' cultuur, maakt het beroep op je naasten bijna onmogelijk, daar is een ''wij'' gevoel voor nodig. Iets wat we nog alleen maar aantreffen onder allochtone bevolkingsgroepen. Hun integratie in onze huidige afdwingmaatschappij is overigens uitstekend gelukt, sommige van de groepen allochtonen zijn kampioen gebleken in het afdwingen.

Het ontstaan van onafhankelijke verenigingen en hun koepels
A.g.v het slecht functioneren van onze volksvertegenwoordiging, ontstonden met de beste bedoelingen onafhankelijke organisaties. Toen hier macht ontstond, a.g.v koepelvorming en subsidiepotten, trok men zo de verkeerde mensen aan en heeft de verkokering ook daar toegeslagen. Men ging zelf politiek bedrijven en de doelgroep had alleen nog maar invloed als het hen uitkwam en dus waren ze bijzaak geworden, net als bij de overheid. De ''echte" CONSUMENTENBOND verliet daarom destijds al de Nederlandese Consumenten en Patienten Federatie, NPCF.   

*
AKTIE OUDERSAANZET: GEEF U ZELF OP, VOOR ONS 2de COMITE VAN AANBEVELING VOOR LEDEN EN SYMPHATISANTEN. GEEF ONS TOESTEMMING OM (ALLEEN) UW NAAM DAAR TE PLAATSEN.
De begeleidende tekst zal van gelijke strekking zijn als die van ons 1ste comite

Helaas is de laatste jaren in toenemende mate gebleken dat de realiteit, eerlijk wetenschappelijk onderzoek, partij standpunten e.d. alleen gebruikt worden als het de beleidmakers uit komt. De macht van het getal en eerlijke media aandacht, dus niet alleen zielige verhalen maar ook oorzaken bespreken, zal wel indruk maken bij beleidmakers en kan tot structurele verbeteringen leiden. Wij trachten zo die ''macht'' te verzamelen, om samen met de wetenschappers zo ons gemeenschappelijk doel te bereiken. We zullen nooit zonder uw uitdrukkelijke toestemnmeing namens u spreken.  Opgeven kan per brief, per mail en ook via fax: via nr 077-3200972.
*
Case beschrijving, zie ook bij knopje actie dossiers:

NIEUWE HULPMIDDELENBELEID: MINISTERIE VWS ZET DE DOELGROEP NU AL IN DE KOU.
Mevr. drs Stoutmeijer, van het ministerie VWS, liet ons onlangs weten dat wij niet hoeven te rekenen op enige invloed op het nw. beleid aangaande de door ons ingebrachte knelpunten en signalen. Debet daaraan was ook, dat wij geen prioriteiten aan wilde geven, als onafhankelijke vereniging, aangaande een opsomming van knelpunten. Dat was onze straf, aldus Stoutmeijer. O.i. moeten de onafhankelijke verenigingen geen (politieke) keuzes maken, wel signalen afgeven. Keuzes moet de overheid en de politiek maken. Wie zijn wij, onafh. org. om zonder met de directe doelgroep adequaat te (kunnen) overleggen, noch een mandaat van hen  te hebben, prioriteiten vast te gaan stellen. Alle andere aanwezige org. deden dat wel, ikzelf, vader van 2 kinderen met een beperking en dus tevens doelgroep, hekelde die werkwijze tijdens het overleg al. Ook het concept beleidsplan en de onderliggende stukken zullen we van haar niet ontvangen, ten tijde van gereedkoming. Daarbij laat ze weten dat voor wat betreft de WOB aanvragen wij bij haar niet aan het juiste adres zijn. Dit is allemaal geheel in strijd met de wet. We zijn nu 3 maanden verder en hebben de WOB stukken nog steeds niet. Politici en de directies van VWS zijn op de hoogte gebracht, wij gaan door.

Onze kinderen kunnen zich over het algemeen alleen maar m.b.v. adequate hulp/hulpmiddelen en ondersteuning, goed ontwikkelen. Daarom is besloten dat zij daar recht op hebben, alleen dan kunnen ze ook b.v. ook bakker of drs. worden. Zij en hun ouders willen niet zielig gevonden worden, maar wel serieus genomen worden. Dat gebeurdt helaas maar al te vaak niet. Het is extra schrijnend als we zo tegengewerkt worden door personen, die die studie op overheidskosten wel hebben afgerond en een goede baan daaraan over houden, zoals Stoutmeijer. Een drs. die wetten aan der laars lapt en ons met een kluitje in het riet wil sturen? Ouders willen mee praten maar weten vaak niet waar het over gaat, hoor je dan. Als ervaringsdeskundige moet je de informatie hebben om verantwoord mee te kunnen beslissen. Nu maken, geheel ten onrechte, goed geinformeerde professionals voor ons de dienst uit, maar hun PRIORITEIT is op de 1ste plaats hun eigen belang! Er is met de doelgroep overleg geweest, lees je dan in de stukken, maar wat zij zeiden staat er niet bij. Slechts een klein gedeelte van het zorgbudget komt bij de doelgroep terecht. Wij staan immers tegenwoordig ten dienste van de overheidsstructuur en samen met de  commerciele partijen wordt door hen het budget grotendeels verbruikt.
Daarom gaat het met het hulpmiddelenbeleid niet goed en wij als ervaringsdeskundigen maar jaar in jaar uit aangeven waarom het mis gaat, onbetaalde tijd die we tevergeefs erin steken. Die vervolgens zo ''misbruikt'' wordt door de overheid, onafhankelijke organisaties ''medeplichtig''maken en hen zo een rol laten spelen in een belangenspelletje. Stoute overheid.
Wij, de ervaringsdeskundigen worden zo buitenspel gezet, terwijl de wet voorschrijft dat met- en ten behoeve van de doelgroep effectief beleid gemaakt moet worden.

''OUDERSAANZET'' HET ONAFHANKELIJK LANDELIJK PLATFORM VOOR OUDERS.
Door ouders van kinderen met een achterstand, dan wel beperking in het onderwijs. Ons streven: Ouders hebben, zijnde de doelgroep, recht op adequate informatie en ondersteuning en wel op een voor hen vindbare plek. Pas dan is het echt mogelijk op een verantwoorde manier zelf de regie in handen te nemen als partners en de structurele invloed te ''heroveren'' waar ze als eindverantwoordelijken recht op hebben. De wet schrijft immers voor dat er met hen overlegd dient te worden en hun noden beleid bepalend zijn. Professionals, overheden, scholen en onafhankelijke (verkokerde) koepels, die op de plaats van de doelgroep zijn gaan zitten en veelal alleen over hen praten, hebben ten onrechte een overheersende beleidbepalende invloed gekregen. Met als logisch resultaat, structurele verbeteringen blijven uit, jaar in jaar uit. Wetenschappers bevestigen dit ook al jaren en sluiten zich aan bij ons Comite van Aanbeveling.   
Maten in het onderwijs, maakt onderwijs op maat mogelijk. Met als motto:
WAT GIJ NIET WILT DAT U GESCHIEDT, DOE DAT OOK EEN ANDER NIET.
*
CIZ verwikkelingen bij Zembla. Heeft de verantwoordelijke hulporganisatie de MEE als ondersteuner in dit verhaal ook een rol gehad ?  Inspectie Gezondheids Zorg, IGZ meldde al in dec 2006 : patiënten kunnen onvoldoende hun recht halen.
Instellingen en medische en verpleegkundige beroepsbeoefenaren zijn verplicht verantwoorde zorg te leveren, het is onvoldoende duidelijk wat dat is, aldus het IGZ. Voor meer informatie over het kwaliteitskader verwijst de inspectie naar de brancheorganisatie of kijk op www.zorgvoorbeter.nl.
De kwaliteit van zorg lijdt onder de eilandcultuur en verkokerde structuur van de zorg organisaties.  Patiënten krijgen vaak onvoldoende informatie over de risico’s van een behandeling of alternatieve behandelmogelijkheden. Bovendien wordt niet altijd rekening gehouden met het feit dat mensen na schokkend nieuws (bijvoorbeeld de diagnose van een ernstige ziekte) minder makkelijk informatie opnemen.
80 % van de mondelinge informatie gaat onmiddelijk verloren bij de patient. Lees verder bij:
http://www.igz.nl/Actueel/persberichten/379536
De zorg wet patienten is in ontwikkeling, de koepel NPCF is ook daarmee doende, maar waar staat wat zij bespreken en namens wie spreken ze? Lees verder bij:  http://www.npcf.nl/uploads/files////brochurezorgconswet.pdf Patient of koepel centraal bij VWS !?
*
''COMITE VAN AANBEVELING'' OUDERSAANZET IS D.D.1-7-07 GESTART.
WETENSCHAPPERS EN ONDERZOEKERS NEMEN HUN MAATSCHAPPELIJKE VERANTWOORDING EN SLUITEN ZICH AAN.
*
Proffesser Douwe van Houten, hoogleraar sociaal beleid, uni  Utrecht, neemt deel aan ons Comite van aanbeveling.
*
Bron Dagbl.DL, 28-6-07. Buiten de 2100 kinderen die op wachtlijsten staan van de jeugdzorg, wachten ook nog eens 2500 verstandelijk gehandicapte kinderen op orthopedagogische zorg. Aldus het VGN, gemeten april 2007. Een kind zit al 3/4 jaar onterecht in de gevangenis als ''noodopvang'' maatregel.
*
HET NIEUWE HULPMIDDELENBELEID KOMT ER AAN EN DE GEBRUIKERS BEPALEN HET UITGANGSPUNT ERVAN, ALDUS VWS. HET ZIET ER ECHTER (NOG STEEDS) NIET NAAR UIT.
Er komt een nieuw hulpmiddelenbeleid, waar gebruikers nu echte invloed op hebben, aldus mevr. Stoutmeijer, van het ministerie VWS. Leden/ervaringsdeskundige ouders van Oudersaanzet hebben ook op 26-6-07 op het min. VWS, op persoonlijke titel voor de zoveelste maal uitvoerig knelpunten overgebracht, velen van die punten zijn al jaren bekend. Een data base hiervoor is er nog steeds niet ! Tijdgebrek leverde de vraag van VWS op, alles na te zenden wat nog relevant is, aldus geschiedde. Alle aanwezigen herkenden de punten. Er wordt teveel en te lang al gepraat en te weinig gedaan. Belangrijke items: dat er op een vindbare plaats onafhankelijke info en adequate ondersteuning te krijgen is. Gebruikers zelf de keuze/het budget krijgen, er uniforme regels moeten komen en een adequate onbureaucratische indicatiestelling. Een regeling waar alle voorzieningen onder vallen, zonder discriminerende regels. Eigen bijdragen moeten o.a. daarom vervallen, mits...  Hulpmiddelen zullen onafhankelijk getest moeten worden. We houden u op de hoogte, of de doelgroep die invloed krijgt die hen voorgehouden wordt. Immers teveel mensen, organisaties/producenten, onafh. koepels, importeurs, etc. hebben de afgelopen jaren op de stoel van de gebruiker gezeten, zoals bij het destijds ter ziele gegane ''HETHIC'' waar ong. 3 miljoen euro over de balk gegooid werd. Het gevolg is duidelijk geworden, dit moet anders nu. Wordt vervolgd. Kijk voor eerdere acties bij ons item op onze home-page ''actie dossiers''.
*
Ontwikkelingspsycholoog E. Vervaet: basisonderwijs zelf mede veroorzaker toename dyslexie.
http://www.ikvader.nl/blog/basisscholen_maken_kinderen_dyslectisch..
*
Docent Marnix van Rietberg: Competentie gericht leren werkt, mits leerkrachten ''deadlines'' en hierarchie inruilen voor vertrouwen en respect. Het sleutelwoord is eigenwaarde, aldus van Rietberg. Hij zal deel gaan nemen aan ons ''Comite van aanbeveling''.  Eigenwaarde Nieuwe Leren Rietberg.pdf
*
Wetenschapper E. Kuypers, schrijver van het boek, Verscheurd Paradijs, heeft ons laten weten dat hij zal gaan deelnemen en op ons ''Comite van aanbeveling'' wil komen te staan, hij wil die kar samen met anderen trekken. Zo neemt een wetenschapper zijn verantwoording, waar onze kinderen baat bij zullen hebben.  
www.etiennekuypers.com
E. Kuypers, noemt DE OVERHEID EN de ondermaatse kwaliteit van DE LEERKRACHTEN , " DE VIJANDEN VAN HET KIND", bron Dagbl. de Limb. 16-6-07. Toch worden zij gesteund door schoolbesturen en onderwijsbonden en laat men de ouders in de kou staan, uitzonderingen daargelaten. M.a.w. hij is het eens met onze stelling dat wij/onze kinderen slechts ten dienste staan van de onderwijsstructuur en OUDERS eerder als DE VIJAND ervan gezien worden, i.p.v. een ervaringsdeskundige partner. Overigens geldt dat ook voor welwillende leerkrachten. Bezwaar maken heeft geen nut en de onderwijsinspectie heeft geen adequate middelen in te grijpen. Net als de onderwijsinspectie is hij van mening dat de kwaliteit van ons onderwijs drastisch daalt. Kom tot kritische zelfreflectie, aldus Kuijpers. Maar wie verplicht hen daartoe???
Wat hij eigenlijk zegt: wie breekt die onderwijsstructuur af, welke verworden is tot een waterhoofd van organisaties, die zichzelf onmisbaar achten, in stand houden, dit door dure rapporten laten bevestigen en ouders slechts gebruiken ter legitimatie van hun beleid. Ja dit zelfs gebruiken om verder uit te breiden, dit ten koste van onze kinderen. 

*
ALS JE ALLEEN MAAR MET JE EIGEN BRIL NAAR DE WERELD KIJKT, WORDT JE NIET VERRIJKT
*
Reactie van Oudersaanzet, aanwezig bij de presentatie van het onderzoek van de Prov. Brabant, m.b.t.: Update zorgvragers beleid.  OAZ verzond 20-6-07, een mail aanhet bestuur van pon: HET ONDERZOEK IS ONBRUIKBAAR, Provinciale Staten Brabant ontving ook een mail.

                           Beste Carola Mes,

Ongeveer 70% van de ondervraagden behoren niet tot de doelgroep, noch maken zij gebruik van voorzieningen en/of hulpmiddelen. Waarom betrekt u de doelgroep niet 100%, zoals de wet voorschrijft.
De ondervraagden worden prijzen in het vooruitzicht gesteld als ze hun mening geven.
Onderzoek van een tijdje terug, heeft aangetoond, dat de afspiegeling van de maatschappij op deze wijze van enqueteren, absoluut niet tot zijn recht komt. Kortom het is geldverkwisting, geld wat de doelgroep aan de basis tekort komt.                       Inhoudelijk: 
Het valt op dat ondervraagden denken te moeten vinden, dat de overheid en de belangenorganisaties er samen voor moeten zorgen dat de invloed van de doelgroep vergroot wordt, i.p.v de doelgroep zelf. De Algemene wet Bestuursrecht is daar heel duidelijk in, het de taak van de regering, die samen met- en ten behoeve van de doelgroep effectief beleid moet maken en hen daar effectief over moet informeren. Verder dienen zij de doelgroep adequaat te ondersteunen. Gebleken is d.m.v. wetenschappelijk ( o.a. Verwey-Jonker) onderzoek dat de belangenorganisaties zich onvoldoende inzetten om die taak te vervullen. Zij gaan veelal zelf politiek bedrijven en verkokeren. Overigens is het ten ene male niet mogelijk, om op die manier de belangen te behartigen van de doelgroep, dat kan alleen met een mandaat van die doelgroep.
De leerling gebonden financiering, LGF, flopt. Het afgelopen cursusjaar werd zo 16 miljoen euro verspild. Dit blijkt uit een onderzoek dat de Nederlandse Vereniging Schoolleiders, NVS-NVL met ondersteuning van de firma EDG verrichtte onder zorgcoördinatoren in het Voortgezet Onderwijs. De hoge respons op het onderzoek toont aan hoezeer het onderwerp de gemoederen binnen het VO bezighoudt.
*
Elk kind heeft recht op onderwijs. Ook kinderen met een (zeer) ernstige beperking. In 2003 werd mede daarom de Wet op de Leerlinggebonden Financiering, LGF, ingevoerd. Een wet waardoor kinderen met een beperking beter toegang krijgen tot reguliere voorzieningen, bijvoorbeeld in het speciaal onderwijs. Maar verloopt de integratie van deze kinderen in het speciaal onderwijs naar wens? Nee, ontdekte promovendus Annemarie Tadema. 'Om het tot een echt succes te maken zijn extra maatregelen nodig vanuit de overheid.' Tadema promoveert op 7 juni 2007 aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze vertelde ons na te willen denken over deelname aan een: comite van aanbeveling, van wetenschappers.  
*

OUDERS, geheel in strijd met de wet, TOCH WEER BUITEN DE DEUR,
M.B.T DE FOLDER OVER DE FORMELE POSITIE VAN OUDERS *
Hun juridische positie, lees invloed (echte macht) werd hierin niet beschreven.

*
Prof. J. Jolles onderzocht de hersenwerking van kinderen, http://www.hersenenenleren.nl daaruit blijkt dat kinderen niet in staat zijn om zonder motiverende leiding/sturing van ouders en leerkrachten (inmiddels de belangrijkste opvoeders), behoorlijk te functioneren, te komen tot zelfreflectie, zelfevaluatie en sociaal gedrag. Toch worden kinderen steeds vaker om hun mening gevraagd en indien het uitkomt als uitgangspunt genomen om beslissingen te rechtvaardigen, dan wel te nemen, zonder rekening te houden met bevindingen van b.v. Jolles. Tevens zegt Jolles dat wetenschappers meer moeten samenwerken met pratijkmensen. Samen met ervaringsdeskundige ouders, die als partners het onderwijs mee innoveren, daar is de winst te behalen. Prima, wetenschappers, sluit u aan bij de ouders. Laten we een ''comité van aanbeveling'' maken. Lees verder bij het onderstaande item: Onbehoorlijk bestuur!? 
*
15% van de kinderen is inmiddels in behandeling bij de jeugdzorg. Bron: Knevel/Brink TV.
*
Jaarverslag Inspectie onderwijs: 25% basisonderwijskinderen heeft een achterstand, het speciaal basisonderwijs scoort nog slechter. Lees verder op:
www.onderwijsinspectie.nl  In achterstandswijken is het dramatisch, aldus onderzoek van de KPC groep.
*
Onderwijsmensen zetten zich af tegen onze verstikkende onderwijsstructuur d.m.v het vormen van het machtsblok: www.beteronderwijsnederland.nl  Ze hebben een indrukwellende lijst namen bij hun: comite van aanbeveling. 
Ouders en wetenschappers, laten we dit voorbeeld volgen.
*
OCW- en SZW-activiteiten/regelingen op het gebied van onderwijs en arbeid voor jongeren met een handicap http://www.oudersenrugzak.nl/ocwregelingen.pdf
Nieuwe brochure voor ouders van kinderen met een beperking, awbz, lgf 
http://www.oudersenrugzak.nl/awbzzorg.pdf

www.oudersaanzet.nl

IS EEN ONAFHANKELIJKE LANDELIJKE VERENIGING. 
Door ervaringsdeskundige ouders, voor ouders met kinderen met een achterstand/beperking. 10 % van de kinderen/jongeren heeft een handicap/beperking.
Laat bewustwording en inzicht je eigen en het algemeen belang vertegenwoordigen.
Informeer en ondersteun iedereen die daar bewust voor gaat en verminder zo de beperkingen van onze welvaartstaat.  
*
ONLANGS ONTVING MINISTER ROUVOET ONZE BRANDBRIEF. 
Het gaat over de alarmerende stem van ouders en wetenschappers. Worden zij, na 100 dagen naar het volk luisteren, nu wel gehoord ?
*
BELANGRIJKE FOLDER OVER DE FORMELE POSITIE VAN OUDERS.* 
In opdracht van het ministerie heeft het Algemene Vereniging Schoolleiders, AVS en het CNV een belangrijke en interessante folder gemaakt over: De formele positie van ouders. Nota bene zonder hun formele juridische positie daarin te vermelden. Overigens is er WEDEROM gesproken over de ouders en  niet met hen, dit is geheel in strijd met de wet. Enkele scholen zullen deze folder ontvangen, de ouders niet. Ook zullen zij niet alsnog betrokken worden bij de beleidsvorming, de folder is niet bedoeld voor ouders, aldus AVS. Lees verderop over ons gesprek met de opsteller en onze toelichting en/of klik op de onderstaande link: http://www.cnvo.nl/fileadmin/bestanden/ocnv/downloads/Brochure_Ouderbetrokkenheid.pdf 
BELANGRIJKE FOLDER OVER DE FORMELE POSITIE VAN OUDERS*.
HET INTERVIEUW MET AVS: 
Is het weer toeval, dat het feit dat de ouders de enige formele aanspreekpartners zijn voor de overheid ook juridisch gezien, er niet in staat, dat er geen ouders betrokken zijn? De opsteller drs. N. van Dartel gaf ons telefonisch gelijk, die omschrijving van de juridische positie staat er niet in. O.i. een misser, rectificatie zal echter niet volgen. Dat verkokering een rol speelt bij ouderverengingen/koepels, waarvan er een aan tafel zat namens de leerkrachten maar ook tegelijkertijd namens de ouders, aangaande het Basis Onderwijs, was haar bekend. M.a.w. er zaten dus helemaal geen ouders aan tafel. Vandaar dat zij op ons aandringen nu ook ervaringsdeskundige ouders uit gaan nodigen. (dit is nu dus GEANNULEERD, ervaringsdeskundige ouders zijn niet capabel. Lees hieronder de letterlijke tekst van de AVS motivatie.) Wel staat in de folder dat de leerkracht/school een deel van de opvoedkundige taken overneemt van de ouders. Helaas is de routing/verspreiding van de folder via een klein deel van de scholen, zonder dat de verplichting aan hen opgedragen is om deze info b.v. via de schoolgids en web-site's over te brengen aan de ouders. Het is een folder voor de scholen, zei ze. Het is nu juist voor de positie versterking van de ouders van belang is dat zij die informatie krijgen. De positie van de scholen wordt almaar sterker, die van de ouders steeds zwakker. Lieten wij haar weten.    
Laatste nieuws. POSITIE OUDERS: TOCH WEER BUITEN DE DEUR *
ANNULERING EN MOTIVATIE AVS. door H. Sieber:
In ons telefonisch contact vorige week heb ik u een toezegging gedaan die bij nader inzien te voorbarig was. U zou in de laatste fase van de activiteit 'Bestuurlijke betrokkenheid van ouders' gevraagd worden een reactie te geven op de conceptnotitie. Met dit bericht wil ik er echter graag op terugkomen. Ik heb mij toen onvoldoende gerealiseerd dat uw positie niet gelijk is aan die van directeuren van andere ouderorganisaties. Na overleg met de werkgroep ouderbetrokkenheid wil ik nu terugkomen op mijn toezegging en deze intrekken. In de fase van dit traject geldt het om aan de beleidsmatige invalshoek vast te houden.  
Aldus H. Sieber, van de organisatie: Algemene Vereniging Schoolleiders, AVS, d.d. 15 mei. Haar functie.
Specialisaties: onderwijs en zorg, speciaal onderwijs, relatie school en omgeving, schoolontwikkeling, WSNS+, medezeggenschap en helpdesk.
*
ONBEHOORLIJK BESTUUR !?
Het ene onderzoek duikelt over het ander heen in onderwijsland. Het een met nog ergere uitkomsten als het ander. Nu komt er een parlementair onderzoek, waarom? Weggegooit geld, immers alles is al (uitputtend wetenschappelijk)onderzocht, vele malen zelfs.
We moeten wat gaan doen!
Onderzoek toont aan dat leerkrachten inmiddels de belangrijkste opvoeders geworden zijn. De hersenenwerking van kinderen werd onderzocht door prof. J. Jolles, daaruit blijkt dat kinderen niet in staat zijn om zonder motiverende leiding/sturing behoorlijk te functioneren. M.a.w. de huidige ene generaties kinderen dreigen te ''verzuipen'' in hun ''verworven'' vrijheden. Neem die uitkonsten serieus en investeer in de leerkrachten. Stop vooral met rapporten opstellen over de talloze organisaties die de huidige geldverslindende (27 miljard afg.jaar) onderwijsstructuur vormden en koesteren, waarin zij zich zelf als onmisbaar aanprijzen, met de bedoeling die structuur (hun werkgever) in stand te houden. Zij ontlenen hun bestaanrecht en bestedingspatroon aan de leerlingen en leerkrachten, die echter slechts ten dienst staan van deze structuren ! Deze structuurbudgetten horen hoofdzakelijk bij de leerlingen en leerkrachten thuis, waar zij centraal dienen te staan. Nieuw beleid dient met- en ten behoeve van de doelgroep gemaakt te worden, aldus de Algemene wet Bestuursrecht en niet met- en ten behoeve van de structuurhoeders: overheden, scholen, professionals en zelfs (verkokerde)onafhankelijke koepels, zoals al jaren het geval is. De ouders moeten, aldus de AwB, adequaat geinformeert en ondersteund worden en niet zoals al jaren het geval is, dat de structuurhoeders voorrang krijgen, zoals recent weer de brochure: de formele postitie van ouders, die niet bedoeld is voor de ouders, noch met hen besproken en niet onder hun aandacht gebracht zal worden.!
Zie binnenkort ook onze reactie op het boek van E. Kuypers filosoof/pedagoog: het Verscheurd paradijs. Een rake analyse, die vooralsnog doodgezwegen wordt in ons land. Tja, als je doet of het er allemaal niet is, kun je altijd zeggen:

wir haben es nicht gewusst.

MINISTER ROUVOET AANZET TE GAST, 30-2-07, BIJ DE WERELD DRAAIT DOOR.
Als hoogste baas, die over jeugd en gezin gaat, wil hij de verstikkende en geldverslindende, maar ook de door velen (wiens job het is) gekoesterde structuur, veranderen. Hij wil de kinderen/leerlingen c.q. de ouders centraal stellen en integraal gaan werken. Wijkbureaus in gaan richten, dichtbij de mensen, waar ouders voor alle vragen terecht kunnen. Adequate informatie en ondersteuning voor de doelgroep, op een voor hen vindbare plek. Mooi gesproken, Oudersaanzet zal hem gaan informeren en gaat toekijken.  Als de belastingdienst ons weet te vinden, zijn ouders ook vindbaar voor hen, toch !
Ook hij leest momenteel een boek van de engelse psycholoog Theodoor Dalrymple. In zeer begrijpelijke taal maakt deze schrijver duidelijk waar het aan schort en waar de oplossingen liggen. Zie ook onze citaten van hem en onze analyse op ons webblog van: oudersaanzet. Op de site www.beteronderwijsnederland.nl  van 28-5-06:  "Macht als doel, contra inzicht en bewustwording."
Wij raden hem ook het boek van E. Kuypers aan: Verscheurd Paradijs.


WWW.OUDERSAANZET.NL  IS EEN ONAFHANKELIJKE LANDELIJKE VERENIGING. 
Ons oprichtingsdoel is de voorloper te willen zijn, van een consumentenbond-achtige, dus  onafhankelijke organisatie voor ouders van kinderen/leerlingen met een achterstand/beperking. Met name op het gebied van onderwijs en de bijbehorende: zorg en opvoeding. Met behulp van een platte structuur en internet. Dus geen kantoren, meerdere medewerkers in dienst en grote budgetten. Zo blijft het 'zelf politiek bedrijven' achterwege en de doelgroep op de eerste plaats staan. Ouders zijn de enige echte, ook juridisch gezien, gesprekspartner voor de overheid. Wij werken met ervaringsdeskundige ouders, die bewust bezig willen zijn met opvoeding en onderwijs, met de bijbehorende zorg. Ouders die hun maatschappelijke verantwoordelijkheid willen en durven te nemen en gezamenlijk alle andere verantwoordelijken een spiegel voor willen houden, om zo tot inzicht te komen en mogelijkheden voor onze kinderen te ontplooien. Het is vast komen te staan, dat alleen grote aantallen ouders, structureel invloed kunnen verwerven, dus wordt actief en/of lid. Het lidamaatschap is gratis, onze bestuursleden betalen immers al onze kosten.

HET MANIFEST: OPVOEDING EN ONDERWIJS.
Het uitgangspunt is, het leren omgaan met zichzelf en met zijn omgeving. Zo ontstaat ook de noodzakelijke saamhorigheid en een acceptatie van normen en waarden. Vervolgens je talenten ontdekken, ontplooien, leren hoe je moet leren, tesamen met kennis vergaren. Het kind centraal stellen en met alle betrokkenen een handelings/afsprakenplan voor iedere leerling maken, waarbij prestatie/diplomagericht denken het streven moet zijn maar niet het enige doel. M.a.w. uitgegaan van de mogelijkheden die er zijn.  

TE REALISEREN MIDDELS.
Ouders als partners te zien, hen adequaat informeren, motiveren en activeren, om  zo beter in staat te zijn hun verantwoording te nemen. Om indien nodig massaal, op individuele basis, dus met behoud van eigen inbreng/stem, verantwoordelijken aan te spreken. Via een web-site en e-mails eenvoudig te doen. De overheid heeft een wettelijke taak om ouders adequaat te informeren en ondersteunen, hier komt nog steeds weinig van terecht, aldus o.a. het Sociaal Cultureel Plabureau, SCP. Het realiseren van een consumentenbond organisatie voor ouders, met een platte structuur. Dit kan ook een nuttig middel zijn, om zo macht, (n.l. die van het getal; leden) verantwoord in te zetten, uiteraard alleen met hun schriftelijke instemming, om het verstikkende onderwijssysteem te veranderen. Oudersaanzet wil, als voorbeeld, ervaringen opdoen en bespreken met o.a. haar leden. www.oudersaanzet.nl 
telde de 15.000ste bezoeker exact op de dag van ons 1 jarig bestaan, 15-11-06. Onlangs ontvingen wij in Den Bosch een oorkonde voor onze inzet van Makkers Unlimited, uit handen van het 2de kamerlid mevr. van Miltenburg.   

RECHTEN, PLICHTEN EN VERANTWOORDELIJKHEID.
Alle individuele ouders van kinderen, maar ook studenten, met name die met een achterstand/beperking, vorderen als ervaringsdeskundigen, hun wettelijk recht op adequate informatie en ondersteuning, op een voor hen vindbare plek. Zij zijn immers de doelgroep Zij vorderen hun recht op een structurele invloed op het beleid en wel als partner, om vervolgens hun taak, denk ook aan de invoering van de WMO, naar behoren uit te kunnen voeren. Daarom is die adequate informatie en ondersteuning zo onmisbaar. Nalatigheid in deze zet ouders en hun kinderen op een onacceptabele verdere achterstand. M.a.w. ouders vorderen dat de overheid zich strikt aan wetten en regels gaat houden. Desnoods op straffe van sancties. Dat geldt voor ouders immers ook.  
EINDVERANTWOORDELIJKE M.B.T. HET BELEID, IS EN BLIJFT DE OVERHEID.

OOK DE WETENSCHAPPERS SLAAN, SAMEN MET DE OUDERS, ALARM.
Het ene na het andere (wetenschappelijke) onderzoek laat, jaar in jaar uit zien, hoe slecht het ervoor staat met ons onderwijs, dus ook met onze kinderen. Dat uit zich in hun gedragingen en prestaties. Helaas zijn de uitkomsten van deze deskundigen bij uitstek, niet  bindend en vaak ook niet bekend. VERKWISTING, hoe waar ze ook mogen zijn. Maak ze bindend, mits zwaarwegende argumenten, of stop ermee.
Enkele recente wetenschappelijke onderzoeken:

*** Rapport Sociaal Cultureel Planburo: www.scp.nl : Jeugd met beperkingen. Quote: HET IS VAN HET TOEVAL AFHANKELIJK, ALS OUDERS GOEDE INFORMATIE EN ONDERSTEUNING KRIJGEN.  Frappant detail, de MEE organisatie, die jaren geleden al de wettelijke taak en het geld heeft gekregen om ouders te ondersteunen, komt in het geheel niet voor in hun rapport. 
* Proefschrift van F. v.d. Mooren: Leraar belangrijkste opvoeder. Lees verder bij  ons archief en op www.rug.nl of: http://irs.ub.rug.nl/ppn/297652206 .
***  www.beteronderwijsnederland.nl  voorzitter A. Verbrugge , presenteerde het boek : De nieuwe schoolstrijd. Daarin de beschrijving van: De aftakeling van ons onderwijs. 
** Wederom wordt melding gemaakt, ditmaal door het Gronings onderzoeksinstituut, het
 www.gion.nl dat er begin dit jaar tussen de 2500 en 5000 kinderen thuis zaten.
** Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) rapp 28-6-2006
Het onderwijsniveau van leerlingen in het beroepsonderwijs daalt zienderogen. Door zelfstandig leren en het groepsgewijs uitvoeren van projecten worden ze er ook niet slimmer op.  



WAT DOET DE OVERHEID:
ZIJ GEBRUIKEN HUN MACHT VOOR HET IN STAND HOUDEN VAN HET DOOR HUN BEDACHT EN GEKOESTERD SYSTEEM, D.M.V. "PAPPEN EN NAT HOUDEN".
Daarbij wetten, wetenschappelijkonderzoek, signalen van ouders en leerkrachten negerend. B.v.:
De directeur wetgeving van het ministerie van BZK, liet ons schriftelijk weten: "HET IS NIET NODIG OM MET SAMEN MET ONS, DE DOELGROEP, BELEID TE MAKEN, UIT TE VOEREN EN TE EVALUEREN " en " OOK IS DE RIJKSOVERHEID NIET VERANTWOORDELIJK VOOR GEDELEGEERDE TAKEN."  Zal wel afgedaan gaan worden met: "was niet zo bedoeld".
Lees verderop bij: opinie/analyse. 

Lees daaronder over het nalaten van verstrekking en informatie van hulpmiddelen:
Onze actie, m.b.t het Discriminerende reglement hulpmiddelen, over de huidige Discriminatie bij het verstrekken en het betalen van eigen bijdragen voor hulpmiddelen. Reeds door ons aangekaart bij de Ombudsman, de CG-raad en Zorgverzeraars Nederland.
Maar ook "de toegankelijkheid van adequate informatie over hulpmiddelen", die wel degelijk voor handen is en makkelijk ontsloten kan worden, via o.a.  www.irv.nl  Dit wordt, ondanks onze inbreng, gewoon niet besproken en is dus geen item gebleken voor de vaste 2de kamercie's VWS en OCW. Kijk en lees over hun negeren van onze actie, ondanks ondersteuning van kamerleden, bij: "Lees verder op deze pagina'' en ''actie dossiers.''. Kijk ook eens bij onze afdeling ''nieuws''.

* WMO worstelt met opschoning cliëntbestanden.

29-okt-2006  

Fors geklungel drie maanden vóór invoerdatum

Al vele keren waarschuwde www.Qure.nl dat bij de WMO-invoering nauwelijks rekening is gehouden met de ICT-consequenties. Inmiddels komen de eerste grote problemen aan het licht, drie maanden voordat de WMO van kracht wordt.


* www.scp.nl   Recent rapport geeft zorgelijk toekomstperspectief, met name voor de uitvoering van de WMO. 

"Maten voor gemeenten", van het SCP. 

Een zorgelijk toekomstperspectief

De afgelopen jaren hebben de gemeentelijke middelen onder druk gestaan. Door de koppeling van de uitgaven voor het gemeentefonds aan die van de rijksbegroting hebben bezuinigingen op rijksniveau directe gevolgen voor het gemeentefonds. Bovendien zijn in 2003 afspraken gemaakt over de aanpassing van de normering (de criteria op grond waarvan gemeenten geld ontvangen), die voor gemeenten ongunstig uitpakken. Tenslotte komen de bezuinigingen van de rijksoverheid ook tot uitdrukking in lagere vergoedingen voor specifieke taken (zogenoemde specifieke uitkeringen).

Vanwege deze bezuinigingen, die ook nog in de komende jaren lijken te gaan doorwerken, en de eerder genoemde stijging van de relatieve kostprijs  van de gemeentelijke dienstverlening is het de vraag of deze dienstverlening de komende jaren op hetzelfde niveau zal kunnen worden gehandhaafd.

 

* Digitaal dossier van de burger/patient wordt straks ingezien zonder toestemming.

www.igz.nl  Inspectie Gezondheidszorg, kan straks zonder toestemming van de patient, zijn/haar dossiers bekijken, aldus het bericht op hun site van 10-11-06.
De burger is de werkelijke eigenaar van zijn eigen dossier en moet toestemming verlenen om zijn dossier door anderen in te laten zien. Te allen tijde moet de burger zijn dossier in kunnen zien, er afschriften van kunnen krijgen en zijn zienswijze over zijn dossier dient gerespecteerd te worden, mutaties kunnen het gevolg daarvan zijn.


* OPINIE/ANALYSE *

NU DE WMO, MAAR BLOKKEERT  DE OVERHEID NIET ZELF DE ZELFREDZAAMHEID BEVORDERING ? Hoe zit het met de adequate informatie voorziening en ondersteuning op een voor de doelgroep vindbare plek.? Die verplichting, die de overheid heeft, wordt de afgelopen jaren ruim onvoldoende bevonden en mede daarom wordt de zelfredzaamheid  juist moeilijker gemaakt. Hoe komt effectief beleid met en ten behoeve van de doelgroep tot stand, als de opdracht van de regering en hoe zou het moeten volgens de wet Algemene wet Bestuursrecht, AwB? 

DE OVERHEID, direteur wetgeving van het ministerie van BZK, liet ons schriftelijk weten: "HET IS NIET NODIG OM MET SAMEN MET ONS, DE DOELGROEP, BELEID TE MAKEN, UIT TE VOEREN EN TE EVALUEREN " en " OOK IS DE RIJKSOVERHEID NIET VERANTWOORDELIJK VOOR GEDELEGEERDE TAKEN." 
En wij maar, tevergeefs dus, jaar in jaar uit misstanden signaleren. Immers gesterkt door de talloze wetenschappelijke onderzoeken die dat bevestigen. De overheid en de politiek ontkent en negeert dit inderdaad, helaas al te vaak op onduidelijke gronden en geeft dus niet thuis. Alleen als het hen uitkomt, (voor hun ideologieen geldt hetzelfde), of er een schandaal ontstaat, worden  items serieus genomen.

MAAR AL RUIM 15 JAAR WORDT ER BELEID OVER BELEID HEEN GELEGD, ZONDER TE KIJKEN WAAROM IETS NIET WERKT, BRON: WWW.ALGEMENEREKENKAMER.NL  

Daarintegen overleggen overheden, als opdrachtgever, veelvuldig met hun opdrachtnemers de professionals en evalueren het gevoerde beleid met- en onder elkaar. Zo zijn deze 2 partijen het steeds meer eens met elkaar en meer op de stoel van de ouders gaan zitten. Ze hebben zo een onevenredig grote invloed gekregen van diezelfde overheid, op het beleid. Onze kinderen zijn voor hen allereerst een economisch belang.

De onafhankelijke belangenbehartigers spelen ook alleen als het de overheid uitkomt, af en toe een rol. Diezelfde directeur antwoord dat: " (onafhankelijke) organisaties kunnen het individueel belang niet behartigen", correct overigens. Dit alles verhindert steeds weer dat onze kinderen centraal komen te staan, toch zegt iedereen dat te willen, overigens terecht.

O.i. druist e.e.a. in tegen de wet, AwB, Algemene wet Bestuursrecht en de bedoeling ervan. Wij individuele ouders willen zeker onze verantwoording nemen, wat we nodig hebben is adequate informatie en ondersteuning op een voor ons vindbare plek, dit is een verdere wettelijke plicht van de overheid. Verder moeten conclusies van (wetenschappelijk) onderzoek, ook in beknopte vorm, adequaat verspeid worden en mogen alleen genegeerd worden op basis van sterke argumenten. Verkwist dat overheidsgeld, die miljoenen, niet langer, besteed het dan aan de basis voor onze kinderen, waar we geld tekortkomen.

Onze kinderen hebben recht op onderwijs: op maat. Maar als de verantwoordelijke hoog opgeleide bestuurders, die wel onderwijs op maat hebben genoten, het kunnen laten bij: "pappen en nat houden", wat kunnen wij, ouders, dan nog doen voor onze kinderen ? 

Vergroot het individueel bewustzijn in de thuissituatie, maar vooral het individueel en collectief bewustzijn in de schoolsituatie, van alle betrokkenen, als wapen tegen dit verstikkend systeem. Hoe ? Lees de hieronderstaande stelling/analyse en neem uw verantwoording t.b.v. onze kinderen. 

* STELLING *

ONZE ZELFREDZAAMHEID, lees empowerment, nodig mede gezien komst wmo, BOTST MET DE ONDERWIJS- en MACHT STRUCTUREN.
Staan onze kinderen eigenlijk alleen nog maar ten dienste van het op hol geslagen en voortdurend aangepast en uitgebreid geldverslindend onderwijs(prestatie)systeem? Waar het alleen over doelen moet gaan en adequate informatie en ondersteuning al jaren lang een toevalstreffer is, aldus o.a. het SCP in hun recent rapport: Jeugd met beperkingen. Met een voortdurende stijging van voornamelijk overhead kosten en daling van 30% van het budget, sinds 1975. Maar ook een daling van: het aantal leerkrachten, hun kwaliteit en de opleidingsniveaus. Een verder oplopend tekort aan leerkrachten wordt verwacht, terwijl er meer leerlingen bij komen. Is er geen plek meer voor het individu en dus ook niet voor leerlingen met een achtertsand/beperking?

Maar, is het werkelijke doel van de opvoeding en het onderwijs en het leven niet: het leren hoe verantwoord om te gaan met jezelf en met je omgeving (bewustwording) en vervolgens je talenten ontdekken en ontplooien. Om bij te kunnen dragen aan het collectieve bewustzijn. 

Waar staan wij, onze kinderen en met name de overheid/politiek in dit opvoeding- en onderwijs verhaal? A.g.v. de ontzuiling, het individualisme en het materialisme, zijn velen zelf grenzen gaan bepalen, zelf normen en waarden gaan bedenken. U en ik, maar ook leiders en de overheid hebben die vrijheid. Enkelen gaat dat goed af. De meerderheid komt er al snel achter dat dit zonder ondersteuning en sturing voor hen niet werkt, vooral kinderen hebben daar moeite mee.
De wetenschap toont immers aan dat kinderen en jongvolwassenen daartoe niet in staat zijn, omdat het betreffende deel van hun hersenen nog niet tot wasdom gekomen is, aangaande zelfreflectie, zelfevaluatie en sociaal gedrag. Dit erkennen is voor hen moeilijk en veroorzaakt gezichtverlies, zo ontstaat er een gevoel van onzekerheid en ontevredenheid. Dit gevolg wordt vaak door het kind, op ''solo toer' dan maar gecompenseerd met afwijkend (extreem) gedrag, c.q. verslaving aan: drank, drugs, bling bling, eetstoornis etc. om een tijdelijk "gelukmakend" gevoel te krijgen. Vervolgens wordt er door leiders en politici vaak begrip getoond voor de daaruit voortvloeiende situaties en komen ze met hun ge-eikte oplossingen: het systeem aangepassen. Dit, zonder structureel en onlosmakelijk de daarmee verbonden: I oorzaken bespreekbaar te maken en II voorgevallen excessen te benoemen, sterk af te keuren en sancties toe te passen. Het nalaten daarvan is voor de plegers van excessen een vrijbrief en een aanzet voor anderen om dit gedrag te kopiëren of erger nog. Laat men dit na, omdat dit kijkers, lezers (lees: wel veel aandacht voor sensatie verhalen) en stemmers kan kosten, als toegegeven wordt dat het systeem faalt en dus ook zij als de verantwoordelijken?

Tot zelfreflectie, zelfevaluatie en sociaal gedrag  zijn volwassenen wel degelijk in staat, zeker de hoog opgeleide leiders en bestuurders. Is dat dus de reden waarom er door overheden/leiders en media veelvuldig aandacht geschonken aan de gevolgen en onvoldoende aan de oorzaken en oplossingsrichtingen van dat alles. Het ontbreken van de aandacht voor het welzijn en het bewustzijn van het individu, veroorzaakt logiserwijs bij het individu het ontbreken van diezelfde aandacht voor de samenleving. Is het omdat ontevreden mensen wel makkelijk beïnvloedbaar zijn, iets wat zij wel erg interessant vinden. Zo interessant, dat men de risico's op de koop toe neemt van concurrentie, zoals een fenomeen als Pim Fortuijn en de media met hun grote invloed op het gedrag van de kiezers. Het brengt hen echter nog steeds niet verder dan het in stand houden van het systeem en hun eigen baan, hoge uitzonderingen daargelaten. 

Het werkelijke belang van het individu, zo ook dat van kinderen met een achterstand/beperking, is voor hen dus helemaal geen item. Dit is een verklaring dat er geen echte verandering komt in dit systeem en het onderwijs. Wij, ouders, met name de assertieve onder ons, onze kinderen en de wetenschappers constateren jaar in en jaar uit, telkens weer dezelfde misstanden, die wij steeds opnieuw onder de aandacht van verantwoordelijken brengen: 

DE WET, DE WETENSCHAPPERS  EN DE DOELGROEP WORDEN GENEGEERD, WAT NU OUDERS 
A.g.v. het nalaten van de overheidstaak, is er al jaren een gebrek aan adequate informatie en ondersteuning op een vindbare plek voor de doelgroep. Het wordt hen zo wel erg lastig gemaakt, zelfs kamerleden en huisartsen klagen hierover, bij ons. M.a.g dat er vaak verkeerde keuzes gemaakt worden. Dat duizenden kinderen geen of het verkeerde onderwijs krijgen, (bron: het inst. www.GION.nl ), ontkent en bagatelliseerd de overheid. 

Signalen van misstanden  van de afgelopen jaren van ervaringsdeskundige ouders, de doelgroep en talloze wetenschappers en de dagelijkse realiteit ten spijt, structurele veranderingen komen er niet. Aanpassingen van het systeem dus wel. Want dit zeer omvangrijk en duur systeem, bestaande uit: overheid als werkgever, scholen en professionals als werknemer, weten zichzelf alleen zo in stand te houden. Alleen zij bepalen en evalueren het beleid. Daardoor komt er maar een fractie van het budget, het afgelopen jaar 27 miljard euro, echt bij onze kinderen terecht. Effectief informeren en beleid maken met- en ten behoeve van de doelgroep, zoals de wet voorschrijft, is voor hen maar bijzaak, ja zelfs strijdig met hun eigen belang, ja zelfs door hen onnodig bevonden. Hoofdelijke verantwoordelijkheid over gedelegeerde taken heeft de rijksoverheid niet!.Dat een belangenorganisatie niet namens het individuele belang kan spreken zonder machtiging, is volgens de wet wel correct. Aldus de recente antwoorden aan oudersaanzet van het ministerie van BZK, directeur wetgeving, dit zal overigens wel afgedaan worden met: "het was niet zo bedoeld".De discussie werd door hem vervolgens ook direct afgebroken. Assertieve ouders zijn confronterend, dus lastig en worden we al door diverse ambtenaren neergezet als ''interactieve burgers'' een groep die teveel invloed dreigt te krijgen op het beleid. Aldus een onderzoek van: www.Politiek-digitaal.nl  in het dossier 'Ziek van het Milieu?'. Geplaatst door Steven de Jong van www.regelzucht.nl in Moderne democratie.

Zolang individuele ouders en leerlingen zich niet verenigen en hun individuele stem niet met kracht (lees massaal) kunnen, willen of durven te laten horen, vormen zij geen bedreiging voor het systeem. Individuele ouders hebben geen keuze en blijven oplopen tegen de gevestigde belangen en machtstructuren, waar ze ook afhankelijk van zijn. Welwillende leerkrachten en scholen overigens ook.
Het gevolg van dit allemaal, zien we dan weer terug in de vorm van de gedragingen van onze jeugd en het effect daarvan op onze maatschappij.

LEES VERDER OP DEZE PAGINA:

** Actie " Discriminatie door Hoorhulpmiddelenreglement” Ouderaanzet richting Zorgverzekeraars Nederland, ZN, in samenspraak met www.deombudsman.nl  het www.juridischsteunpunt.nl  en de www.gc-raad.nl  
De bekende uitspraak van de rechter: "je hebt te allen tijde recht op een
adequaat hulpmiddel"
(let op: ook bij verlies/diefstal en onherstelbare schade, met in achtneming van gebruikersvoorschriften.) en het verbod op discriminatie , wordt o.i. niet in acht genomen door het "Reglement hulpmiddelen 2006”. Lees verder bij  knopje: ''Nieuws"' . 
**Voorlichting internetgevaren voor kinderen, www.ouders.nl  woordvoerder Justine Pardoen. 
**PETITIE voor ouders, aangeboden aan de ministeries: VWS en OCW. 

**  www.beteronderwijsnederland.nl  **BAC/CVI: maling aan de wet, bis, bis. * Rapportages over www.passendonderwijs.nl   * www.leefwijzer.nl promoot oudersaanzet WEB-SITE idee. 

** Wederom wordt melding gemaakt, dit maal door het Gronings onderzoeksinstituut, het GION, dat er begin dit jaar tussen de 2500 en 5000 kinderen thuis zaten, er dus geen plaatst was voor hen op het speciaal onderwijs. Vorig jaar kregen we dezelfde berichten van de WEC raad, weliswaar officieus, van een gelijkluidend aantal. Toen, maar ook nu weer, ontkent het ministerie het aantal en zegt  dat het om minder dan 100 kinderen gaat. Waarom twijfelen ze aan dit wetenschappelijk onderzoek en deze wetenschappers? Omdat het hen niet goed uitkomt. Naar de kinderen wordt niet gekeken, naar de ervaringsdeskundige ouders evenmin. Ook dit, dus nodeloze, onderzoek heeft weer veel geld gekost.    

* De WMO zal de burgers nog meer dan nu, afhankelijk maken van de juiste informatie en ondersteuning op een voor hen vindbare plek, dit is een wettelijke taak van de overheid. Onafhankelijke ondersteuning, van o.a. onze handicap specifieke organisaties, wordt a.g.v. bezuinigingen, geminimaliseerd zonder garanties voor het realiseren van adequate informatievoorziening en ondersteuning voor de burgers door overheidsgerelateerde organisaties. Daartoe behoort natuurlijk ook de onafhankelijke informatie en ondersteuning. Dat wetenschappelijk onderzoek keer op keer aantoont dat het hier aan schort, schijnt de overheid niet te deren. Tijdige informatie over voornemens tot verkeersbesluiten en bouwvergunningen bereiken de meeste betrokkenen wel. Als dit niet goed afloopt, komt de eigenlijke functie van volksvertegenwoordiger weer in beeld. Zij zijn immers diegenen die hiervoor gekozen zijn en voor betaald worden. Hun buffer, de handicap specifieke org. die ontstaan zijn omdat e.e.a. niet goed liep, zijn ze kwijt.    

 * BAC/CVI commissie leeft zelf de wet niet na!  Na een klacht ingediend te hebben, kwam er een d.d. 8-6 reactie. Wellicht dat ouders nu wel op het kort geding, voorlopige voorziening en het rechtstreeks beroep gewezen gaan worden, maar het BAC-advies direct ontvangen, nee dus. Als onderzoek resultaten uit handen gegeven worden, is het openbaar voor betrokkenen, het gaat immers over hen, aldus de Wet Openbaarheid Bestuur,WOB. M.a.w. direct opvraagbaar, bij het CVI, dus niet pas na de beslissing van het CVI. Direct is per mail aan BAC/WEC raad/OCW om adequate beantwoording gevraagd. Per telefoon is echter aan oudersaanzet medegedeeld, dd. 13-6, dat zij geen enkel antwoord meer zullen geven. Een schriftelijk bevestiging kregen we daar echter niet van. Bij deze dan. Laatste nieuws: de voorlopige voorziening staat op de BAC/WEC raad site !!! nu het 'rechtstreeks beroep' nog 

* Deze week,1-6-06, wordt de rapportage besproken op het Ministerie van Onderwijs, betr. de ouderpositie zorgleerlingen in het onderwijs. De individuele ouders zijn de indieners, zij, hun kinderen, staan immers centraal. Of zij daadwerkelijk als partner gezien gaan worden en de Onafhankelijke Regionale Ouderplatforms, ORO, (spaans voor goud), of OOR in de andere volgorde, met bevoegdheden en een 'platte" structuur er komen, moet nog blijken. Zie verder op onze site bij actie dossiers/ nieuws en de site www.passendonderwijs.nl Wij roepen de ouders op, om vanaf nu hun eigen stem te laten horen. Dit zou gewicht kunnen hebben als zij, middels hun individuele schriftelijke ondersteuning voor dit plan, massaal zouden reageren richting ministerie van Onderwijs. Mail: ocwinfo@postbus51.nl S.v.p. een afschrift naar info@oudersaanzet.nl  De inbreng/adviezen van andere onafh. belangenbehartigers wordt ons allen, vreemd genoeg, vooraf niet bekend gemaakt, dat horen/lezen we pas achteraf. Waarom is hun bijdrage niet vooraf te lezen op al hun web-sites, ouders kunnen er immers niet bij zijn.   

* www.beteronderwijsnederland.nl site spreekt voor zich. Hoe zit het met de rol van de ouders daar, wat kunnen zij voor ons betekenen ? Oudersaanzet is in gesprek met hen. Het blijkt dat we veel raakvlakken hebben.

( lees verder op onze home page afdeling: actie dossiers) 
Vandaag, 23-05-06, ging er een laatste (mediation) verzoek uit namens oudersaanzet om deze Beroep en Advies Commissie, BAC, van de Commissie Van Indicatiestelling, CVI, te bewegen om ook de wet na te leven. Het College Van Zorgverzeleraars, CVZ,  ging hen in deze al voor, ook daar vestigden we enige jaren geleden de aandacht op dit punt. Het onderwerp: Op het moment dat het BAC hun advies voor het CVI klaar heeft en het uit handen geeft, richting CVI sturen, zijn zij immers wettelijk verplicht om dat advies ook gelijktijdig naar betrokkenen te sturen, de ouders/verzorgers. Dat de ouders dit nu pas krijgen als het CVI het advies niet opvolgt, strookt niet met de wet en kan dit zorgen voor onnodige vertraging voor het schooltraject van het kind. Die hele procedure is nu sowieso veel te lang en in dat verband wijzen wij u ook op de mogelijkheid van een voorlopige voorziening, (kortgeding), en het: rechtstreeks beroep. Zie op onze site onder: > indicatie< bezwaar en voorlopige voorziening. De Pers en de Minister worden pas over 14 dagen, dat is de beantwoordtermijn voor het BAC, op de hoogte gebracht.

* Op de www.passendonderwijs.nl bijeenkomsten laten mondige ouders hun stem horen als de ervaringsdeskundige partner van het te maken beleid. Dit project is immers voor ouders bedoeld. Het schijnt dat de ouders beter bereikt worden en dat de vermelding "vol" plaats heeft gemaakt voor het juiste alternatief, dan maar een 2de avond organiseren. De actie en aanbeveling van oudersaanzet heeft succes gehad. Goed werk passendonderwijs. 

* In de nws brief 2 van de
www.passendonderwijs.nl site wordt gemeld dat ouders op 6 mei, scenarios opstellen en beoordelen. DAT IS NIET WAAR. Ouders kunnen en willen niet op de stoel van de professionals en overheid gaan zitten, deze laatsten hebben de taak om, op basis van de door de ouders aangegeven realiteit aldaar, adequaat beleid te maken. Er is en wordt nog steeds duidelijk afstand genomen door ouders, ZIE DE AFGELEGDE VERKLARING ook onderdeel van het verslag, dit is hun taak niet. Als zij zich hiermee bemoeien worden immers zij medeverantwoordelijk voor het beleid en zijn dus zelf keuzes aan het maken, m.a.w politiek aan het bedrijven. Zo wordt je door de overheid gebruikt ter legitimatie van het beleid. Als anderen wel voor die weg kiezen, dan is dat hun eigen verantwoording en worden ze daar ook op afgerekend.

* Ook de site www.leefwijzer.nl, welke beheert wordt door onze web bouwer, heeft op haar vernieuwde site gekozen voor ons idee van oudersaanzet, als het gaat om vanuit het gevoel van ouders in verhaalvorm hen te informeren, te ondersteunen en te verwijzen naar bronnen van informatie. Wij hebben hen natuurlijk gevraagd om in hun site-verhalen ook te verwijzen naar onze site: www.oudersaanzet.nl en om ons te noemen als bronvermelding.

* PETITIE  T.b.v. ouders van kinderen met een beperking, 17 mei o.a. aangeboden aan de ministeries VWS en OCW.
Een groot aantal landelijke verenigingen van ouders en familieleden van kinderen met diverse handicaps of beperkingen, zoals: auditief-, visueel-, verstandelijk-, of lichamelijk gehandicapte kinderen of kinderen met neurocognitieve stoornissen, zet zich al jarenlang in voor onze kinderen. A.g.v bezuinigingingen is  hun bestaansrecht als belangenbehartiger voor ouders is in gevaar. De overheid wil nog effectiever omgaan met subsidies, dus bezuinigingen. Er worden onvoldoende garanties of alternatieven geboden voor de ouders, door de overheid, als het gaat over het krijgen van de voor hen onmisbare adequate informatie en ondersteuning, op een voor hen vindbare plek. Dat dat vele jaren lang onvoldoende gebeurd, wordt keer op keer door de ouders duidelijk gemaakt, maar ook onderstreept in vele wetenschappelijke onderzoeken. Als ouders al de juiste informatie en ondersteuning krijgen, is dit veelal afhankelijk van personen, aldus een van de conclusies van het recent verschenen Sociaal Cultureel Planbureau rapport, SCP: Jeugd met beperkingen. De MEE overheids-organisatie heeft jaren geleden de taak en het budget gekregen om ouders te ondersteunen, zij komen echter in het geheel niet voor in dit rapport. Die eerder genoemde ouderorganisaties zijn nu juist destijds ontstaan, omdat onze gekozen volksvertegenwoordigers, onvoldoende in staat bleken te zijn om alle belangen van kinderen met een beperking adequaat te kunnen behartigen.  
Wat was de positie van de individuele ouders en welke kant gaat het nu op.
De wet zegt dat de overheid effectief beleid moet maken, met- en ten behoeve van de doelgroep en hen daarover moet informeren en hen ondersteuning moet bieden. Ondanks deze rechten van die doelgroep, hebben individuele onze ervaringsdeskundige ouders vaak geen of onvoldoende invloed op beleid, wat gericht is op hun kinderen. In plaats daarvan hebben in toenemende mate professionals, scholen/instituten en zelfs div. onafhankelijke organisaties,* die ook nog eens gedelegeerde taken van diezelfde overheid uitvoeren, de (onderhandelings)plaats van de ouders ingenomen, of willen ze dat claimen. Zij evalueren onder- en met elkaar, of zij hun taken wel goed uitgevoerd hebben,  maar meestal zonder de doelgroep, de ervaringsdeskundige ouders. Hun beweegreden om deze plaats in te nemen is het economisch belang, hun bestaansrecht, iets wat bij hen veelal centraal staat. Het belang van onze kinderen staat bij hen niet automatisch altijd op de 1ste plaats. Omdat de overheid deze gesprekspartners bij beleidsvoorbereiding intensief betrekt, hebben dezen op diverse onderdelen een onevenredig grote invloed op het maken, uitvoeren en evalueren van beleid gekregen, wat bedoeld is voor onze kinderen. Ouders daarintegen stellen hun kind wel centraal, zonder op de stoel te willen gaan zitten van de professionals, die hebben immers hun eigen deskundigheid en verantwording. Vandaar dat wettelijk geregeld is dat de verantwoordelijkheid over hun kind bij hen ligt. Ouders, zijn dus de enige echte ervaringsdeskundige gesprekspartner, juridisch en bestuursrechtelijk gezien. Hun ervaringsdeskundigheid is bij uitstek een goede basis om tot adequaat beleid te komen. Zij zeggen onomwonden waar het goed en waar het fout gaat, ten minste als ze mondig kunnen, willen en durven te zijn. Immers zij moeten dan, veelal individueel, kritiek uiten aan diegene waar ze afhankelijk van zijn. Bij diepgaande onenigheid rest hen nu niets anders dan de langdurige weg (21 weken) van beroep en bezwaar. Kinderen lopen daardoor soms een verdere achterstand op. Als ze dat dan al durven en doen, zullen ze op zijn minst goed geïnformeerd moeten worden en adequate ondersteuning moeten krijgen en wel op en voor hen vindbare plek. Iets waar ze wettelijk gezien dus recht op hebben. Maar ondanks al die rechten, zoals ook: beleid mee vorm geven en evalueren, komen zij steeds verder buiten spel te staan. Als hun positie niet versterkt wordt zal de  komst van de WMO, die uitgaat van de zelfredzaamheid van het individu en zijn of haar omgeving, hun positie verder verzwakken. Dit ondanks de nog uit te breiden steun van wetten zoals: de wet gelijke behandeling en de anti discriminatie wet. Zelfredzaam moeten zijn/worden, het krijgen van inspraak/medezeggenschap, meer PGB's, zonder de juiste informatie en ondersteuning, veroorzaakt dit nu juist een onacceptabele verzwakking van de positie van ouders.   
Structurele oplossingsrichtingen. 
Steeds opnieuw moeten ouders hun plaats aan de onderhandelingstafel veroveren, als zij tegenover goed opgeleide professionals zitten en pogen om ook voor hun kinderen de beste opleiding proberen te verwezenlijken. Om aan die eeuwige "gevolgenstrijd" een eind aan te maken het volgende voorstel.
Wat we missen is een onafhankelijke gedecentraliseerde organisatie met een "platte” structuur, voor mensen/kinderen met een beperking, ongeacht welke, wat een combinatie zou kunnen zijn van een vakbond/consumentenbond. Die zich vooral inzet om te komen tot een structurele invloed van betekenis voor ouders op het beleid. Onze pilot het POOL project, staat nu model om te komen tot regionale ouderplatforms met bevoegdheden. Zover is het echter nog lang niet en we moeten hopen dat het zover komt. Oudersaanzet wil het voortouw nemen om gezamenlijk tot een volwaardige consumentenbond voor ouders te komen. Waar iedereen zijn eigen identiteit, stem en verantwoording zal behouden en waar alleen namens anderen, dan wel ouders gesproken wordt, als er een machtiging is afgegeven. Deze ouders-consumentenbond kan gevraagd en ongevraagd ook melden wat er zich afspeelt aan de basis en adviezen uitbrengen aan de directverantwoordelijken op basis van de geluiden van de ouders. Die adviezen zullen niet zonder deugdelijke argumenten nog langer genegeerd mogen worden, net zo min als die van individuele ouders trouwens. Deze bond zal niet namens de ouders spreken, dat moeten ouders vooral zelf blijven doen en wel onomwonden, het internet / e-mail is een prima hulpmiddel hiervoor. Deze ouders-consumentenbond kan ouders wel ondersteunen, adviseren, informeren, doorverwijzen, op publicaties wijzen en zelf publicaties verrichten etc. en dat allemaal op een voor de ouders vindbare plek. 
Het moet een zeer transparante kleine 'platte' organisatie zijn, die zelf geen politiek bedrijft/mag bedrijven en geen eigen beleidsstukken/plannen schrijft, niet deelneemt aan allerlei overleggen, als het erom gaat om aanwezig te zijn puur en alleen ter legitimatie van het gevoerde of te voeren beleid. Laat de politiek en de overheid hun taken waarmaken, zij zijn ervoor om op basis van alle geluiden adequate keuzes te maken. Gaat dit goed loven we hen, gaat dit fout trekken we aan de bel.    

Door Ludo Hardeman.  
Een ervaringsdeskundige ouder van 3 kinderen, waarvan 2 met een beperking.
* Zie het onderzoek van het Verwey-Jonker instituut, over verkokerde belangenorganisaties en tevens de conclusie van het overheidssubsidifonds, PGO.  Reacties info@oudersaanzet.nl

 * www.passendonderwijs.nl voorzitter dhr. de Rooij erkent dat de ouders onvoldoende bereikt worden wanneer het gaat om de bijeenkomsten in het land over de nieuwe onderwijsplannen. Het voornemen voor een verkeersbesluit of verbouwing kan ierdereen in de krant lezen. Waarom worden de ouders niet adequaat geinformeerd over belangrijke onderwijsplannen? Tijdens ons gesprek, d.d. 6-4-2006, vroeg ik hem: wanneer de professionals onvoldoende bereikt zouden worden, zouden de bijeenkomsten dan ook gewoon door gaan, zoals nu het geval is? Omwille van de tijd kon het niet anders, zei hij. D.w.z., het systeem dus centraal stellen en niet het kind. Zo wordt er weer over ouders gesproken en niet met hen.Toch zijn zij juist diegene, ook juridisch gezien, waar mee gesproken moet worden. Professionals en belangenbehartigers krijgen wederom een oneigenlijke grote inbreng op het nieuwe beleid en lijkt het voor de ouders steeds meer op passerend onderwijs. De organisatie hult zich in nevelen en de verslaglegging van hun bijeenkomsten zijn ontoegankelijk, overigens in strijd met de wet. De grootste onderwijsbond, tevens partner in de organisatie, het www.AOB.nl , haalt de mogelijke positieversterking van de ouders in de pers al bij voorbaat onderuit, door uit te gaan van veronderstellingen, die o.a. in het wetenschappelijke rapport van het www.SCP.nl juist tegengesproken worden. Dhr. de Rooij begreep dit ook niet.  
De journaliste Mayke Calis, GPD, gaf ons ouders te kennen, vooralsnog geen gelegenheid te bieden om in de pers te reageren. Negatieve beeldvorming voor ouders, door een machtige bond veroorzaakt is zo een feit. Immers ook die bond komt in de pers niet terug op zijn uitlatingen, aldus voorzitter AOB dhr.Dresscher.


* 13 jan. 75% van de patienten kent de Wet Geneeskundige Behandelings Overeenkomst niet, WGBO. lees verder bij nieuws. kijk ook bij onze actie dossiers. 
* Uitleg arts nalezen op internet, lees verder bij: nieuws, een zeer belangrijke pilot.
* Ambassadeur voor oudersaanzet?! Uw mening wordt gevraagd, zie bij: nieuws.

 

thijs

Ik kan ook leren.

* Het realiseren van dit autonome project werd mogelijk gemaakt door: het programma:Versterking Cliënten Positie (VCP) en liep tot 2006.

* Aan de teksten van deze website kunt u geen rechten ontlenen. Wij  kunnen foutieve berichtgeving helaas niet uitsluiten. Wees zo vriendelijk en wijs ons daarop.

* Het Oudersaanzet web-site plan en onze teksten zijn vrij te kopieren, weliswaar met bronvermelding. En wel zodanig dat de "geest" van het plan en de teksten bewaard blijven.